Αυτός ο τύπος χέζεται στο χρήμα σκοτώνοντας τις ταινίες τρόμου

wan

Προφανώς μιλάμε για τον James Wan. Τον άνθρωπο που έχει σκηνοθετήσει τα (βαθιά ανάσα) Saw, Dead Silence, Death Sentence, Insidious, The Conjuring, Insidious: Chapter 2, The Conjuring 2. Επίσης, έχει βρεθεί στη θέση του παραγωγού για τα (ακόμα μεγαλύτερη ανάσα) Saw II, Saw III, Saw IV, Saw V, Saw VI, Saw: The Final Chapter, Anabelle, Demonic, Insidious: Chapter 3, The Conjuring 2 αλλά και για τα επερχόμενα Lights Out, Anabelle 2, Insidious: Chapter 4 και Saw: Legacy (τα οποία μιας και δεν έχουμε δει, δεν μπορούμε να κρίνουμε).

Η αλήθεια είναι πως ο James Wan έκανε ένα εξαιρετικό σκηνοθετικό ντεμπούτο με το Saw, το 2004, μιας και παρότι υπήρχε ένα χαμηλό budget (1.2 εκατομμύρια), το αποτέλεσμα μας έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη (εξαιτίας της συνεχόμενης αγωνίας και το έξυπνου σεναριακού twist στο τέλος). Το point όμως δεν είναι αυτό αλλά το τι συνέβη από κει και πέρα.

Ας ξεκαθαρίσουμε πως πραγματικά δεν με ενδιαφέρει το πόσα λεφτά βγάζει ή το πόσο εύκολα μπορεί με τις ταινίες του να τραβήξει κόσμο στις αίθουσες. Με αυτή τη λογική θα βλέπαμε όλοι Nolan και θα το διατυμπανίζαμε με χαμόγελο. Το ζητούμενο εδώ είναι η δουλειά του και το τι αντίκτυπο έχει αυτή στις ταινίες τρόμου του σήμερα. Και αυτό είναι ένα και μόνο ένα.

shit

Γιατί; Ας δούμε για αρχή την επίδραση που έχει στην σύγχρονη παραγωγή ταινιών τρόμου. Πέρα από τους κλώνους του, οι οποίοι ξεπετάγονται κάθε λίγο και λιγάκι προσπαθώντας να τον αντιγράψουν με low budget movies που είναι πραγματικά ζόρικα να τα παρακολουθήσεις ακόμα και αν είσαι UI, ο μεσιέ μπλέκεται και στην παραγωγή ταινιών με την εξής λογική: βάζει το χρήμα (γνωρίζοντας πως εξαιτίας της ιστορίας, η ταινία θα φέρει ζεστά μετρητά), πλασάρει το όνομα του στην μαρκίζα (πραγματικά, πόσες αμέτρητες γαμημένες φορές σε trailer, έχετε πετύχει το “from the producer/director of Insidious/The Conjuring;), χρησιμοποιεί σκηνοθέτες σχετικά άγνωστους (δηλαδή πιο φθηνούς) και δίνει τις (διακριτικές;) οδηγίες του. Αποτέλεσμα;

Όσες ταινίες έχουν την στάμπα “Producer: James Wan” μοιάζουν με κακέκτυπα των ταινιών του. Και πως είναι αυτές;horse

Είπαμε, εάν εξαιρέσουμε το Saw και κάποια στοιχεία από το πρώτο Insidious, ο James Wan αποτυγχάνει πλήρως στο να δημιουργήσει μια ταινία τρόμου της προκοπής. Αντιθέτως, μοιάζει σαν να έχει μοναδικό σκοπό, το να παράγει όσο το δυνατόν περισσότερα (και εντελώς ΑΝΟΥΣΙΑ) jump scares, να χτίσει την ιστορία του (η οποία έχει κάτι τρύπες ΝΑ, με το συμπάθειο) υπό την απουσία της οποιαδήποτε ατμόσφαιρας (δηλαδή, το βασικό συστατικό ενός horror movie), μόνο και μόνο για να καταναλώσει χρόνο ώστε να φτάσει μετά από 2 ώρες σε ένα γελοίο φινάλε.

Εδώ να προσθέσουμε και τη χρήση των οπτικών εφέ. Τα οποία δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ διακριτικά. Τα CGI των ταινιών του Wan, είναι άσχημα, κακοφτιαγμένα και δεν προκαλούν ούτε ένα ίχνος τρόμου. Το αντίθετο. Πρόσφατο παράδειγμα: The Conjuring 2. Το οποίο να σημειώσουμε εδώ πως στο imdb έχει βαθμολογία 7.6 (7.6 γαμώ το κερατό μου, δεν μπορώ να το χωνέψω.). Κάτι το οποίο λέει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το σύγχρονο καταναλωτικό κοινό τις ταινίες τρόμου (δείξε στους μισούς το Martyrs για παράδειγμα και θα σου πουν πως είσαι άρρωστος) αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Ταινίες πυροτεχνήματα, εκατομμύρια στο box office, κανείς δεν ενδιαφέρεται για την οποιαδήποτε Τέχνη και όλα κυλούν ομαλά.

Την επόμενη φορά που θα πέσετε σε ταινία του, θα σας πρότεινα αντί να την δείτε, να τσεκάρετε για παράδειγμα τα ονόματα των Ti West και  Eli Roth (επειδή είναι fanboy του κερατά). Πιστέψτε με, θα δείτε κάτι καλύτερο.

 

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.