Τα trailer σκοτώνουν τις ταινίες

trailers

Πως 2 λεπτά μπορούν να καταστρέψουν μια εμπειρία 2 ωρών

 

Είμαι σίγουρος ότι τα τσακάλια των μεγάλων studio κάτι περισσότερο θα ξέρουν από μένα. Η τεχνική του να “τραβήξεις” όλο και περισσότερο κοινό στην σκοτεινή αίθουσα, έχει γίνει ένα από τα τελευταία όπλα που έχουν στην διάθεση τους οι εταιρείες παραγωγής στην εποχή του illegal downloading. To trailer είναι αυτό που θα σε “ψήσει” να σηκώσεις τον κώλο σου από τον καναπέ και να τρέξεις στο κοντινότερο σινεμά διότι όσο περισσότερο με ζαχαρώσεις, τόσο πιο εύκολο είναι να παραδοθώ. Δεν αντιλέγω, φυσιολογικότατο μου φαίνεται. Μέσα στα χρόνια των μειωμένων κερδών, η αναγκαιότητα που αυτοί έχουν για ζεστό χρήμα κάνει τα βαμπίρ να φαντάζουν φλώροι. Τα ταμεία πρέπει να σπάσουν, τα έξοδα πρέπει να βγουν, το κοινό πρέπει να αποθεώσει για να συνεχίζει να γυρίζει ο τροχός.

Μπορεί το υλικό που έχουμε στα χέρια μας να είναι εμετικό και τρισάθλιο αλλά ΠΡΕΠΕΙ να πουλήσει. Και αντί να ψάξουμε για νεωτερισμούς ας κάνουμε τις πάπιες προσποιούμενοι ότι κουβαλάμε σεντούκι με θησαυρό. Η παραπάνω λογική των καρχαριών με κουστούμια δεν με εκπλήσσει. Αυτό που με κάνει να αναρωτιέμαι για την κριτική σκέψη του σημερινού κοινού, είναι το πόσο εύκολα τσιμπάει. Και το πόσο εύκολα μου καταστρέφει την όποια ανάγκη έχω για έκπληξη.

Για να μπούμε στο ζουμί, τα τελευταία χρόνια η πλειοψηφία των trailer, σου ρημάζει μέσα σε λίγα λεπτά μια ιστορία που πρέπει να ειπωθεί σε 2 ώρες.  Είτε αυτή είναι καλή , είτε όχι. Αγαπητό τσακάλι που σχεδιάζεις την παρουσίαση της ταινίας σου στο κοινό μοντάροντας όλες τις τρανταχτές σκηνές, άσε με μόνο μου να πραγματοποιήσω την ανακάλυψη της Αμερικής. ΔΕΝ θέλω να δω όλες τις κωμικές σεκάνς μαζεμένες, ούτε θέλω να βιώσω από τον υπολογιστή μου τα τρομακτικά σημεία που έχει να μου προσφέρει η ταινία τρόμου σου. Τυχαίο παράδειγμα:

Δείτε πόσο απλό είναι να βγάλεις συμπέρασμα. Έτοιμοι;

00:00-00:30: Εναρκτήρια σεκάνς, ζευγάρι  βιώνει τραυματική νυχτερινή εμπειρία με σχιζοφρενή γειτόνισσα(;)-μάγισσα(;), η οποία προφανώς πεθαίνει αλλά το πνεύμα της μπαίνει μέσα στην κούκλα από μια σταγόνα αίματος.

00:32-1:00: Το ζευγάρι μαζί με το νεογέννητο μωρό του, ακολουθούν την συμβουλή του κομπάρσου παπά και κάνουν ένα καινούργιο ξεκίνημα μετακομίζοντας. Με κάποιο μυστήριο τρόπο (ουάου) η κούκλα τους ακολουθεί δείχνοντας μας ότι από το πρώτο βράδυ κάτι περίεργο συμβαίνει (μιας και έχει όρεξη για μουσικούλα).

1:02-1:13: Τρομακτική σκηνή (λέμε τώρα…)

1:17-1:38: Δεύτερη τρομακτική σκηνή (χασμουρητό)

1:39-1:52: Αφού είμαστε σίγουροι ότι κάτι πάει στραβά (βάζω στοίχημα όλα τα παραπάνω συμβαίνουν στα πρώτα 20 λεπτά με μισή ώρα), ζητάμε βοήθεια και από μέντιουμ με δώρο…ναι σωστά μαντέψατε, ακόμα μια τρομακτική σκηνή.

1:54-2:17: Μπας και σωθούμε από τα κακά πνεύματα ας ξαναβάλουμε  τον παπά στο παιχνίδι (ο οποίος προσπαθεί να ξεφορτωθεί την κούκλα, το φάντασμα εμφανίζεται, στανταράκι για το στοίχημα ότι ο πάτερ πεθαίνει) με κερασάκι στην τούρτα όποιες (δεν θα ξαναπώ τρομακτικές, δεν θα ξαναπώ τρομακτικές, δεν θα ξαναπώ τρομακτικές) σκηνές μας έχουν ξεμείνει με bonus τον πιθανό θάνατο μωρού στο καροτσάκι από διερχόμενο φορτηγό (όλοι ξέρουμε όμως ότι το μικρό ζουζουνάκι κάπως θα την σκαπουλάρει).

Αισίως καταφέραμε να φτάσουμε στο τέλος έχοντας δει ΟΛΑ τα scary parts (το άλλαξα ο άτιμος) και υποθέτοντας πάνω κάτω τι θα γίνει στο τέλος. Εάν ο σκοπός σας αγαπητά τσακάλια ήταν να με προσελκύσετε να δω την ταινία σας, αποτύχατε. Λυπάμαι αλλά μου δείξατε όλα τα χαρτιά σας μέσα σε 2:17. Γι αυτό και εγώ πλέον όταν βλέπω trailer για κάτι που με ενδιαφέρει, σταματάω πριν τελειώσει και μου αποκαλύψει βασικά συστατικά. Ας μην μου αρέσει το film, δεν πειράζει. ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ. Ή στην αντίθετη περίπτωση, θα απολαύσω 2 καλοστημένα λεπτά preview, δαγκώνοντας τα νύχια μου από την αγωνία να βγει το ρημάδι στις αίθουσες.

 

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.