Ακούτε (και βλέπετε) Kamasi Washington, κάνει καλό

kamasi

Ήξερα τον Kamasi Washington μόνο κατ’ όνομα, όταν ανακοινώθηκε ότι η φετινή του περιοδεία θα περιλαμβάνει και μια στάση στην Αθήνα. Αποφάσισα να τον ψάξω λόγω του ντόρου που είχε δημιουργηθεί και αμέσως άρχισα να καταλαβαίνω ότι όλο και κάπου είχα πετύχει δείγματα του ταλέντου του. Run the Jewels, Kendrick Lamar, Flying Lotus με έπεισαν ότι έπρεπε να περάσω στο επόμενο βήμα. Με το που άκουσα το “The Epic”, ήταν από τις λίγες φορές που αισθανόμουν τόσο σίγουρος ότι έπρεπε οπωσδήποτε να δω πώς μεταφράζεται όλο αυτό σε live.

Δεν απογοητεύτηκα στο ελάχιστο. Νομίζω πως εκείνο το βράδυ θα το θυμάμαι πολύ έντονα για καιρό. Κάποια στιγμή είπα μάλιστα σε  έναν φίλο: «Πόσο λάθος θα ήταν να μην το ζούσαμε όλο αυτό;». Ήταν ισόποσα άρτιο τεχνικά, φάνκυ, χορευτικό, φορτισμένο συναισθηματικά αλλά και κοινωνικοπολιτικά. Εν ολίγοις, πιστεύω ότι ήταν από αυτά τα λάιβ που σε κάνουν αφοσιωμένο φαν του καλλιτέχνη / καλλιτεχνών.

Ένας από τους βασικούς λόγους που πιστεύω ότι τον κάνουν ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη είναι το ότι μπορεί να ανοίξει δρόμους προς πολλά διαφορετικά ακούσματα ακόμη και σε κάποιον που μπορεί να μην είχε νωρίτερα ιδιαίτερα μεγάλη επαφή με αυτά (όπως εγώ). Κάνει τη διαδρομή από το “To Pimp a Butterfly” στο “The Epic” κι από κει σε οποιοδήποτε άλμπουμ από τα μεγαθήρια που τον επηρέασαν (John Coltrane, Miles Davis κλπ.) να φαντάζει τόσο απλή κι εύκολη. Τεράστιο προσόν για έναν καλλιτέχνη που ήδη σου προσφέρει τόσα με όσα δημιουργεί ο ίδιος.

Νίκος Καλογήρου


Μανιακός αναγνώστης κόμικς, αγοράζοντας όσα περισσότερα μπορεί. Πιστεύει πως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να περάσεις τον ελεύθερο χρόνο σου από μία συναυλία.