Ναι,γουστάρω Katy Perry

katy

Καταρχάς ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Οι εποχές των guilty pleasures έχουν περάσει και όποιος δεν το βλέπει (ή κάνει ότι δεν το βλέπει) είναι για γέλια. Ταμπέλες τέλος κύριοι. Αυτά συνέβαιναν μια φορά και έναν καιρό στην Άγρια Δύση. Βρισκόμαστε στο 2015. Το οποίο σημαίνει ότι ο θρησκευτικός φανατισμός κυριαρχεί ακόμα στον πλανήτη, οι φτωχοί χάνουν ακόμα και τα χαρτόκουτα τους εξαιτίας διάφορων οικονομικών “spreads”, το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει εξελιχθεί σε φαινόμενο του φούρνου μικροκυμάτων ΑΛΛΑ μπορώ να βγω και να φωνάξω χωρίς κανένα κόμπλεξ, ότι γουστάρω μια pop star- τσιχλόφουσκα.

 

Η ιστορία μου (αμαρτία μου) με την Katy, ξεκίνησε όταν πρωτοεμφανίστηκε με το Hot & Cold. Ναι,αυτό:

Έπεσα πάνω στο clip και ενώ στην αρχή είχα μια ξινίλα στο πρόσωπό μου, μετά από 4 λεπτά εξανεμίστηκε. Ήταν ένα χαζοχαρούμενο pop τραγουδάκι αλλά εμένα μου είχε κολλήσει το ρεφρέν στο μυαλό και το σημαντικότερο: ήθελα να ξαναδώ το clip. Ήθελα να ξαναδώ την Katy.Ξεκίνησα έρευνα και συνειδητοποίησα ότι αυτή λέει το I Kissed A Girl. Αυτό:

Holy shit. Βαθιά μέσα μου γίνονταν ένας πόλεμος. Έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν γίνεται να έχω κολλήσει εγώ με αυτά τα πράγματα του διαόλου. Αλλά εδώ μιλάμε για μια γυναίκα που λέει ότι φίλησε μια άλλη γυναίκα. Και είναι cute. Και τραγουδάω από μέσα μου το τραγούδι. Είχα γίνει σκλάβος της. Και δεν το έλεγα σε κανέναν. Θα εξαφανιστεί σκεφτόμουν. Θα είναι ένα one hit wonder κορίτσι και μετά δεν θα την θυμάται κανείς. Σαν τους Hanson (90’s νοσταλγία εδώ). Και μετά από 2 χρόνια σκάει αυτό:

Διάολε επέστρεψε. Δεν γίνεται να ασχοληθώ με αυτό τώρα, εγώ ακούω το comeback των Alice In Chains. Αλλά το πληκτρολόγιο έγραφε στα κρυφά Katy Perry στο You Tube. Είμαι ένα 16χρονο κοριτσάκι. Ναι, είμαι fan της και το παραδέχομαι. Forward 3 χρόνια μετά:

Διάολε είναι γελοίο. Τα τραγούδια είναι παιδικά, δεν έχει κανένα νόημα, πλαστικούρα παντού, ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ (ΧΑ!) ΠΑΕΙ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ. Αλλά τα μάτια μου δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από πάνω της.

Και ξαφνικά το κατάλαβα. Είχα πέσει θύμα μιας τεράστιας απάτης. Δεν γουστάρω Katy Perry όπως γουστάρω Janelle Monae. Έπρεπε να το είχα μυριστεί από την αρχή. Τα ρεφρέν των ηλίθιων τραγουδιών της ήταν ο δούρειος ίππος. Δεν ήθελα να τα ακούω στο ράδιο. Ήθελα να τα ακούω βλέποντας την να χορεύει, να κοιτάει με νάζι την κάμερα και να φοράει προκλητικά ρούχα. Ναι, γουστάρω την Katy Perry. Σαν γκόμενα. Ένα βάρος έφυγε από πάνω μου και τώρα όλα έχουν νόημα.

Σκέψου πόσες φορές έχεις βρεθεί κοντά στο να πεις ότι συμπαθείς τον τάδε. Και συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Ίσως επειδή έκανε μια ωραία δήλωση με την οποία συμφωνείς, επειδή φόρεσε μια μπλούζα με το αγαπημένο σου συγκρότημα κτλ. Κάνε μια γρήγορη έρευνα στο μυαλό σου και ξεκαθάρισε το τοπίο. Βγάλε την γοητεία στην άκρη για να δεις τι μένει στο τέλος. Θα σε γλυτώσει από πολλές εσωτερικές διαμάχες. Στην συγκεκριμένη περίπτωση κατάλαβα ότι το μόνο που αξίζει στην κορασίδα είναι αυτό:

 

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.