Η Κέρκυρα μας καλωσορίζει στον Μεσαίωνα.

varth

Όλα ξεκίνησαν ως μια κακόγουστη φάρσα: Τι κι αν εκλέχτηκε πρύτανης του Ι.Π. με σχεδόν 200 ψήφους λιγότερες, ως εξέχον μέλος της εγχώριας ακροδεξιάς, η κα. Σαλή Παπασαλή δεν άργησε να μας δείξει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι αντιλαμβάνεται το πανεπιστήμιο ως μαγαζάκι της, κάτι που της δίνει το δικαίωμα να γαμάει και να δέρνει, έστω και αν αυτό μεταφράστηκε στο να μπουκάρουν τα ΜΑΤ στον χώρο του Ι.Π. για να τραβάνε στο τμήμα από τα μαλλιά της φοιτήτριες του ΤΞΓΜΔ.

Σε αυτό το άρθρο δεν θα αναφερθούμε στα λεφτά που φαγώθηκαν για κάτι αεροπλάνα από Κέρκυρα για ΔΕΘ, ούτε φυσικά σε αυτά τα χυδαία που ακούγονται για το τμήμα Ασιατικών Σπουδών (RIP), ούτε σε ένα μάτσο επιδείξεις αυταρχισμού από πλευράς πρυτανικής αρχής, που έχουν περάσει στο ντούκου επειδή ζούμε στην χώρα που μας αξίζει.

Ωστόσο, αυτό που συνέβη τούτες τις μουντές μέρες του Δεκέμβρη μας ξεπέρασε. Σε κάθε επίπεδο.

Υποψιαστήκαμε ότι κάτι σάπιο υπήρχε στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, όταν πληροφορηθήκαμε πως ανάμεσα σε λοιπές εκδηλώσεις που θα λάμβαναν χώρα στο νησί, λόγω της επίσκεψής του με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις για τον Άι Σπυρίδωνα (μεγάλη η χάρη του), στην ορκωμοσία της στις 11/12, θα παρίστατο ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Τελικά, κάτι τέτοιο δεν συνέβη, διότι (όπως επικαλέστηκε η κ. Σαλή), “οι γνωστοί- αγνώστοι έκαναν ξανά την εμφάνισή τους και απείλησαν ότι θα διακόψουν την εκδήλωση”.

Φυσικά, επειδή ορισμένοι εκ των γνωστών – αγνώστων είναι και γνωστοί και φίλοι μας, μπορώ να πάρω την ευθύνη, και από δω να δηλώσω κατηγορηματικά ότι: στ’ αρχίδια τους για την ορκωμοσία και την αρχιεροσύνη του Πατριάρχη. Η κατάληψη του Δημαρχείου και οι λοιπές κινητοποιήσεις αφορούσαν την αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό.

Την επόμενη μέρα, όμως, είχαμε το πραγματικό show σκοταδισμού. Σε μια τελετή που θύμιζε άλλες εποχές, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτορας του ΤΜΣ, την οποία ακολούθησε ημι-πριβέ εορταστική συναυλία (σσ. ξεκίνησε 1 ώρα νωρίτερα από την ώρα που αναγραφόταν στην αφίσα προκειμένου η πλέμπα να μην πιάσει τις καλές τις θέσεις, κοντά στην Σαλή ή στην Γκερέκου ή στον κάθε πικραμένο). Ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης καθόταν σε έναν θρόνο, κρατώντας το σκήπτρο του, ανάμεσα και μπροστά από τις δύο σειρές, ενώ το πρόγραμμα περιελάμβανε κόκκινα χαλιά και catering, που btwπλήρωνε μαλάκα Έλληνα φορολογούμενε για να βγάζει τις φωτογραφίες της η Νταίζυ και η εθνική μας μιλφάρα με την φάτσα του παπά, για να τις ψηφίσει ό, τι έχει απομείνει από τα χρυσά αβγά μαζί με την μέση ελληνίδα νοικοκυραία που την βαράει ο άντρας της.

Δεν ξέρω ποια είναι η επίσημη θέση της εκκλησίας σε ζητήματα μουσικής και σύγχρονης δημιουργίας, όπως επίσης δεν γνωρίζω πως αντιλαμβάνεται τον ρόλο αυτών η πρυτανική αρχή του Πανεπιστημίου. Η μόνη άποψη που μπορώ να εκφέρω, αφορά την θέση της Τέχνης ως ζωτικό μέρος ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, η οποία σε καμία περίπτωση δεν προορίζεται για ιδιωτική κατανάλωση αυτής, από την θρησκευτική ή θεσμική νομενκλατούρα.

Τέλος, όσοι εκ των χριστιανοταλιμπάν, οι οποίοι έχουν την ανάγκη να μας τρίβουν κάθε μέρα στην μούρη την αντίληψή τους, ότι κράτος και ορθοδοξία είναι έννοιες αλληλένδετες, αισθάνονται offended από αυτά που διαβάζουν (αν διαβάζουν ακόμα δηλαδή) καλό είναι να ξέρουν ότι:

1. Αν η κατάσταση δεν ήταν τραγική, θα ήταν αστεία.

2. Υπάρχουν και άθεοι, πρώην και νυν μέλη της φοιτητικής κοινότητας που προσβάλλονται σε ένα σωρό επίπεδα, από την κατρακύλα που έχει πάρει το Ι.Π. τα τελευταία χρόνια.

3. Τα πηγαδάκια μεταξύ παπάδων και μπάτσων (αυτά τα καραφλά με λευκούς σταυρούς στις στολές τους) έξω από την Ιόνιο Ακαδημία ήταν ό, τι πιο ανατριχιαστικό έχω δει τα τελευταία χρόνια στην Κέρκυρα.

4. Πολύ ωραίες οι εκδηλώσεις στο νησί με τις φανφάρες, τα πανό με τις ευχές στην καθαρεύουσα, τις φιλαρμονικές, τον στρατό, τα ματ, τους λίτες, τα σχολεία με ελληνικές σημαίες και γενικά όλο το βόθρο που μας πέταξαν στη μούρη αυτές τις μέρες. Αριστερό δήμαρχο έβγαλε η Κέρκυρα αν θυμάμαι καλά.

5. Lucy was my first choice

666. Θέλουμε και τον Σάκη Ρουβά επίτιμο διδάκτορα. Βασικά Πατριάρχη τον θέλουμε.

 

Closerfield


Μουσικός, κοντός, αξύριστος. Τα τελευταία 9 χρόνια πίνει Stoli με δύο πάγους και φέτα λεμόνι. Όχι κάθε μέρα. Τι μας περάσατε;