10 Λόγοι που το “Saturation” Είναι ο Καλύτερος Δίσκος του 1993

satur

Καλά εντάξει ρε 90’s απολίθωμα, συνέχισε εσύ να προσκυνάς τους ξυλοκόπους από το Seattle, αυτούς με τα καρό πουκάμισα και το τραβάτε-με-κι-ας-κλαίω attitude: “Μπουχουχου, είμαι ένας κακόμοιρος ροκ σταρ αλλά δεν θέλω να είμαι ροκ σταρ, εγώ είμαι πάνκης και είμαι τόσο δυστυχισμένος που έχω εκατομμύρια στην τράπεζα, μπουχουχου”. Άμα δεν τους άρεσε ας τράβαγαν πίσω στο diner που έπλεναν πιάτα προ-grunge κι ας άφηναν το ροκσταριλίκι σε αυτούς που ΚΑΙ το γουστάρανε ΚΑΙ το φοράγανε. Enter Urge Overkill.

Διότι ένα χρόνο πριν ο Ταραντίνο τους κάνει διάσημους συμπεριλαμβάνοντας τη διασκευή τους στο “Girl You’ll Be A Woman Soon” του Neil Diamond στο soundtrack του Pulp Fiction, οι Urge Overkill ήταν ήδη ροκ σταρ – αν όχι στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, τότε τουλάχιστον στον ήχο τους και στο μυαλό τους. Και το Magnum Opus τους δεν είναι άλλο από το“Saturation”, ίσως το καλύτερο, σίγουρα το πιο απενοχοποιημένα fun ροκ άλμπουμ του 1993. Ένα άλμπουμ που πρέπει να αποκτήσεις ΤΩΡΑ, για τους εξής λόγους:

1. Το “Sister Havana”, το πρώτο και πιο γνωστό τραγούδι του άλμπουμ, είναι βασικά ένα power pop διαμάντι ισάξιο του “Shake Some Action” ή του “My Sharona” και θα πρέπει να επιβληθεί δια νόμου η παρουσία του στο καθημερινό playlist κάθε μπαρ του Βορείου Ημισφαιρίου.

 

2. Και αφού λέμε για μπαρ, για προσπάθησε να ακούσεις το “Tequila Sundae” χωρίς να θελήσεις να πιεις μια τεκίλα: Αδύνατον.
3. Ακούς το εισαγωγικό riff από το δεύτερο single του δίσκου, “Positive Bleeding” και λες “εντάξει γάμησε, δεν μπορεί να γίνει καλύτερο”, και μετά μπαίνει το μελωδικό κουπλέ με το σιτάρ και λες “εντάξει γάμησε ακόμα περισσότερο, σίγουρα δεν μπορεί να γίνει καλύτερο”, και μετά μπαίνει το ρεφρέν με τα “woo woo woo” και πετάς λευκή πετσέτα.

4. Το “Back On Me” είναι το καλύτερο τραγούδι που θα έγραφαν ποτέ οι REM αν ήξεραν στ’ αλήθεια να ροκάρουν.
5. Χτυπήσου με το “Woman 2 Woman”. Τραγούδα στο “Bottle Of Fur”. Παίξε air guitar όταν μπαίνει το riff στο 3:05 του “Crackbabies”. Μη ντρέπεσαι, αφού το θέλεις.

6. Αυτοί οι μικροφωνισμοί της κιθάρας στο “The Stalker” είναι ό,τι καλύτερο έχεις ακούσει ποτέ στη ζωή σου.

7. Το “Erika Kane” αναφέρεται σε χαρακτήρα από γνωστή σαπουνόπερα, το “Nite And Grey” ξεκινάει με σαμπλαρισμένο McGarrett από το original τηλεοπτικό Hawaii Five-O”, και το “Heaven 90210″… ε δεν χρειάζεται να τα λέμε κι όλα: Για εμάς που στα 90’s τρώγαμε την ποπ κουλτούρα με το κουτάλι και σε τεράστιες δοσολογίες, τέτοιες λεπτομέρειες δίνουν έξτρα bonus points στο άλμπουμ.

8. Τους είχα δει live στο Reading Festival το 1992 όταν δούλευαν στο υλικό του συγκεκριμένου άλμπουμ. Ξεχώρισαν σε ένα line-up που περιελάμβανε Beastie Boys, L7, Melvins, Mudhoney, Nick Cave, Nirvana, PJ Harvey, Public Enemy, Rollins Band, Screaming Trees, Smashing Pumpkins, Therapy? και άλλες 60 μπάντες, αν αυτό σας λέει κάτι για τη δαιμονισμένη φόρμα στην οποία βρίσκονταν οι Urge Overkill εκείνη την περίοδο.

9. Κανείς δε ντυνόταν καλύτερα από τους Urge Overkill το 1993. Κανείς.

10. Καλή η μιζέρια και τα μινόρε, αλλά ας μην ξεχνάμε τα βασικά: Το rock ‘n’ roll είναι μουσική για διασκέδαση, για πάρτυ, για γαμήσι – ακόμα και η ίδια η φράση “rock ‘n’ roll”, προτού χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μουσικό ιδίωμα, είχε ξεκινήσει την καριέρα της πριν από 100 χρόνια ως ευφημισμός για το σεξ. Το 1993 από τη μία υπήρχε η μιζέρια και τα μινόρε, και από την άλλη το “Saturation”. Εσύ με ποιον είσαι;

 

To παρόν κείμενο είναι αναδημοσίευση από το blog I Was A Teenage Music Geek.

Teenage Music Geek


Η καρδιά του είναι στην Αθήνα και το σώμα του στο Ντουμπάι, εκτός από το συκώτι του που δεν θυμάται πού στο διάολο το έχει αφήσει. Κυνηγάει ψυχαναγκαστικά τις νέες κυκλοφορίες και στον ελεύθερό του χρόνο ακούει μουσική, γράφει για μουσική, γράφει για το γράψιμο για τη μουσική. Και διαβάζει για τη μουσική.