10 τούμπανα sci fi movies που πρέπει να δεις

2001

Εδώ στο Mud Times την είδαμε λίγο Taste of Cinema κι είπα να το ρίξω στις λίστες. Η δεύτερη είναι έκπληξη. Η πρώτη είναι αφιερωμένη στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, επειδή πάντα πίστευα ότι το sci fi αποπνέει μια ξεχωριστή αίγλη.

Από πιτσιρικάς, απ’ όταν συνειδητοποίησα πως ζω με δανεισμένο χρόνο, ευχόμουν να μπορούσα να συμβάδιζα για πάντα με την εξέλιξη του πολιτισμού (;) μας. Ευτυχώς για μένα και για όσους άλλους παράξενους έχουν τις ίδιες ανησυχίες, η φαντασία είναι ένας μοναδικός μηχανισμός εκπλήρωσης τέτοιων αναζητήσεων, ένας σύμμαχος για να ξεγελάσεις το μοιραίο της θνησιμότητας και να περιπλανηθείς σε μακρινές εποχές, όπου το DNA σου θα έχει πια γίνει λίπασμα για κάποιο δέντρο (αν βέβαια υπάρχουν ακόμα δέντρα), ή ομίχλη ή κάτι άλλο ρομαντικό τελοσπάντων. Εεεεε όπα βασικά τι διάλο κάθομαι και γράφω; Πρόλογο σε άρθρο με λίστα; Πραγματικά αν υπάρχει κάποιος (ανώμαλος) εκεί έξω που διαβάζει αυτές τις λέξεις και δεν έχει κάνει ήδη scroll down, συγχαρητήρια για την υπομονή σου φίλε μου. Χωρίς άλλες χρονοτριβές, πάμε στο top 10.

  1. Looper, Rian Johnson (2012)

 

Joseph Gordon Levitt

Για το νούμερο 10 της λίστας έγινε πραγματικό ντερμπάκι. Τελικά, το 12 Monkeys, το The Thing και το αδιαφιλονίκητο φαβορί District 9 έκαναν πέρα για να χωρέσει το πολύ πρόσφατο Looper  του ανερχόμενου Rian Johnson, σκηνοθέτη και σεναριογράφου του Star Wars VIII, αντικαταστάτη του J.J Abrams που σίγουρα έχει λούσει το VII. O Johnson έχει σκηνοθετήσει και το επεισόδιο ”Fly” του Breaking Bad, που προσωπικά θεωρώ πως είναι ένα από τα καλύτερα της σειράς.

Το Looper, με τρελό καστ και πρωτοπόρο σενάριο που διδάσκει μαθήματα για το πως πρέπει μια ταινία να χειρίζεται το ευαίσθητο θέμα του time travel, κέρδισε πραγματικά στα σημεία το αντίστοιχα καλό District 9. Δηλαδή κέρδισε χάρη σε αυτήν τη σκηνή. Ξεκάθαρα μία από τις πιο αξέχαστες της τελευταίας δεκαετίας.

  1. Dark City, Alex Proyas (1998)

 

eikona 2 (1)

Film noir με ανεπανάληπτη σκοτεινή και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Στο θεματικό υπόβαθρο η ταινία μπλέκει πολλές ιδέες μαζί και κάπου χάνει την μπάλα, αλλά είναι από αυτά τα υπέροχα ατελή έργα, στα οποία συγχωρείς κάθε σφάλμα και αγαπάς δίχως όρους.

“If you don’t fall in love with it, you’ve probably never fallen in love with a movie, and never will.”

  1. The Matrix, Larry & Andy Wachowski (1999)

 

eikona 3 (2)

Έμεινε στην ιστορία κυρίως για τα groundbreaking special effects του, την χορογραφία στις σκηνές δράσης και την παραφιλολογία που πυροδότησε για διάφορα δήθεν αλληγορικά στοιχεία του, π.χ Neo = Jesus. Επίσης, επειδή ο Keanu δίνει μακράν την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του με λίγο σπρώξιμο από τα καγκούρικα γυαλιά ηλίου που κρύβουν το απλανές βλέμμα του στα ¾ της ταινίας.

Fun fact: Η κόρη του Μορφέα είναι πορνοστάρ. Look it up. I know you will.

  1. Star Wars, George Lucas (1977-1983)

 

eikona 4 (2)

Η original τριλογία, όχι τα σκουπίδια που συναγωνίζονται το Hobbit στην άπληστη αφαίμαξη και βεβήλωση ενός πετυχημένου (και αγαπημένου) franchise. Πολύ μπροστά από την εποχή τους, έκαναν το sci fi μόδα και τον George Lucas δισεκατομμυριούχο. Δε μπορώ να σκεφτώ πολλές ταινίες που συνεχίζουν να είναι τόσο relevant σχεδόν 40 χρόνια μετά.

  1. Alien, Ridley Scott (1979)

 

eikona 5 (1)

Ridley Scott στο τιμόνι και τέρατα βγαλμένα από την νοσηρή φαντασία του H.R. Giger. Λανσαρίστηκε με την φράση “Jaws in Space”. Δεν περιγράφω άλλο.

  1. Metropolis, Fritz Lang (1927)

 

eikona 6

Οπτικά εντυπωσιακό σε τερματισμένο βαθμό, το βωβό αριστούργημα του Γερμανού εξπρεσιονιστή έθεσε από πολύ νωρίς τα αισθητικά και θεματικά θεμέλια που καθόρισαν την επιστημονική φαντασία ως είδος.

