Ανεξαρτησία (Κομπανί & P.Y.D.)

Mideast Syria Kurdish_Hugh

(Δεύτερο log update)

Κομπανί, Συρία

10/1/2015

 

Προτού ξεκινήσω μία ανασκόπηση για της ύψιστης ιστορικής σημασίας διαμάχης της περιοχής θα αναφερθώ λίγο στην επικαιρότητα του Charlie Hebdo και το κίνημα αλληλεγγύης (και παράνοιας). Ενώ δεν μπορώ παρά να εκφράσω την θλίψη μου για ένα τέτοιο γεγονός, οφείλω όμως να κατευθύνω την αλληλεγγύη μου στους άφαντους ήρωες της μάχης με τον φονταμενταλισμό. Ένας λαός που τον τελευταίο αιώνα βρισκόταν πάντα αντιμέτωπος με τα τερατουργήματα της γεωπολιτικής καταπίεσης, του πολέμου και της φίμωσης. Σε έναν τόπο όπου λέξεις όπως ισλαμοφοβία δεν έχουν υπόσταση και η απειλή της ελευθερίας είναι πολύ πιο άμεση. Το Κουρδιστάν είναι περισσότερο μία γεωπολιτιστική ιδέα παρά κράτος, μία πρέζα ανεξαρτησίας στο βούρκο του χάους.  

 

Βρέθηκα εδώ μετά από την πρόσκληση του καλού μου φίλου Χακάν, Κούρδου μαχητή της ιρακινής περιφέρειας του Κουρδιστάν. Δημοσιογράφος στο επάγγελμα και σπουδαγμένος στη Δαμασκό (οπού και γνωριστήκαμε), είναι ένας από τους λίγους που χειρίζονται το λιγοστό ηλεκτρικό ρεύμα και περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο της περιοχής για τις ανταποκρίσεις του μετώπου. Πλέον θυμίζει μία διαλυμένη ψυχή ντυμένη στα χρώματα της παραλλαγής και το πρόσωπό του φθαρμένο, σαν να κοιμήθηκε κάτω από τον ήλιο εβδομάδες. Ο Χακάν είναι μέλος του PYD, μιας οργάνωσης αν θέλετε που από θαύμα έχει καταφέρει να σταθεί στα πόδια της κατώ από τέτοιες δυσμενείς συνθήκες. Η εν λόγω οργάνωση εγκατέστησε δημοκρατικά συμβούλια σε συγκεκριμένες περιοχές της διαλυμένης Συρίας οπού υπάρχει κουρδικός πληθυσμός, ο οποίος καλείται να συμμετέχει ενεργά στις αποφάσεις και δημοκρατικές διαδικασίες με στόχο κάποια πλαφόν στις τιμές των αναγκαίων, ένα αυτόνομο δικαστικό σύστημα, πρόσβαση στην δωρεάν εκπαίδευση στη μητρική γλώσσα του εκάστοτε μαθητή κ.α. Ο κουρδικός στρατός (όσο τακτικός και οργανωμένος μπορεί να είναι) χαρακτηρίζεται από ισότητα ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας και εθνικότητας.  

 

O στρατός, ανεπαρκώς εξοπλισμένος, συνεχώς κερδίζει έδαφος στην κωμόπολη της Συρίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει κάποιον σύμμαχο. Τουναντίον έχει να αντιμετωπίσει το Ισλαμικό κράτος, βρίσκεται πολωμένος και αντιμέτωπος με τα χρονικά του Συριανού εμφυλίου και βρίσκεται στην ανάγκη της αδιαπραγμάτευτης Τουρκίας, η οποία αρνείται να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης που της αντιστοιχεί και παραδοσιακά δεν συνεργάζεται με μειονότητες εντός ή εκτός συνόρων της. Συγκεκριμένα από την Τουρκία δεν ζητείται κάποιας μορφής παρεμβάσεως, παρά μόνο να ανοίξει τα σύνορα στα νότια της χώρας (βόρεια του Κομπανί) έτσι ώστε να υπάρξει δια μέσω της Τουρκίας δυνατότητα ανεφοδιασμού και ανθρωπιστικών βοηθειών. Απεναντίας η Τουρκία προτιμάει το status quo που επικρατεί μεταξύ αυτής και του ISIS, στάση που πιθανώς εκμεταλλευτεί μελλοντικά, όπως και δεν είναι άγνωστη η παρεμβατικότητα της στον εμφύλιο της Συρίας. Ο επιβλέπων επί την γην (και ποιών αυτήν τρέμειν), οι ΗΠΑ, ενώ ισχυρίζονται πως έχουν αναλάβει δράση ενάντια στην απειλή, αυτή περιορίζεται στον βομβαρδισμό της περιοχής σε δευτερεύοντες στόχους.  

