6 μουσικές επιλογές (τις οποίες αγνοούσες) για τις δύσκολες ώρες

weight

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα για τους κρυόκωλους και αραιότερα για τους πιο baylife οργανισμούς, σε ανύποπτες φάσεις ή και προκαλώντας τα οι ίδιοι, ενδογενώς ή από εξωτερικούς παράγοντες, καμία σημασία, για όλους υπάρχει η εμφάνιση μιας τηγανιάς καυτού λαδιού από το πουθενά.

Σαν τις σκηνές του αμονιού που ‘ξαπολύεται στο άμοιρο Coyote την ώρα που ο Roadrunner του δίνει ένα diss που θα ζήλευε και ο Kanye West, σαν το ‘rekt’ που γράφει η μούρη του Jared Leto  στο φινάλε του Requiem For a Dream, σαν τη γενικότερη καριέρα του Jared Leto, οι μελανές σελίδες στην ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να ξεγράφονται, αλλά δε παύουν να μπαίνουν στο ανθολόγιο όπως και να’χει.

Και επειδή η ιστορία γράφεται απ’τους νικητές, όπου στις περιπτώσεις που θα ανατρέξεις στα παρακάτω μουσικά πονήματα ΔΕΝ είσαι εσύ, (αγαπητέ) αναγνώστη, καλύτερα να τα κρατήσεις σε κάποιο ευκόλως προσβάσιμο σημείο τα εξής για τις σκατοπλημμύρες που έπεται να εμφανιστούν σε μορφή επαγγελματικής / ερωτικής / αθλητικής / πνευματικής αποτυχίας στη ζωή σου.

Εμπρός αποτυχημένοι και κατακαημένοι σύντροφοι λοιπόν, πιστεύουμε, προσμένουμε και τελικιάζουμε τα κοντέρ για καλύτερες μέρες. Τις άσχημες ας τις περάσουμε με μια ταιριαστή μουσική κουρτινούλα.

 

- Deine Lakaien – The Game

Σε παράτησε; Σε ακύρωσε πριν αποκτήσει καν το δικαίωμα της επιλογής να σε παρατήσει; Σε κατούρησε πατόκορφα; Σε έδιωξε απ’το σπίτι;

Ο Alex Veljanov με τη ντεπεσομόντικη φωνάρα του θα σου σφυρίξει τραγουδιστά και στα μπαμ το πόσο ωραία δεν περνάς αυτή τη στιγμή, κανένα πρόβλημα, είναι εδώ για σένα, κι ας έφυγε το ταίρι.

Αμέσως μετά, υπάρχει και το Into My Arms (απ’τους ίδιους κύριους, τον ίδιο δίσκο, για τον ίδιο άνθρωπο μιλάμε), έτσι ώστε να πειστείς ότι σ’αυτή τη ζωή είσαι μόνος (πλέον).

 

- de/vision – Try to Forget

 

Απογοητεύσεως συνέχεια, οι επίσης Γερμανοί de/vision σε περιμένουν στη γωνία μ’αυτό το συνθπόπικο έπος, προκειμένου να σου διασαφηνίσουν ότι κάτι στην προκειμένη φάση τον πίνει με το που πατάς το play, και πιο συγκεκριμένα, εσύ.

Όπως μας έχει μάθει ένας μεγάλος ήρωας, στη βροχή μη κρατάς ομπρέλα, μάθε αντίθετα να χορεύεις σ’αυτήν. Απόψε φόρα τα καλά σου, θα σε βγάλω για λουκουμάκι τριαντάφυλλο λοιπόν.

