7+1 ατάκες που δεν πρέπει να πεις στην πρόβα…

prov

Τις προάλλες έτυχε να συναντηθώ σε ένα μπάρ, κάποιας πόλης, σε μια χώρα με μερικούς παλιούς μου συμμαθητές από το Λύκειο και αφού ξεμπερδέψαμε με τα «Α, δεν έχεις αλλάξει καθόλου» και «σίγουρα θα σε αναγνώριζα αν σε πετύχαινα στον δρόμο» -των οποίων η ευστάθεια είναι αμφισβητήσιμη- μπήκαμε στο ψητό, προτού, φυσικά, περάσουμε σε κουτσομπολιά περί του ποιος φάσωνε ποια στα κρυφά, 10 χρόνια πριν.

Ένα μοτίβο το οποίο παρατηρώ γνωστοποιώντας σε κόσμο που δεν έχω συναντήσει εδώ και πολλά χρόνια ότι συνεχίζω τις σπουδές (χα) και την καριέρα (χαχα) μου ως μουσικός, είναι ότι στην πλειοψηφία τους αντιδρούν με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο: Χαμογελάνε, μου λένε μπράβο και με χτυπάνε φιλικά στην πλάτη. Ένα αμάλγαμα θαυμασμού και συγκατάβασης.

Στην πραγματικότητα το να παίζεις μουσική δεν είναι και τόσο δύσκολο. Η οκτάβα έχει 12 υποδιαιρέσεις. Μια κλίμακα αποτελείται από (συνήθως) 7 φθόγγους. Που σημαίνει ότι ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΟΥ ΑΠΟ ΝΟΤΕΣ έχεις 58,33% πιθανότητες να είσαι εντός κλίμακας.

(Αν παίζεις free- jazz έχεις 100%: Ο γενικά αποδεκτός αισθητικός κανόνας είναι ο εξής: 2 μαύρα και ένα λευκό πλήκτρο στο αριστερό και 2 λευκά 2 μαύρα στο δεξί. Παίρνε όσα περισσότερα solo μπορείς. Η τραγιάσκα είναι προαιρετική ενδυματολογική επιλογή, δίνει πόντους ωστόσο).

Φυσικά τα παραπάνω δεν αρκούν. Και δεν εννοώ ότι χρειάζεται να πάρεις μαθήματα ανωτέρων θεωρητικών καθώς πέρα απ’ότι είναι βαρετές ανοησίες με τις οποίες ασχολούνται κάτι πυροβολημένοι ακαδημαϊκοί είναι, βασικα, ντεκαβλέ: Μάλλον θα κεντρίσετε περισσότερο το ενδιαφέρον του ακροατή σας πουλώντας φούμαρα ότι η μουσική είναι μέσα σας και είναι μέσα σε όλους αρκεί να το ανακαλύψεις, και ποτέ δεν πήρα μαθήματα από επιλογή όμως κλπ, κλπ. Ναι, ζούμε σε έναν άδικο κόσμο.

Στην τελική ίσως το πιο σημαντικό μέρος στην ζωή ενός μουσικού είναι το να μην είναι κόπανος. Έτσι θα δεχτούν και άλλοι μουσικοί να παίξουν μαζί του. Και όταν αυτό συμβεί θα παίξει live σε έναν χιψτεροχώρο της Αθήνας και δεν θα πληρωθεί όσα είχαν συμφωνήσει αρχικά. Αλλά για να γίνει το παραπάνω θα χρειαστούν πρόβες. Και καλό θα είναι να γνωρίζει τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται να συμβεί κατά την διάρκεια αυτής της επίπονης και μάλλον βαρετής διαδικασίας.

 

1) “3 δεν είχαμε πει;”

1

Ναι, 3 είχαμε πει για πρόβα. Που σημαίνει ότι φτάνουμε στον χώρο 3 παρά, πίνουμε έναν καφέ, κάνουμε ένα τσιγάρο στα γρήγορα, και στις 3 είμαστε κουρδισμένοι/ κουμπωμένοι στον ενισχυτή, έχουμε κάνει προθέρμανση και με τις παρτιτούρες στο σταντ. Το πιθανότερο είναι ότι οι υπόλοιποι θα έχουν και άλλη πρόβα αργότερα, ή συναυλία, ή part- time δουλειά διότι γενικά το να παίζεις μουσική ίσως και να είναι το αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο αλλά και το πιο κακοπληρωμένο.

 

2) “Δεν το χω για αύριο, να το πάμε για Πέμπτη;”

2

Self- explanatory σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις που θα έχει στο πρόγραμμα των υπολοίπων κάτι τέτοιο, λαμβάνοντας υπ’όψην όσα είπαμε στο 1). Γενικά καλό θα είναι να θεσπίζεται άμεσα κανόνας μεταξύ των μελών κατά την δημιουργία του γκρουπ ότι δεν ακυρώνουμε πρόβες μετά την 1πμ ή κάτι τέτοιο. Να μάθει να πίνει το μοσχάρι.

 

3) “Γαμώτο, πρέπει να αλλάξω χορδές.”

3

Το ξέρω. Όλοι το ξέρουν. Το ξέραμε όταν στο είπαμε πριν 1 μήνα επειδή στόναρε το σύμπαν όταν έπαιζες. 5 ευρώ κάνει το σετ. Στα κολλάμε στην τελική.

