Ο Tom “φάρος” Petty και το (ανέκαθεν) ακριβό σπορ του touring

petty tour

Το 1979 οι Tom Petty & The Heartbreakers κυκλοφόρησαν τον τρίτο τους δίσκο με τίτλο “Damn The Torpedoes”, άλμπουμ το οποίο έκανε το μεγάλο εμπορικό τους breakthrough. Είχαν προηγηθεί το ομώνυμο ντεμπούτο τους και το “You’re Gonna Get It!” τα οποία είχαν μια σχετική επιτυχία εξαιτίας κυρίως των πετυχημένων singles που περιείχαν.

Το συγκρότημα είχε δημιουργήσει σιγά σιγά ένα δυνατό fanbase στις Η.Π.Α. αλλά στην Ευρώπη η κατάσταση δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. Με αφορμή την επιτυχία του τρίτου δίσκου (γιατί πάντα το τρίτο είναι καθοριστικό;-μην ακούσω κρυάδες) και αφού πλέον το budget ήταν μεγαλύτερο, αποφάσισαν να κάνουν μια (στρατηγικής σημασίας) περιοδεία 6 εβδομάδων σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρώπη. Τα συνολικά έξοδα μπορείτε να τα δείτε στην φωτογραφία από πάνω.

Σίγουρα εκείνη την περίοδο οι δισκογραφικές εταιρίες ξόδευαν αρκετά περισσότερα ποσά πάνω στις επενδύσεις τους αλλά και πάλι το ποσό των 217.780 χιλιάδων δολαρίων είναι εξωφρενικά υψηλό. Και μιλάμε για ένα όνομα ανερχόμενο το οποίο έχει σαν στόχο να διαδώσει το “ευαγγέλιο” του στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

Και ερχόμαστε στο σήμερα, στην χώρα που λέγεται Ελλάδα και στα συγκροτήματα (είτε πρόκειται για metal, avant garde, hip hop) της underground διπλανής μας πόρτας. Αυτά τα οποία δεν έχουν major labels από πίσω τους και σε καμία περίπτωση η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να έχουν και ιδιαίτερη άνεση. Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τα μέλη μιας τέτοιας περίπτωσης, μου είπαν χονδρικά το ποσό που θα χρειαστούν για να κάνουν μια όχι και τόσο εκτεταμένη περιοδεία σε κοντινές χώρες. Πήγαν να μου πέσουν τα μαλλιά. Το έψαξα λίγο και είδα ότι και άλλοι μουσικοί που το έχουν κάνει, κατέληξαν χρεωμένοι μέχρι το λαιμό με δάνεια, ήταν ψιλιασμένοι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πουλήσουν τόσο merch ώστε να βγάλουν τα έξοδα (το οποίο και συνέβη) και στην περίπτωση που βρέθηκαν να κάνουν το support σε μεγαλύτερα ονόματα, κατέληξαν να πληρώσουν ακριβά το νταβατζιλίκι.

Προφανώς όλα αυτά δεν θα αλλάξουν ποτέ. Και εσύ αγαπητέ φίλε που θέλεις να ακούσουν την μουσική σου όλο και περισσότεροι, το ξέρεις καλά αυτό. Διάολε, εδώ δεν ξέρεις αν θα βγάλεις τα έξοδα σου σε μια μικρή περιοδεία στην Ελλάδα, τι να λέμε τώρα. Έχω μια συμβουλή όμως: κάθε φορά που το ξανασκέφτεσαι, διστάζεις, γνωρίζεις ότι το χείλος της οικονομικής καταστροφής είναι κοντά, φέρε στο μυαλό σου τον Tom Petty και πολλούς άλλους που βρέθηκαν στην ίδια κατάσταση. Ξέρω, άλλες εποχές, άλλα μεγέθη, διαφορετικές καταστάσεις. Κανένας από αυτούς όμως δεν τα βρήκε όλα στρωμένα. Ταλέντο, πολλή δουλειά και ρίσκο. Αυτή ήταν (και θα είναι) η μαγική συνταγή. Κάνε την επιλογή σου και μην φοβάσαι τίποτα.

 

 

 

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.