6 Shoegaze δίσκοι που πρέπει ν’ ακούσεις (ή και όχι)

shoe

“Nowhere”, Ride, 1990

Οι Ride ΕΙΝΑΙ το shoegaze. Αποτελούν τον ορισμό του, το καλύτερο δείγμα του, την αυθεντική τζίφρα του μουσικού αυτού είδους στον πλανήτη Γη. Ο δίσκος τους “Nowhere” ήταν η εισαγωγή τους στην μουσική βιομηχανία και αδιαμφισβήτητα η πιο συγκινητική και μεγαλειώδης στιγμή της καριέρας τους. Εμπεριέχει τα πιο εκστατικά κιθαριστικά riffs που θα είχαν την τύχη ν’ ακούσουν τα’ αυτιά μας και είτε είναι κανείς λάτρης του shoegaze ήχου είτε όχι, αν τον ακούσεις μία φορά θα επιστρέφεις πάντα σ’ αυτόν. Η πιο δυνατή στιγμή του δίσκου χωρίς δεύτερη σκέψη:

 

“A Storm in Heaven”, The Verve, 1993

Αυτός ο δίσκος ξεπερνά τα όρια οποιασδήποτε λίστας. Είναι απίστευτο το γεγονός ότι αυτός ο πανέμορφος, σκοτεινός δίσκος υπήρξε το debut album των The Verve, κάτι που απ’ ότι φαίνεται στιγμάτισε και το ίδιο το συγκρότημα αφού όπως έχει δηλώσει ο κιθαρίστας τους Nick McCabe μετά την ηχογράφηση αυτού του album κάτι χάθηκε από την μπάντα και ποτέ δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν το ίδιο μουσικό «τοπίο». Είναι αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς ένα μόνο κομμάτι, αλλά κομμάτια να γίνει…

 

“Spooky”, Lush, 1992

Ένα από τα πρώτα συγκροτήματα των οποίων ο ήχος χαρακτηρίστηκε ως “shoegaze” και φυσικά το “Spooky”, η πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, αποτελεί σταθμό και οδηγό για οποιαδήποτε shoegaze απόπειρα επήλθε έπειτα την κυκλοφορία του. Σημαντικότερη στιγμή του δίσκου:

 

“Just For A Day”, Slowdive, 1991

Ακόμα δε μπορώ να αποφασίσω αν είναι ευλογία ή κατάρα το γεγονός ότι κυκλοφόρησαν μόνο τρεις δίσκους. Το σίγουρο είναι ότι το “Just For A Day” είναι ένας δίσκος πλημμυρισμένος από συναίσθημα και αισθαντικές μελωδίες, ο οποίος έχει φτάσει μέχρι το μεδούλι του shoegaze. Όταν κυκλοφόρησε ορισμένες κόπιες είχαν κολλημένες πάνω τους ένα αυτοκόλλητο που έγραφε “like a mind altering substance, without the risk”, το οποίο είναι και το μόνο side-effect της ακρόασης του δίσκου. Το κομμάτι που πυροβολεί και σκοτώνει δεν είναι φυσικά άλλο από αυτό:

 

“Isn’t Anyhting”, My Blοody Valentine”, 1988

Σε όποιο μουσικό site κι αν ψάξετε θα διαπιστώσετε ότι το “Loveless” είναι το magnum opus των Ιρλανδών My Bloody Valentine. Ναι, σίγουρα είναι το πιο καλοδουλεμένο τους album και ναι, σίγουρα, είναι ο δίσκος που επισκέπτομαι κι εγώ όταν ψάχνω τον ήχο τους, αλλά, ΑΛΛΑ, για καθαρά συναισθηματικούς λόγους σε αυτό το κείμενο αποφάσισα να βάλω το “Isn’t Anything” γιατί είναι πιο ωμό, γιατί έχει μέσα του το “Feed Me With Your Kiss” το οποίο είναι μια ξεκάθαρη ηλεκτροπληξία εν εξελίξει και γιατί αν κάποιος προσέξει καλά το μοτίβο του αφιερώματος… για κάποιο λόγο είναι γεμάτο με debut albums. Ο εξαίσιος «θόρυβος» αυτού του δίσκου αξίζει την προσωρινή κώφωση που το συνοδεύει. Η πιο δυνατή στιγμή του δίσκου:

 

“A Place to Bury Strangers”, A Place to Bury Strangers, 2007

Οι APTBS πήραν το shoegaze το μουτζούρωσαν, το έκοψαν, το έραψαν, του έβαλαν λίγο πετρέλαιο και του έβαλαν φωτιά. Ναι, πάνω κάτω αυτό έγινε όταν κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος τους το 2007 και κανείς δεν ήταν έτοιμος για τον ήχο τους. Νεύρο, ενδεχόμενος δαιμονισμός, βαριά και σχεδόν κυριολεκτικά ασήκωτη ατμόσφαιρα είναι λίγα από τα στοιχεία του debut album τους. Η πιο δυνατή στιγμή του δίσκου είναι ολόκληρος ο δίσκος.

 

 

Αλεξία Τζιώγα


"if the world would shut up, even for a while, perhaps we would start hearing the distant rhythm of an angry young tune, and recompose ourselves."