Θάνατος στα κλισέ θανάτου

funeral

Είναι μακάβριο αλλά  ταυτόχρονα εμετικό. Ρεπορτάζ  δελτίου  ειδήσεων το οποίο βρίσκεται σε κηδεία και ρωτάει τους παρευρισκόμενους “πως αισθάνεστε;”. “Τέλεια ρε φίλε. Μόλις τον/την θάψαμε και ψάχνουμε να βρούμε κανένα κωλόμπαρο για να βγούμε το βράδυ”.

Το θέμα του θανάτου είναι μια από τις πιο ισχυρές μετοχές που μπορούν να παίξουν στα media.  Κυρίως με την λογική “Τατιάνα Στεφανίδου”. Ξεζουμίζουμε το γεγονός, κλαίμε, ρουφάμε μύξες, ψάχνουμε κόσμο και κοσμάκη να κάνει μια δήλωση η οποία κάλλιστα μπορεί να είναι κάτι του τύπου “θα τον/την θυμόμαστε πάντα, έφτιαχνε το καλύτερο παστίτσιο”.  Τα παραδείγματα είναι άπειρα.

Ας επικεντρωθούμε όμως στην κηδεία. Όσο μεγαλύτερο το όνομα, τόσο καλύτερα θα πουλήσει. Τόσο πιο γλοιώδη κλισέ θα πετάξουμε από πάνω. Αχ αυτά τα κλισέ. Υπάρχουν παντού και πάντα σαν γλοιώδη ερπετά που παραμονεύουν στους υπονόμους έτοιμα να ξεχυθούν έξω, φέρνοντας αποστροφή στους νοήμονες ανθρώπους.  Ας δούμε μερικά πριν ξεράσουμε ομαδικά.

 

Βρίσκεται στην γειτονιά των αγγέλων

Αυτή η γαμημένη  γειτονιά πρέπει να είναι overpopulated. Όσοι διάσημοι πεθαίνουν πάνε πάντα εκεί; Πρόκειται για κάποιο μετά θάνατον Μπέβερλι Χιλς; Οι κοινοί θνητοί δηλαδή πηγαίνουν σε κάποιου είδους afterlife Καματερό; Επίσης δεν μπορεί, πρέπει να υπάρχουν και κάποιοι celebrity που βρίσκονται στην γειτονιά των δαιμόνων. Και αν κρίνω από θέμα γλεντιού, οργίων και ασυδοσίας ψηφίζουμε την δεύτερη γειτονιά χαλαρά.

 

Καλό ταξίδι τάδε

Μην ξεχάσεις να βάλεις ζώνη και να κρατάς τις αποστάσεις ασφαλείας. Ή αλλιώς, κυρίες και κύριοι don’t forget to lock your seatbelts, ο πιλότος μας ενημερώνει πως το ταξίδι για κόλαση ή παράδεισο (μουχαχα) θα έχει αναταράξεις και θα σας παρακαλέσει να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας. Αν είναι να πεθάνω και να ετοιμαστώ να πάω  ταξίδι (τον προορισμό του οποίου δεν ξέρω), να μου λείπει.

 

Τελευταία κατοικία-τελευταίο αντίο

Ναι, μερικές φορές αυτά τα δυο πάνε μαζί . Ας τα πάρουμε κυριολεκτικά. Τελευταίο αντίο δεν είναι, υποτίθεται αυτό το έχεις πει πριν πεθάνει ο άλλος. Ο νεκρός δεν ξέρει ότι τον χαιρετάς για τελευταία φορά. Plus εάν θεωρήσουμε ότι το αντίο μετράει δεν είναι το τελευταίο. Δεν θα ξαναπάς στον τάφο άλλη μια φορά; Τάφο είπα; Ναι, αυτή υποτίθεται ότι είναι η τελευταία κατοικία. Ήθελα να ήξερα τι είδους σπίτι είναι αυτό που σε τρώνε τα σκουλήκια. Anyway, και πάλι αν υποθέσουμε ότι η ψυχή συνεχίζει να υπάρχει, δεν θα κάτσει να περιφέρεται τριγύρω από το μνήμα. Θα μου φαίνονταν πιο ενδιαφέρον π.χ. ένα αστρικό ταξίδι παρά να βλέπω τον κουτσό-μονόφθαλμο  υπάλληλο του νεκροταφείου να μου ανάβει το καντηλάκι κάθε μέρα.

 

Αθάνατος

Στο μυαλό ναι. Στην κυριολεξία όχι. Είναι απλό.

 

Μαζεμένα όλα τα κλισέ συν live λεπτό προς λεπτό μετάδοση κηδείας βρίσκεται στο βίντεο από κάτω. Το χαρακίρι επιτρέπεται ελεύθερα.

 

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.