 

4) “Έλα ρε, 2η θέση είναι όλο.”

4

Μαν, μην δίνεις οδηγίες για το πώς θα παίξει ο άλλος το όργανό του. Παίζει 12 χρόνια. Έχει φουσκάλες στα ακροδάχτυλα. Έχει δίπλωμα. Έχει μεταπτυχιακό στην Ολλανδία. Έχει περάσει 2 επικονδυλίτιδες. Μάλλον αυτό που έγραψες χρειάζεται σεξτέτο εγχόρδων για να ακουστεί κάπως αξιοπρεπώς. Μάλλον.

 

5) “Δεν παίζεται αυτό.”

5

Ακόμη και αν ισχύει το (4) αυτό δε σημαίνει ότι μπορείς να γκρινιάζεις σαν την πρώην σου μη εποικοδομητικά. Τα πάντα παίζονται, αρκεί να αφιερώσεις χρόνο, χρόνο που δεν έχεις ίσως, αλλά ας το σκεφτόσουν πριν την πάρεις την ρημάδα την δουλειά. Πες ότι είναι είναι ριψοκίνδυνο. Ότι είναι απαιτητικό. Πες ότι σε άλλη οκτάβα θα ακούγεται καλύτερα. Πες κάτι, οτιδήποτε, όχι ότι «δεν παίζεται», επειδή κάποιος, κάπου θα μπορεί να το παίξει. Κάποιος λιγότερο τεμπέλης.

 

6) “Α, ξέρεις τι, αυτό μοιάζει με το <κομμάτι> του <συνθέτη>.”

6

Γενικά αν θες να φέρεις σε δύσκολη θέση αυτόν που έφερε το κομμάτι στην πρόβα μπορείς να εκστομίσεις την παραπάνω φράση. Μόνο τότε. Σε κάθε άλλη περίπτωση it’s a no-no. Το worst case scenario δε, είναι ο συνθέτης που θα αναφέρεις να είναι καθηγητής αυτού που στέκεται εμβρόντητος μπροστά σου και κοιτάζει τα παπούτσια του. Σα να του λες ότι δεν έχει δικές του ιδέες γενικά. Άβολα σκηνικά.

 

7) “’Εχω εισιτήρια για τον Nick Cave, σε ψήνει; και πάμε για ποτάκι μετά αν είναι.”

7

Έχουν καταστραφεί σπίτια και διαλυθεί οικογένειες με κάτι τέτοια. Περιττό να αναφέρουμε ότι είναι σημαντικό να υπάρχει διαχωρισμός σε ό,τι αφορά το που τρώμε και που κάνουμε τα κακά μας. Οπότε, προσπαθήστε να μην είστε σε σχήμα όπου μία ή περισσότερες παρουσίες κάνουν τις ορμόνες σας να παίζουν blast-beats μέσα σας. Εάν δεν το καταφέρατε τότε (Α) τα θέλει ο κώλος σας και (Β) φροντίστε να εμφανιστείτε ως ο χαμένος συνδετικός κρίκος της εξελικτικής αλυσίδας μεταξύ νεάτερνταλ και σάπιενς: Να είστε άλουστος/η, να φοράτε λεκιασμένα ρούχα, να φοράτε σανδάλι με διχάλα, να ρεύεστε, να περιγράψετε πως πηδήξατε προχθές με κάθε λεπτομέρεια, να βγείτε για ξύδια μετά όλοι μαζί μετά και να ξεράσετε το συκώτι σας. Γενικά ό,τι περνάει από το χέρι σας για να είστε στην καλύτερη εντός friendzone. Μετά θα σας περάσει επειδή και το άλλο πρόσωπο θα κάνει τα ίδια.

 

8) Όλα τα παραπάνω.

Το να είσαι μουσικός μπορεί να είναι η καλύτερη δουλειά του κόσμου, μπορεί να είναι και η χειρότερη δουλειά του κόσμου. Μπορεί για μια περίοδο να είναι και τα 2 μαζί και να είστε ο μοναδικός που αυτό του φαίνεται φυσιολογικό. Αυτό που ξεχνάμε συχνά είναι ότι είναι ομαδική δουλειά. Διότι η σχέση σας με ανθρώπους με τους οποίους έχετε μοιραστεί σκηνή, προβάδικο ή στούντιο θα είναι πάντοτε ιδιαίτερη και μοναδική. Θα σας κουράσουν, θα σας εντυπωσιάσουν, θα σας ξενερώσουν. Θα σας κρίνουν αυστηρά ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο. Θα είναι οι καλύτεροι φίλοι που είχες ποτέ. Και σίγουρα δεν χρειάζεστε συμβουλές από pop- culture- based sites (όσο γαμάτα και να είναι) για το πώς θα τα φέρετε βόλτα. Αν και τα (2) και (7) μην τα κάνετε, έλεος δηλαδή.

 

 

Closerfield


Μουσικός, κοντός, αξύριστος. Τα τελευταία 9 χρόνια πίνει Stoli με δύο πάγους και φέτα λεμόνι. Όχι κάθε μέρα. Τι μας περάσατε;