«Στο επόμενο στην ίδια φάση μας κλείνουνε στο Second Skin, ε; Τι είναι όλοι drama queens εκεί μου λες κι εσύ τώρα;»

Ναι, έλα Μάκη, ερχόμενος φέρε 2 γύρο κοτόπουλο πατάτα σως, στα δίνω σπίτι τα λεφτά, ναι’

 

- The Seatbelts & Steve Conte – Rain

Έχοντας φέρει επίκαιρα τη συζήτηση σε βροχές και λοιπά ακραία καιρικά φαινόμενα (Ιούνιος απ’τα Lidl, όπως πήρε το μάτι μου σε δημοφιλή social πλατφόρμα), τι πιο καίριο (χόα χάο) απ’το γκοσπελάδικο κομμάτι κατ’ευθείαν απ’το Cowboy Bebop, με το γκασεροζις σόλο που του πρέπει.

Προχώρα κι εσύ σαν τη Λίβερπουλ στη βροχή, μπορείς! Χωρίς τον Balotelli όμως, όλοι ξέρουμε που κατέληξε αυτή η ιστορία.

Εναλλακτικά, απ’το ίδιο soundtrack, το Farewell Blues θα σε κάνει να νιώσεις ο σιξτιζ ήρωας της βραδιάς, η οποία απ’ότι φαίνεται δε σου πάει και πένα μέχρι στιγμής.

 

 

 

 

 

- Above & Beyond ft. Richard Bedford – Sun & Moon (Culture Code remix)

 

Ούτε τούτο δω το λες και τραγικά άγνωστο, αν είσαι σωστή κωλόμπα και μεινστριμάς φυσιολογικά το original το’χεις ακούσει να παίζει κάπου, απ’τη στιγμή βέβαια που διαβάζεις εμάς, το Mud Times, σου αξίζουν τα καλύτερα και το ξέρεις.

Ρεμιξάρα – χαλαρό πριονάκι, πατώντας πάνω σε κλισεδουρέ μελιστάλλαχτο δίστιχο, συντροφεύει ιδανικά το λιακαδάτο απογευματινό εσπρεσάκι της παρηγοριάς σου.

Το’χεις, δε θα σε ξεπεράσει ποτέ. oh wai

 

- BL▲CK † CEILING – WVFFLIFE

 

 

Οι αρκετά μοδάτοι τίτλοι των ημερών, δαύτα τα ολα-καπς-ανάποδα-πυραμίδα-αντισταυρίδι-φουλπασόκ κάμποσες φορές κρύβουν διαμαντάκια.

Χαζεύοντας τους φωτοσοπαρισμένους Arnold και Gerald απ’τη γνωστή σειρά, τούτο το witch house κομμάτι γραπώνει το (δύσμοιρο) ακροατή και τον αμολάει σε μια ακραία τρίπα, προκειμένου να ξεχάσει τα πάντα φουντάρωντας. Ή φουμάρωντας.

Απαλό δεκαράκι.

 

Skywave – Over and Over

 

 

Ο Oliver Ackermann, τον οποίο κάμποσοι θα ξέρετε ως το πρώτο βιολί των σουγκεηζ ηρώων A Place To Bury Strangers,  με ένα παλιότερο προτζεκτάκι του ονόματι Skywave (γουαο), κυκλοφόρησε τη δισκάρα ‘Synthstatic’, το οποίο μέσα σ’όλα παρέχει στον ακροατή δαύτο το τέλειοτέλειοτέλειο πεντάλεπτο.

Φζζζ φζζζ nothing can last forever φζζζ φζζζ suicide could be the answer, μπορεί και να τα’χαμε πει ε;

Απαλό εντεκαράκι.

Καπάκια τσεκάρουμε και APTBS αν δεν έχει γίνει ήδη, ε; Καλύτεροι τίτλοι κομματιών έβερ είπαμε, ε;

 

Μη σκιάζεσαι θλιμμένε μου, όλα θα πάνε πόπα, έχε πίστη!

Και γούστο.

Για σένα δουλεύουμε.

Κώστας Χερέκελης


Νε(ι)ρωνικό κατασκεύασμα του 20ου αιώνα, παράλογο μα κομψό, πάντοτε με σεβασμό προς τον αναγνώστη. Και ψεύδορκο.