Alien Mustangs: Οι παρενέργειες ενός καλού live

Alien Mustangs 2

Αφορμή γι αυτό το άρθρο στάθηκε η live εμφάνιση των Alien Mustangs στις 2 Απριλίου στο The Residents Bar στην Θεσσαλονίκη. Ο λόγος ήταν κάποια δευτερόλεπτα κατά τα οποία βίωσα εγώ η ίδια το αίσθημα της ευγνωμοσύνης και από εκεί η σκέψη μου πήρε την μορφή χιονοστιβάδας η οποία κατέληξε στην εξής σκέψη: έχουμε μιλήσει αρκετά για τα live που γίνονται στα μικρά venues και bar; Κατ’ επέκταση, έχουμε μιλήσει αρκετά για τα τοπικά μας συγκροτήματα; Αντιλαμβανόμαστε πόσο καλή μουσική υπάρχει γύρω μας ή το μετρίδι της ποιότητας βαράει συναγερμό μόνο στην ανακοίνωση των line-up των θερινών φεστιβάλ;

Ευγνωμοσύνη λοιπόν, ήταν το συναίσθημα στο live των Alien Mustangs. Ευγνωμοσύνη για τα μικρά venues, για τα bar της πόλης τα οποία αντέχουν ακόμα να έχουν δωρεάν είσοδο στα live που οργανώνουν, για τα τοπικά συγκροτήματα της Θεσσαλονίκης, για την έμπνευσή τους, για τον κόπο τους, για τον ήχο τους, για την αγωνία τους να συνεχίσουν να παίζουν την μουσική τους, για το τρέξιμο που κάνουν για να φέρουν εις πέρας μία δισκογραφική δουλειά, για τον κόσμο που πάντα δίνει το ηχηρό παρών ανεξάρτητα από τη μέρα ή το περασμένο της ώρας, για τον σκασμό που βγάζουν όλοι όταν παίζει η μπάντα, για το ότι όλοι κοιτάνε προς τη σκηνή δηλώνοντας εμμέσως και άθελά τους πως γι αυτήν ήρθαν, για το ότι στο τέλος του live όλοι σκέκονται στις θέσεις τους κοιτώντας την σκηνή και προσπαθώντας να καταλάβουν αν το «σας ευχαριστούμε» σημαίνει τέλος ή encore.

Ευγνωμοσύνη για τους Alien Mustangs, λοιπόν, για την εμπειρία του live που προσφέρουν και για εκείνα τα δευτερόλεπτα που κοίταξα τριγύρω μου και είδα κόσμο να απολαμβάνει ουσιαστικά και, τουλάχιστον όπως φάνηκε στα δικά μου μάτια, με αυθεντική διάθεση ένα συγκρότημα που μας προσφέρει ap;o to 2010 psychedelic/garage rock ήχο από την δεκαετία του ’60 στην καλύτερή του μορφή. Δεν ωφελεί να κάνω μία τυπική περιγραφή του τί μουσική παίζουν οι Alien Mustangs καθώς μπορείτε να ακούσετε και μόνοι σας στα παρακάτω links. Αυτό που έχει σημασία όμως να ειπωθεί και αυτό που μ’ έτρωγε μέσα μου για να γράψω αυτό το κείμενο είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργεί το συγκρότημα στις live εμφανίσεις τους. Να εξηγηθώ λοιπόν.

Από την τελευταία τους κυκλοφορία “The Tape Sessions”.

Όσοι επιλέγουμε να γράφουμε reviews για συγκροτήματα και δίσκους τείνουμε, πιθανώς εσφαλμένα, να φαντασιωνόμαστε πως τάχα μου γνωρίζουμε τι σκέφτεται και τι ακριβώς νιώθει ο κάθε μουσικός. Μας αρέσει να προβάλλουμε τις δικές μας προσδοκίες και τα δικά μας συναισθήματα τη στιγμή του live πάνω τους και η αλήθεια είναι πώς είναι αναπόφευκτο μιας και η εμπειρία της live μουσικής βασίζεται εξ ολοκλήρου στο συναίσθημα και στο «φλερτ» της μπάντας με το κοινό. Χανόμαστε όλοι μέσα σε νευρώνες και φλέβες, ο καθένας ξεσπά αυτά που νιώθει μέσα του μέσω της μουσικής που ακούει και μέσα σε όλο αυτόν τον χαμό θα βγάλουμε και τα επιπόλαια συμπεράσματά μας. Όμως, η αλήθεια είναι πως εμείς που βρισκόμαστε κάτω από την σκηνή δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν «το συγκρότημα έδωσε τον καλύτερό του εαυτό», αν «κλίκαρε απίστευτα με τον κόσμο», αν «έδωσε την ψυχή του στο live». Μπορούμε να υποθέσουμε, να σχολιάσουμε με βάση τι εισπράξαμε από την μπάντα, αλλά στο τέλος της ημέρας αυτοί που είναι πάνω στην σκηνή και αυτοί που είναι κάτω απ’ αυτήν είναι δύο σύμπαντα τα οποία εφάπτονται εξαίσια αλλά δεν τέμνονται.

Το κατά πόσο μία μπάντα βίωσε έντονα ένα λάιβ ή όχι, αν ένιωσε να τα δίνει όλα, αν χάθηκε στην μουσική του είναι κάτι το οποίο το γνωρίζουν τα μέλη του συγκροτήματος. Έτσι κι εγώ, δε μπορώ να γνωρίζω τι σκεφτόντουσαν οι Alien Mustangs κάτω και πάνω από την σκηνή, αλλά αυτό για το οποίο μπορώ να μιλήσω είναι αυτό που εισέπραξα εγώ και μερικοί ακόμα με τους οποίους συζήτησα γι αυτό το live. Αυτό που εισπράξαμε ήταν μία εμπειρία με γνήσιο ψυχεδελικό ήχο, μιάμιση ώρα δυναμικής μουσικής με απίστευτο επαγγελματισμό από μέρος των μελών του συγκροτήματος, καταπληκτικά κιθαριστικά riffs και απολαύσαμε ένα είδος μουσικής το οποίο δεν το συναντά κανείς εύκολα σε συγκροτήματα. Σ’ ένα κατάμεστο μαγαζί μία τυχαία Κυριακή στις 11 το βράδυ, χωρίς να νοιάζεται κανείς για το δύσκολο πρωινό της εργάσιμης Δευτέρας που ξημερώνει, όλοι εμείς που ήμασταν εκεί παρακολουθήσαμε τέσσερις μουσικούς να «ντύνονται» τη μουσική τους, να την ζουν, να την προσφέρουν. Ορίστε, δεν άντεξα τελικά. