Μια μη νηφάλια άποψη με αφορμή τον κανιβαλισμό της Β. Σταμάτη.

Stamati-Viki-1716x960_c

Απρίλης του 2012. Πριν από 3 χρόνια ακριβώς. Η χώρα οδεύει προς εκλογές. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ (ο καιροσκόπος Καρατζαφέρης είχε ήδη αποσύρει το ΛΑ.Ο.Σ. από την κυβέρνηση) τρεκλίζει υπό το βάρος των αντιδράσεων στο εσωτερικό της χώρας οι οποίες αρχικά εκφράζονται μέσω του κινήματος των πλατειών και, τελικά, η λαϊκή δυσαρέσκεια επηρεάζει δραματικά τα ποσοστά των δύο κομμάτων, όπως αυτά εντυπώνονται στις δημοσκοπήσεις. Η ισοπέδωση της μεσαίας τάξης, μέσω των σκληρών μέτρων λιτότητας, φέρνει μια νέα αφήγηση στο προσκήνιο, η οποία, με την σειρά της, αμφισβητεί την έως τότε παγιωμένη πολιτική άποψη περί λιτότητας και ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

 

Προκειμένου να συγκρατήσουν τα ποσοστά τους σε ικανοποιητικά επίπεδα, αποτρέποντας τις διαρροές προς τα (ακρο)δεξιά και- κυρίως- προς τα αριστερά, τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα αποφασίζουν να προσφέρουν στους πληβείους αυτό ακριβώς που ζητάνε: με μια επίφαση κάθαρσης, ο πρώην υπουργός Άκης Τσοχατζόπουλος προφυλακίζεται για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και μερικές μέρες μετά (συγκεκριμένα στις 27/4/2012) η σύζυγος του Βίκυ Σταμάτη συλλαμβάνεται και οδηγείται στον Κορυδαλλό με τις ίδιες κατηγορίες.

 

Οι περισσότεροι από εμάς ίσως να θυμόμαστε πολιτικούς, μεγαλοδημοσιογράφους και δημοσιολόγους οι οποίοι- πέφτοντας από τα σύννεφα- αποκάλυπταν με το σοβαρότερο και συνάμα δραματικότερο ύφος που μπορούσαν να έχουν, τα υπέρογκα ποσά που το ζευγάρι είχε ξοδέψει για τον γάμο του στο Παρίσι, για το σπίτι στην Αρεοπαγίτου και τις κουρτίνες που κόστιζαν ορισμένες χιλιάδες ευρώ, ανάμεσα σε άλλα.

 

Διαβάσαμε τότε εκατοντάδες κείμενα/ λίβελους για το πολιτικό σύστημα, για το τέλος της μεταπολίτευσης (sic), για το μαχαίρι που θα φτάσει στο κόκαλο και ένα σωρό άλλα πονήματα γραμμένα από τους έως τότε βασικούς πυλώνες του συστήματος διαπλοκής που είχε επανειλημμένως καταχραστεί με τη σειρά του χρήματα των δημοσίων ταμείων.

 

Τρία χρόνια μετά, πολλά μοιάζουν διαφορετικά και ίσως τελικά να είναι διαφορετικά, ωστόσο θα μας επιτρέψει ο αναγνώστης να παίρνουμε ορισμένες αποστάσεις από τον τρόπο και την θέση από την οποία τα ίδια τα ΜΜΕ αντιμετώπισαν την απόδραση της Β. Σταμάτη από το Δρομοκαΐτειο.

 

Διότι- και σε συνέχεια του παραπάνω σκεπτικού- παρατηρώντας την αλληλουχία των γεγονότων 1) με ψυχραιμία 2) από απόσταση και 3) στην ιστορική τους προοπτική, δεν μας είναι δύσκολο να ερμηνεύσουμε την κατακραυγή τόσο της μερίδας του τύπου η οποία επιβίωνε, και επιβιώνει μέχρι σήμερα, με πρακτικές τύπου Τσοχατζόπουλου όσο και την εξαντλητική αυστηρότητα με την οποία η ελληνική δικαιοσύνη αντιμετώπισε την σειρά αιτήσεων της Βίκυς Σταμάτη για αποφυλάκιση, θέτοντας το απλό ερώτημα «ποιος ωφελείται;».

 

Είναι, δε, τουλάχιστον εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο ένα διόλου μικρό ποσοστό φιλελεύθερων αλλά και αριστερόστροφων φωνών σε ΜΜΕ και social media φέρεται κατά της Σταμάτη, με ειρωνικά σχόλια σε πρώτο και επιδερμικό επίπεδο, έως και με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς σε χειρότερες εκδοχές. Υπενθυμίζουμε ότι η κα. Σταμάτη από την προφυλάκιση της μέχρι σήμερα έχει υποβληθεί σε μαστεκτομή ενώ το 8χρονο παιδί της μεγαλώνει με τους δύο του γονείς στην φυλακή.

 

Υπενθυμίζουμε, επίσης, ότι ήταν οι ίδιοι, οι οποίοι πριν από μια εβδομάδα καταδίκαζαν απερίφραστα το bullying και την δημόσια αποπομπή- φυσικά παραμερίζοντας το γεγονός ότι ο Βαγγέλης είχε υποστεί κακοποίηση ως ομοφυλόφιλος, όχι ως κάποιος τυχαίος. Από την άλλη, μια τέτοια συζήτηση ενδεχομένως να πυροδοτούσε ξανά σενάρια περί συμφώνου συμβίωσης ή ίσων δικαιωμάτων ανεξαρτήτως φύλλου ή σεξουαλικών προτιμήσεων, κάτι το οποίο εγχώριος σκοταδισμός δεν θα ήταν σε θέση να διαχειριστεί.

 

Ίσως, με μια υπεραπλουστευμένη ανάγνωση, όπως πολύ εύστοχα τόνισε ένας φίλος, το 90% που κράζουν την Β. Σταμάτη το κάνουν γιατί δεν μπόρεσαν ποτέ να φορέσουν τα ρούχα που εκείνη φόρεσε. Και ναι, αυτή είναι μια επαρκής συνθήκη για να μισείς κάποιον εν έτει 2015.
Όπως ίσως ήδη καταλαβαίνετε εδώ δεν θα ασχοληθούμε με το αν είναι ένοχη για τις κατηγορίες που τις προσάπτουν ή όχι. Δεν είναι η δουλειά μας και, σε τελική ανάλυση, δεν είναι αυτό το διακύβευμα. Η ουσία είναι ότι ζεύγος Τσοχατζόπουλου εξυπηρέτησε αυτό που ορισμένοι ονομάζουν «σύστημα εξουσίας» και κάποιοι άλλοι απλώς καπιταλισμό, όσο καλύτερα μπορούσε, τόσο με τα πεπραγμένα τους κατά την διάρκεια της πολιτικής τους σταδιοδρομίας όσο και, εν συνεχεία, με την καταδίκη και φυλάκιση τους. Όσο ο (σοφός) λαός ήθελε lifestyle, τζιπάρες και σκαφάρες, το ζεύγος Τσοχατζόπουλου αποτέλεσε την κρυφή μικροαστική μας ονείρωξη. Όταν ζητήσαμε αίμα, μας το πρόσφεραν ακόμη πιο απλόχερα μέσω του «λιντσαρίσματος» τους από blogs, sites και πρωτοσέλιδα της Espresso.

 

Φυσικά, ο όρος πολιτικός κρατούμενος έχει πολύ λεπτές αποχρώσεις σε ό,τι αφορά την χρήση αυτού, και επιμένουμε να του προσάπτουμε πομπώδεις εκφράσεις όπως «αλληλεγγύη» ή «λευτεριά», συνεπώς θα ήταν τουλάχιστον ριψοκίνδυνο να τον χρησιμοποιούσαμε ως χαρακτηρισμό.

 

Από την άλλη, θα μας ήταν τουλάχιστον υποκριτικό να καταδικάζαμε μια απόπειρα απόδρασης. Γνωρίζουμε ότι οποιοσδήποτε από εμάς ήταν σε τέτοια θέση θα το επιχειρούσε δίχως να λογαριάζει τι θα γράψουν για αυτόν στο twitter. Είναι απλώς μέρος της ανθρώπινης φύσης, το να μην θέλουμε να ζούμε φυλακισμένοι, ανεξαρτήτως κόστους.

 

Κλείνοντας, και ενώ οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτό το κείμενο δεν επιχειρήθηκε ένα ιδιότυπο «ξέπλυμα» της Β. Σταμάτη, σε ό,τι αφορά το ποινικό σκέλος της υπόθεσής της, παρά μια κριτική στις θέσεις που εκφέρονται ενάντια σε αυτήν από μια οπτική που επικεντρώνεται περισσότερο σε ad hominem επιθέσεις, παραθέτουμε την ανάρτηση της Πάολας Ρεβενιώτη από την προσωπική της σελίδα στο facebook, με αφορμή το ζήτημα που προέκυψε:

 

“Την αντιπαθώ πλήρως την κυρία Σταμάτη,μια ψωνισμένη σνομπαρία που ήθελε να μπει στην…. καλή κοινωνία ήταν.

Αλλά σαν κοινωνία δεν πρέπει να εκδικούμαστε αλλά να τιμωρούμε αυτούς που κλέβουν το δημόσιο χρήμα,Η κυρία το πλήρωσε ακριβά το ψώνιο της,εξαντλήθηκαν όλα τα ποινικά μέτρα εναντίον της,άρρωστη είναι,παιδί έχει,δεν θα κάνει άλλα εγκλήματα,ας βρούνε τρόπο νομικό να γυρίσει στο παιδί της και σπίτι τhς,έτσι και αλλιώς περιφρονημένη και τσαλαπατημένη είναι,Και αυτούς που βρίζουν την Σταμάτη,δεν χτυπάμε ποτέ κάποιον που είναι στο πάτωμα”

Closerfield


Μουσικός, κοντός, αξύριστος. Τα τελευταία 9 χρόνια πίνει Stoli με δύο πάγους και φέτα λεμόνι. Όχι κάθε μέρα. Τι μας περάσατε;