 

Η θεωρία του Χακάν είναι πως η διεθνής κοινότητα παραμένει ατάραχη και αναμένει ο ISIS να διαλύσει το αντιστασιακό κίνημα των Κούρδων για να παρέμβει μόνο τότε στο σύνολο της. Αυτό, ισχυρίζεται, θα γίνει προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία ανεξάρτητου και αναγνωρισμένου κουρδικού κράτους, κάτι το οποίο θα κοστίσει πολύ στην Τουρκία, τουλάχιστον εδαφικά και πολιτικά. Ιστορικά οι προσπάθειες του κουρδικού λαού για συνεργασία με το τουρκικό κράτος έχουν αποτύχει με τους δεύτερους να καταπατούν κάθε ίχνος δικαιωμάτων και δημοκρατικότητας της κοινωνίας τους, κάτι συνηθισμένο και με τον καιρό, όλο και λιγότερο απροκάλυπτο από την πολιτική εξουσία της χώρας. Το ζήτημα που προκύπτει είναι αν θα καταφέρει να κρατήσει το Κομπανί ο κουρδικός στρατός προκειμένου να αποφευχθούν οι συνεχόμενες και εκτός ελέγχου σφαγές και πόλεμοι της περιοχής.

 

Όσες μέρες είμαι εδώ, η ιδέα της ελευθερίας είναι αυτή που κρατεί τους ανθρώπους δυνατούς, η αντίσταση στην καταπάτηση αυτής είναι η πρώτη κουβέντα στα χείλη τους. Αξιοθαύμαστο είναι ότι οι άνθρωποι κάτω από την απειλή αυτή, λειτουργούν ως μία συλλογικότητα και η λευτεριά είναι τα Ιεροσόλυμα της μοναδικής δίκαιης σταυροφορίας τους. Οι θεσμοί είναι πιο δημοκρατικοί από ποτέ και η έννοια της ισότητας διατυμπανίζεται από όλα τα στόματα. Δυστυχώς δεν γνωρίζω πόσο θα κρατήσει αυτό το φαινόμενο, πριν μεταμορφωθεί ίσως, σε άλλο ένα κοσμικό καθεστώς ή το καταβροχθίσει το σκοτάδι. Εκεί που πρέπει να σταθεί κανείς είναι ότι εδώ αναβλύζει ένα πρότυπο δημοκρατικής διακυβέρνησης, διαλεκτικής, διαλογισμού για την υπόλοιπη μέση ανατολή, ένα μοντέλο το οποίο επικεντρώνεται στην ισότητα και ξεπερνάει τις εθνολογικές και πολιτιστικές διαφορές. Ένα κράτος που επιβιώνει χωρίς την στήριξη και την προστασία γεωπολιτικών υπερδυνάμεων, με την απομόνωση από τον μόνο πιθανό σύμμαχο επειδή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του και τέλος, τον εχθρό να του χτυπάει την πόρτα.  

 

Όπως ανέφερα προηγουμένως, το ίντερνετ είναι περιορισμένο και κάποιοι περαστικοί με κοιτάνε περίεργα. Τώρα, αν μπορεί να μου στείλει κανείς καπνό θα ήμουν πολύ ευγνώμων, υπάρχει μία έλλειψη των βασικών εδώ πέρα, ούτε πόλεμο να είχαν…  

 

Μάρκος Π.

Μάρκος Πόλος


Αν υπήρξε ποτέ ο συνδυασμός του Φιλέα Φογκ με τον Μπερ Γκρίλς, θα ντρεπόταν να γνωρίσει τον Μάρκο. Ως πρωτοποριακός κοσμοπόλιταν χίπστερ, ακολουθεί το μονοπάτι του μονήρη ποιητή, έχει διανύσει σχεδόν όλα τα άκρα της Γης οπού έρχεται αντιμέτωπος με την ίδια την φύση.