Πολλά από τα ευρήματα του Lang, όπως η ιδέα της φουτουριστικής μητρόπολης που αποπνέει απόγνωση και η έννοια της τεχνητής νοημοσύνης έγιναν πηγή έμπνευσης για μεταγενέστερους σκηνοθέτες, επιβεβαιώνοντας πως το sci fi δεν θα ήταν ίδιο χωρίς την πολύτιμη συνδρομή του Metropolis στο είδος.

  1. Solaris, Andrei Tarkovsky (1972)

 

eikona 7

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο, η ταινία του Ρώσου καλλιτέχνη (με όλη την σημασία της λέξης) είναι ένα περισσότερο φιλοσοφικό και εσωτερικό, παρά αστρικό ταξίδι. Γεμάτο με εικόνες που στοιχειώνουν τον θεατή, όπως έχουν στοιχειώσει σίγουρα και την ζωή του σκηνοθέτη, το Solaris εγείρει υπαρξιακά ερωτήματα, χρησιμοποιώντας λιτά, αλλά ουσιαστικά μέσα, σε ένα είδος που χαρακτηρίζεται για την υπερβολή.

  1. Brazil, Terry Gilliam (1985)

 

eikona 8

Θα προσπαθήσω να τα πω με μία ανάσα.

Μαύρη κωμωδία επιστημονικής φαντασίας,  προφητική κοινωνικοπολιτική σάτιρα που δίνει τροφή για σκέψη, ο φουτουριστικός του κόσμος αποδίδεται με ασύγκριτη φαντασία, ο De Niro παίζει τον πιο παράξενο ρόλο της καριέρας του, ο Terry Gilliam (σκηνοθέτης των κινηματογραφικών Monty Python) παραδίδει μαθήματα εφευρετικής σκηνοθεσίας και μέσα σ’ όλα προλαβαίνει να αποδώσει φόρο τιμής στο Θωρηκτό Ποτέμκιν. Ουφ.

  1. Blade Runner, Ridley Scott (1982)

 

eikona 9

Παρεξηγημένο όταν βγήκε στις αίθουσες, όπου πάτωσε, το Blade Runner είναι ο πνευματικός απόγονος του Metropolis. Χρησιμοποιεί τους ίδιους θεματικούς άξονες (παρακμασμένη μητρόπολη, ανδροειδή) ως πυρήνα για να πλέξει γύρω του ένα διακριτικά φιλοσοφικό neo-noir thriller, ευλογημένο με ασύλληπτα καλή καλλιτεχνική διεύθυνση. Προσωπικά θεωρώ ότι η αναπαράσταση του σκοτεινού, εν έτει 2019 L.A. στην ταινία παραμένει το καλύτερο δείγμα σκηνογραφίας μέχρι σήμερα, χαλαρά. Επίσης, όποιος δεν συγκινήθηκε από τον μονόλογο του Roy απλά λέει ψέματα. Ή δεν έχει ψυχή.

Πλέον, το Blade Runner δίκαια θεωρείται αριστούργημα και μία από τις πιο κλασικές ταινίες του είδους, ενώ προσεχώς αναμένεται και sequel που μαντεύω ότι θα μας κάνει να νοσταλγήσουμε το Phantom Menace.

  1. 2001: A Space Odyssey, Stanley Kubrick (1968)

 

eikona 10

Ήξερες πως του φύλαγα την πρώτη θέση πριν αρχίσεις να διαβάζεις, ήξερα πως θα το βάλω στην πρώτη θέση πριν αρχίσω να γράφω. Αδιαμφισβήτητο, διαχρονικό αριστούργημα ενός τεράστιου σκηνοθέτη που έχει χιλιοαναλυθεί με κάθε πιθανό τρόπο κι από κάθε πιθανή πηγή. Θα αρκεστώ να πω δύο πράγματα γιατί δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να κουράσω με άλλη μια pretentious χιπστερική ανάλυση.

1)Αν δε το έχεις δει ακόμα απλά δες το χθες.

2) Όποιος είπε ότι το Gravity είναι η σύγχρονη Οδύσσεια, ας αυτοκτονήσει.

 

Time for some extras

 

Le Voyage Dans la Lun , Georges Méliès (1902)

 

eikona 11

Ταινία μικρού μήκους του Γάλλου οραματιστή και πρωτοπόρου σκηνοθέτη. Θεωρείται η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Back to the Future,  Robert Zemeckis (1985)

 

eikona 12

Hands down η πιο διασκεδαστική sci fi κωμωδία ever.

Jodorowsky’s Dune, Frank Pavich (2014)

 

eikona 13

Ντοκιμαντέρ για την καλύτερη ταινία που δεν γυρίστηκε. Το έργο ζωής του Χιλιανού δημιουργού παρέμεινε ανεκπλήρωτο όραμα γιατί δεν βρέθηκε η απαραίτητη χρηματοδότηση, αλλά ακόμα κι έτσι, με την μορφή οράματος, κατάφερε να εμπνεύσει το Alien, το Blade Runner, τα Star Wars, το Matrix. Σε κάνει να αναρωτηθείς πως θα είχε διαμορφωθεί η ιστορία του κινηματογράφου μέχρι σήμερα αν η ταινία είχε τελικά γυριστεί.

 

 

 

 

 

 

Άρης Χριστάκης


Film geek, ενθουσιάζεται εύκολα, του αρέσουν οι χλωμές