3 φετινές underdog ταινίες – διαμάντια που πρέπει να δεις

jeff

Hell Or High Water του David Mackenzie

hell

Σε αυτό το πολυαναμενόμενο (κυρίως εξαιτίας της συμμετοχής του “hot” Chris Pine και του larger than life Jeff Bridges) σύγχρονο δραματικό γουέστερν (μόνο έτσι μπορώ να το αποκαλέσω), 2 αδέρφια διαπράττουν ληστείες ώστε να σώσουν το ράντσο τους από την κατάσχεση ενώ ο τοπικός σερίφης βρίσκεται στα ίχνη τους. Διαβάζοντας την περιγραφή που μόλις έγραψα, δεν μπορείς να πάρεις ούτε την παραμικρή ιδέα για αυτά που θέλει να πει η ταινία (για να είμαι συγκεκριμένος, να βρωντοφωνάξει). Το Hell Or High Water είναι από τα φιλμ που θα σου μείνουν χαραγμένα στη μνήμη κυρίως επειδή παίρνουν ξεκάθαρη θέση απέναντι στα θέματα τα οποία παρουσιάζουν ενώ οι ματιές των πρωταγωνιστών μπορούν να αποκαλύψουν συναισθήματα που τα λόγια δεν περιγράφουν. Δώστε βάση στους καλοδουλεμένους διαλόγους, ταυτιστείτε (χωρίς ίχνος ενοχής) με τους χαρακτήρες αλλά κυρίως δώστε προσοχή σε αυτή την ηθοποιάρα που λέγεται Jeff Bridges ο οποίος συγκεκριμένα σε μια σκηνή προς το τέλος, καταφέρνει να ΕΝΣΑΡΚΩΣΕΙ τον ρόλο του (και να μας κάνει χίλια κομμάτια). Hats off.

Υ.Γ.: Ας μην πούμε κουβέντα για το soundtrack. Θα το ακούσετε και θα το ψάξετε. Είναι δεδομένο.

 

 I Am Not A Serial Killer του Billy ‘O Brien

serial

Το I Am Not A Serial Killer μου έκανε εντύπωση κυρίως επειδή σε εάν είχε βγει στα 80’s θα ήταν το σοβαρό παιδί του Fright Night και του The Burbs. Σε μια μικρή αμερικάνικη πόλη (στην μέση του πουθενά για την ακρίβεια), ένας έφηβος προσπαθεί να ξεπεράσει τα ψυχολογικά του προβλήματα (συγκεκριμένα ο ίδιος θεωρεί πως πρόκειται αργά ή γρήγορα να γίνει serial killer) ενώ ξαφνικά συστηματικές δολοφονίες δείχνουν πως στην πόλη κυκλοφορεί ένας…serial killer. Η ταινία εξαιτίας του στυλ της, υπάρχει περίπτωση να σας θυμίσει λίγο Stranger Things αλλά δεν σταματάει εκεί. Κυρίως επειδή δεν ξέρεις πως πρόκειται να εξελιχθεί (εδώ βοηθάει ένα major twist). Σοβαρότατη προσπάθεια από τον Billy O’ Brien με τυράκι την συμμετοχή του Christopher Lloyd (ο Doc Brown από το Back To The Future βρε), το οποίο βλέπεται απολαυστικά καθώς η δόση αγωνίας είναι αρκετή αλλά χάνει έναν πόντο από το βεβιασμένο (;) – άστοχο φινάλε. Όπως και να ‘χει, εάν έχετε να δείτε καιρό καλή ταινία τρόμου – θρίλερ, εδώ είστε.

 

In The Valley Of Violence του Ti West

dog

O Ti West αφήνει στην άκρη τον ρόλο του σαν ένας από τους πιο ελπιδοφόρους σκηνοθέτες ταινιών τρόμου και αποφασίζει να γυρίσει ένα τυπικό (;) βίαιο γουέστερν με την ματιά ενός fanboy. Και πολύ καλά κάνει, αν θέλετε την γνώμη μου. Κυρίως γιατί παίρνει στην θέση του πρωταγωνιστή τον Ethan Hawke, σε έναν ρόλο που του ταιριάζει, βάζει στο παιχνίδι τον σιτεμένο John Travolta ο οποίος παίζει…σαν τον John Travolta και σαν κερασάκι στην τούρτα βάζει την Taissa-πιο-γλυκιά-και-από-την-ζάχαρη-Farmiga (το όνομα δεν σας λέει κάτι, το πρόσωπο της θα σας πει πολλά). Το ζητούμενο δεν είναι αυτό όμως. Το κλειδί για την αποφυγή του ναυαγίου, είναι πως ο κύριος West βλέπει την ιστορία και τους χαρακτήρες με μια ρομαντική-κωμική ματιά, αποφεύγοντας μια απειλιτική σκοτεινιά που θα φαίνονταν γελοία. Το αποτέλεσμα: ένας μικρός low budget άθλος, κυρίως επειδή έχουμε να κάνουμε με μια ιστορία εκδίκησης και ένα από τα πιο αξιολάτρευτα τετράποδα που έχουμε δει τελευταία σε ταινία.

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.