6+1 TV moments όπου η μουσική σου φτιάχνει την τηλεόραση. Ή μήπως το ανάποδο;

snl3

God bless America? Μα φυσικά και ναι.

Το μαγικό με αυτή τη χώρα είναι πως μπορεί να προκαλέσει τέτοια αισθήματα τόσο εύκολα στο μισαλλόδοξο ντουγάνι που δεν έχει βγει από τα σύνορα του χωριού του επειδή η φιλοδοξία του φτάνει στο να πηδήξει την ξαδέρφη του, όσο ευκολότερα στον εκλεπτυσμένο δανδή που ζει για το Broadway, τα φώτα και το δανέζικο folk.

(Ας αναγνωρίσει ο καθένας μας τον εαυτό του κάπου σε αυτό το πρίσμα, λίγη αυτογνωσία δεν έβλαψε ποτέ).

Όσον αφορά εμένα, για ετούτη την εβδομάδα τουλάχιστον φωνάζω God Bless America από το μπαλκόνι λόγω της τηλεόρασης. Της τηλεόρασης των επιστημονικών ειδησεογραφικών εκπομπών που μετατρέπουν το κοινό σε ενημερωμένους ψηφοφόρους; Της τηλεόρασης των κινηματογραφικών σειρών που γράφουν ιστορία; Ούτε καν αγαπητέ αναγνώστη, εδώ πέφτουμε χαμηλά. Μιλάμε για talk shows, με ευτελείς καλεσμένους, φάρσες, παιχνίδια, ό,τι είναι viral σήμερα και με ολίγη από μουσική. Μπορεί η Ellen, ο Trevor, o Stephen, o Jimmy, ο Conan να είναι ταλαντούχοι, μπορεί η ροή να είναι διαστημική, μπορεί οι τηλεσκηνοθέτες να έχουν 8 χέρια, όμως μιλάμε για ψυχαγωγική τηλεόραση και τίποτα περισσότερο.

Έλα όμως που οι θεατές είναι εκατομμύρια, άρα και το χρήμα άφθονο, άρα και οι stars κάνουν ουρές για να εμφανιστούν σε κάθε μια από αυτές τις εκπομπές. Μια εμφάνιση, ένα τραγούδι αν παρουσιαστεί με το σωστό τρόπο είναι αρκετό για να εκτινάξει κασέ και fanbase και ποτέ, κανείς δεν κατάλαβε αν οι μεγάλοι stars πάνε στις εκπομπές, ή αν οι εκπομπές κάνουν τους stars αυτό που είναι. Σε κάθε περίπτωση, κερδισμένος είμαι εγώ που λατρεύω το στήσιμο και την μεγάλη προετοιμασία για ένα και μόνο τραγούδι επειδή εκείνες τις φορές που το εν λόγω format λειτουργεί, δημιουργείται μαγεία.

 

6+1 λοιπόν από αυτές τις στιγμές ακολουθούν, στα views του καθενός έχω προσωπικά προσθέσει τουλάχιστον 200 σε έκαστο και η λίστα συνεχώς μεγαλώνει:

 

  • DJ Shadow feat. Run The Jewels, “Nobody Speak” @Fallon

Οι Run The Jewels είναι οι αρχηγοί του σκεπτόμενου hip hop τα τελευταία χρόνια, ο DJ Shadow έχει δυόμιση αιώνες καριέρας πίσω του και είναι μόνο 44 ετών και το track που έφτιαξαν μαζί είχε ένα φανταστικό βίντεο. Γίνεται καλύτερο; Φυσικά και γίνεται, αν δώσεις ανθρώπινο άγγιγμα στην ηλεκτρονική μουσική. Δυο rappers, δύο χάλκινα πνευστά, και αμέσως το scratch απέκτησε άλλο αέρα. Τρία είδη μουσικής σε λίγα λεπτά κάνουν όλα όσα χρειάζεται για να μην ξαναβάλω ποτέ, την original εκτέλεση. Αψεγάδιαστο.

 

  • Beastie Boys, “Sabotage” @ Letterman

Πόση 90-ίλα μπορείς να αντέξεις; Οι Beastie Boys είναι κοκκαλιάρικα πιτσιρίκια, το 1994 συντρίβουν τα charts και εμφανίζονται στο Letterman, όπου σπάνε σε χίλια κομμάτια το “Sabotage” με φυσικά όργανα και χύμα παίξιμο. Ακατηγοριοποίητοι ανάμεσα σε rock και hip hop και αυθεντικο star υλικό, όχι με ύφος και πόζα, αλλά με αγνό “ήρθα να παίξω τη μουσική μου στην τηλεόραση” attitude. Με τη διαφορά ότι η μουσική τους ήταν χρυσάφι.

