Η νύχτα πέφτει στο Cafe Noir

cafe noir

Ήταν άλλο ένα τυπικό Σαββατόβραδο. Και αν πριν από χρόνια οργάνωνες (όλη την εβδομάδα) την έξοδο σου, πλέον έχεις φτάσει σε ένα επίπεδο όπου όλα σου φαίνονται τετριμμένα.

Η πρόταση χτύπησε την πόρτα μου και η αλήθεια είναι ότι κοίταξα με καχυποψία πίσω από το ματάκι. Μια βραδιά στο θέατρο. Με το οποίο δεν έχω και την καλύτερη σχέση αλλά όλα κάπως έτσι δεν ξεκινούν; Φανταζόσουν στα 18 σου ότι θα ακούς country και rednecks να τραγουδούν για τα καμώματα τους; Όχι. Οπότε είπα στον εαυτό μου ” why not”. Μπορεί τώρα, στην “ώριμη” ηλικία, να ξεκινήσει από την αρχή μια σχέση πάθους με αυτή την μορφή τέχνης που λέγεται θέατρο.

Το έργο: Έγκλημα Στο CAFE NOIR. Πρόκειται για μια παρωδία των ταινιών φιλμ νουάρ. Not my cup of tea. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον γιατί πέρα από την αρχική μου έκπληξη σχετικά με το είδος, ακολούθησε και μια δεύτερη:  η παράσταση λαμβάνει χώρα στο φουαγιέ του θεάτρου Αγγέλων Βήμα, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι αράζεις άνετος (σε έναν ζεστό χώρο-ο οποίος θυμίζει piano bar) στο τραπέζι σου και πίνεις το αλκοόλ της επιλογής σου. Thumbs up γι’αυτό.

Η υπόθεση: Σε ένα μικρό νησί της Καραϊβικής, το Cafe Noir είναι το πιο γνωστό καταφύγιο εγκληματιών/ κονσομασιόν (καυτές παρουσίες και τα ρέστα)/ σκοτεινό μπαράκι που υπάρχει. Το συμβάν της βραδιάς: ο φόνος του ιδιοκτήτη. Οι ύποπτοι πολλοί, αμέτρητα κίνητρα και ένας ντετέκτιβ μέσα σε έναν κυκλώνα καταστάσεων και ανατροπών (η περιγραφή που δίνω δεν ταιριάζει σε σύνοψη ταινίας για τηλεοπτικό περιοδικό,ε;).

Το φουαγιέ γέμισε ασφυκτικά, εγώ είχα ρημάξει τους ξηρούς καρπούς και είχα τελειώσει ήδη την πρώτην μπύρα (πριν ξεκινήσει η παράσταση). Οι δυο σερβιτόροι πηγαινοέρχονται σαν τον Βέγγο, μου αφήνουν νερό και πάνω που πάω να παραγγείλω την επόμενη μπύρα, έρχεται η επόμενη έκπληξη: οι τύποι είναι ηθοποιοί και σε ένα λεπτό βρίσκονται στην σκηνή να συνομιλούν. Τελικά πήρα την μπύρα μου από τον true σερβιτόρο (όπως λέμε true detective) και μπήκα στην δίνη της υπόθεσης. Με το καστ να εμφανίζεται από το πουθενά (από όλα τα πιθανά μέρη) και να έχει interactive επαφή με το (ανυποψίαστο) κοινό, η παράσταση κύλησε σε τρελούς ρυθμούς.

Μέσα σε όλα αυτά πήρα και την μουσική μου δόση. Δεν μπορώ να πω ότι πρόκειται για μιούζικαλ αλλά άκουσα διάφορες διασκευές κλασσικών (συνοδεία live πιάνου) τραγουδιών όπως:

Δεν πρόκειται να αποκαλύψω τίποτα περισσότερο για την υπόθεση (γιατί έχει twists & turns) αλλά θα μείνω στο γεγονός ότι πέρασα απρόσμενα καλά (εάν αναλογιστείς την μηδενική μου επαφή με το είδος). Προφανώς δεν μου άλλαξε την ζωή αλλά έκανε ενδιαφέρον το Σαββατόβραδο μου, με αλατοπίπερο το γέλιο που έπεφτε βροχή κάθε λίγο και λιγάκι, τις κλισεδιάρικες ατάκες των πιο γνωστών φιλμ νουάρ και τις ηθοποιούς οι οποίες μας κόλασαν βραδιάτικα.

cafe girls

Plus, η ψήφος μου για τον δολοφόνο στο τέλος, ήταν σωστή. Το ήξερα ότι είχα έναν Σέρλοκ Χολμς μέσα μου.

 

“Έγκλημα Στο Cafe Noir” του David Landau

στο θέατρο Αγγέλων Βήμα (Σατωβριάνδου 36, Αθήνα)

Παρασκευή & Σάββατο 22:00

 

Παίζουν οι ηθοποιοί (αλφαβητικά): Ειρήνη Κουμπαρούλη, Σωτήρης Μεντζέλος, Δημήτρης Μυλωνάς, Νάντια Πυθαρά, Μαρίνα Τσουμπρή, Ουσίκ Χανικιάν.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση-Διασκευή: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Πρωτότυπη Μουσική και Τραγούδια: David Landau, Nikki Stern
Σκηνικά – Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Φωτισμοί: Βαγγέλης Μούντριχας
Φωτογραφίες: Κωστής Μεντζέλος & Λευτέρης Χαλδαίος

Tη μουσική της παράστασης ερμηνεύει ζωντανά στο πιάνο ο Ουσίκ Χανικιάν.

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.