Βαμπίρ : Ας μιλήσουμε σοβαρά για μία φορά.

lestat

Disclaimer:  όσοι είστε ερωτευμένοι με τον Edward Cullen και θεωρείτε ότι το Twilight Saga Series είναι ένα λογοτεχνικός ύμνος για το vampire cult, καλό θα ήταν να μη συνεχίσετε την ανάγνωση.


Για όσους συνεχίζουν να διαβάζουν, καλώς ήρθατε στον κόσμο των ‘πραγματικών’ βαμπίρ.
Εαν ο Bram Stoker είναι ο πατέρας του θρύλου (μην αρχίσουμε να μιλάμε για Σουμέριους, θεότητες της Ανατολής  και για το ποιος αξίζει τα εύσημα για την γέννηση αυτών των πλασμάτων),η Anne Rice είναι σίγουρα η μητέρα και ο άνθρωπος που έθεσε τις βάσεις για όλους αυτούς που αποφάσισαν να σύρουν το όνομα των βαμπίρ σε σκατά και λάσπη.
Εντάξει, ομολογώ πως  οι αιμορουφήχτρες δεν είναι και η  πιο με-τον-σταυρό-στο-χέρι φατρία φανταστικών χαρακτήρων

αλλά το να τους προσθέτεις glitter και ανθρώπινα συναισθήματα με την σταθερότητα μιας ηλικιωμένης γυναίκας σε κλιμακτήριο, δεν είναι και ότι καλύτερο.

Αν είστε από αυτούς που γουστάρουν την παλιά καλή ιστορία με τα βαμπίρ που τσιτσιρίζουν υπό το φως του ήλιου, γίνονται στάχτη με τη φωτιά και ψοφάνε μόνο με αποκεφαλισμό (το παλούκωμα είναι κυρίως για ακινητοποίηση και πλέον tres banal ), τότε βρίσκεστε στο σωστό μέρος.

1976. Interview with the Vampire. The beginning of it all!
Συνολικά μετράμε 10 επίσημα βιβλία στη συλλογή Vampire Chronicles (όπου γίνεται της μουρλής) με 11ο το Prince Lestat , το οποίο στη δική μου λίστα, αποτελεί ένα μικρό αριστουργηματάκι (πόσο μάλλον για αυτούς που έχουν διαβάσει τα 3 πρώτα βιβλία της σειράς ή έστω έχουν δει τις 2 πρώτες ταινίες). Παλιοί χαρακτήρες ξαναπαίρνουν σάπια σάρκα και οστά, νέες σφαγές και γενοκτονίες λαμβάνουν  τόπο στον σημερινό σύγχρονο κόσμο, ενώ  για όσους από εσάς έχετε αγαπήσει τον Λεστάτ μέσα από τα υπόλοιπα βιβλία, πάρτε αυτό το τελευταίο ως ένα προσωπικό γράμμα αγάπης.

-Μπορώ να διαβάσω  το ‘Prince Lestat’ χωρίς να έχω διαβάσει τα υπόλοιπα βιβλία;

You’ll get one anyway.
Φυσικά και μπορείς. Όλοι οι ‘νόμοι’, χαρακτήρες και πρώιμα σκηνικά σε σχέση με την ιστορία των βαμπίρ, περιγράφονται αναλυτικά από τις πρώτες κιόλας σελίδες  (επιστρατεύει νέο αίμα αναγνωστών η Rice ή τουλάχιστον κάτι τέτοιο μυρίζομαι).
Σε γενικές γραμμές και χωρίς spoil, το Prince Lestat εξηγεί την γέννηση των βαμπίρ και την ηγεσία αυτών από την βασίλισσα Akasha που θέλησε να κυριαρχήσει σε όλο τον κόσμο (θνητών και αθάνατων) σφάζοντας ότι έχει χρωμοσώματα ΧΥ (χαρά που θα ‘κανε ο άντρας της Rice για αυτή την φιλοδοξία…).

Eγώ θα κοιμόμουν με το ένα μάτι ανοιχτό και τον κώλο μου  καλυμμένο με μαξιλάρι).

Πέραν αυτού, σε αυτό το βιβλίο θα καταλάβετε όλοι και θα ραγίσει η καρδούλα όσων θεωρούσαν τον Λεστάτ ένα υποκριτικό, σνομπ καθίκι που κοιτούσε μόνο την παρτάρα του.
Προσωπικά μιλώντας όταν είδα την ταινία, και εγώ  το ίδιο νόμιζα αλλά επειδή έχω το σύνδρομο του bad boy, δε με χάλασε. Παρόλα αυτά, ο Λεστάτ είναι μία άκρως ρομαντική και noble ψυχή που αγαπά (όσο γίνεται δηλαδή) και πονά (όσο πατάει η γάτα). Αν θέλετε, η καθαρματένια πλευρά του, αποδίδεται  μόνο από την αφήγηση άλλων χαρακτήρων, άρα έμμεσα μας δίνεται η εικόνα του Λεστάτ προς τα έξω.

Καταλήγοντας, το ‘Prince Lestat’ είναι μία περίληψη των 10 προηγούμενων βιβλίων, συνέχεια του ‘Queen of the Damned’,εμπλουτισμένο με νέους χαρακτήρες και αρκετό μυστήριο (ναι θα έχετε και ένα γρίφο να λύσετε όσοι από εσάς είστε παλιοί αναγνώστες).

BURN SECTION:
Δε θα συγκρίνω τον κόσμο της Rice με σοβαρά λογοτεχνικά και κινηματογραφικά δημιουργήματα, γιατί αν και το ‘Let the Right One In’ δεν ήταν του στυλ μου, το σέβομαι επειδή ακόμα κι αν αποκλίνει από τα κλασσικά, δεν χάνει τον μπούσουλα.

Το μπάχαλο ενυπάρχει σε όσους προσπάθησαν να επαναπροσδιορίσουν τα βαμπίρ προσθέτοντας τους  αντιηλιακά δαχτυλίδια, συναισθήματα emo ποιητή κ.α..
Για να μην μπερδευτείτε, όλα όσα έχουν να κάνουν με τηλεπάθεια, με πτήση, τηλεκίνηση και δυνάμεις, προέρχονται όλα από την ‘μανούλα’, ακόμα και τα κόκκινα δάκρυα.

Έχοντας δει σχεδόν ό,τι κυκλοφορεί στο vampire franchise, έχω να δηλώσω ότι αν θέλετε να διαβάσετε κάτι ενδιαφέρον, σκοτεινό και καλά γραμμένο, δοκιμάστε τους κλασσικούς.

FAN TREAT:
Άντε βρε, ποιος τη χάρη σας…Φήμες λένε ότι έχει αρχίσει ήδη να γίνεται η αναζήτηση του Λεστάτ για το καστ της ταινίας του ‘Prince Lestat’. Ονόματα δε σας λέω για να μη μου ξενερώσετε. Όπως και να ‘χει ‘γιούχου’ για την επιστροφή και ‘μακάρι Παναγίτσα μου’ να τους φωτίσει το σύμπαν να καστάρουν τον Tom Hiddleston (ναι προτείνω να ρίξετε μια ματιά στο ‘Only Lovers Left Alive’ του Jim Jarmusch -ταινιάρα- για να καταλάβετε τί εννοώ).

I salute you dark minions!

Pervzoes


Aν πιστεύεις ότι ο σαρκασμός είναι καθαρά αντρική υπόθεση, καιρός να σε διαψεύσουν τα ΧΧ χρωμοσώματά μου.