 

  • Mark Ronson & Bruno Mars “Uptown Funk” @ Ellen

Την πρώτη φορά που άκουσα το “Uptown Funk” σκέφτηκα πόσο φτηνά θα πουλούσε την ψυχή του στο διάολο ο James Brown για να το είχε τραγουδήσει αυτός. Το πλατύ κοινό μάθαμε το όνομα του Mark Ronson από τα credits του παραγωγού στο δίσκο της Amy Winehouse αλλά ο τύπος ξεγεννά hits σαν την κουνέλα. Εδώ κάνει το colpo grosso και επιστρατεύει το ατελείωτο swag του Bruno Mars (ο τύπος μπορεί να βγάλει με coolness σκηνή στο βιντεοκλιπ που είναι με τα ρόλει στο κομμωτήριο) και ο πλανήτης εξερράγη. Τεραστιότατο hit, μαθηματικά αδύνατον να μείνεις ακίνητος και η συγκεκριμένη εμφάνιση στην Ellen δεν πιάνεται από πουθενά. Οι τύποι είναι τόσο hot, που στο τέλος έρχονται πυροσβέστες να σβήσουν τη φωτιά; Μιλάμε για τηλεοπτικό peak αδέρφια.

 

  • Ghost “Cirice” @ Colbert

Περνάμε αυτή τη γλυκιά περίοδο που το flair των Ghost έχει ξεθυμάνει. Είναι ένα απαραίτητο ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ δυο τεράστιων επιτυχιών, του λατρεμένου “Meliora” και του επερχόμενου album τους που αν όλα πάνε καλά, θα κόψει το rock n roll στα δυο. Τότε είναι που θα επαναληφθούν στιγμές όπως αυτή που ακολουθεί, με τον Colbert να ντύνεται αναλόγως, να φοράει αποκριάτικο μασελάκι βρικόλακα και να παρουσιάζει αυτό το θίασο θρησκοληπτικής τέχνης σε εκατομμύρια Αμερικανούς. Φυσικά και θα είχε solo σε Keytar, που είναι το περίεργο;

 

 

  • Radiohead “Karma Police” @ Letterman

Τώρα εγώ τι να πω; Είναι η εποχή που βγήκε το “Ok Computer” και ο David Letterman έχει τους Radiohead να παίξουν το “Karma Police”. Ένα δημοφιλές συγκρότημα της εποχής, σε ένα δημοφιλές show, παίζει το δημοφιλές του τραγούδι. Θα μπορούσε να είναι μια συνηθισμένη εβδομάδα στο κανάλι, σωστά; Το αξίωμα όμως των Radiohead που λέει ότι με αυτούς ποτέ δεν αντιλαμβάνεσαι τη βαρύτητα αυτού που συμβαίνει μπροστά σου εκείνη τη στιγμή, επιβεβαιώνεται κι εδώ. Μια τεράστια στιγμή στην καριέρα τους (και στη δική μας σαν ακροατές φυσικά), ο Yorke φαίνεται τόσο παιδάκι εδώ και γαμώτο, συναισθήματα, γαμώτο!

 

  • Lady Gaga “Hair” @ O’Grady

Από τις extravagant εμφανίσεις του παρελθόντος (πότε πέρασαν τα χρόνια;) στον απογυμνωμένο και ειλικρινή περσινό της δίσκο, δε μου το βγάζεις από το μυαλό ότι δεν έχουμε δει ακόμα όλα τα σπουδαία από αυτό το κορίτσι. Ο λόγος που το πιστεύω αυτό; Εμφανίσεις σαν κι αυτή. Ό,τι marketing τέχνασμα και να φτιάξεις, ο καλλιτέχνης δεν κρύβεται και αυτό ειναι που βλέπουμε εδώ. Το “Hair” είναι ένα σημαντικό τραγούδι χειραφέτησης και ελευθερίας, η εκτέλεση με πιάνο και φωνή είναι σαφώς ανώτερη, μόνο όμως επειδή η Gaga μπορεί να το κάνει έτσι. Μεγάλη στιγμή.

 

     6+1. Justin Timberlake “Mirrors” @ SNL

Να βάλουμε σε μια ζυγαριά τη γοητεία του Timberlake και τη μαγεία μιας big band? Ίσως δεν υπάρχει λόγος, ειδικά από τη στιγμή που έχουμε να κάνουμε και με ένα πραγματικά ωραίο τραγούδι. Έλα τώρα ελιτίστικε ελιτιστή, σε μένα μπορείς να το παραδεχτείς. Κάτι σου κάνει αυτό το κλιπ. Προσωπικά πιστώνω μεγάλο τμήμα της επιτυχίας στο περιβάλλον του SNL αλλά και στο πόσο cool show(wo)men είναι οι της ορχήστρας. Παίξιμο, άνεση και χορογραφία, όλα άριστα δέκα. Και ο Justin; Ναι ρε, και αυτός…

 

 

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο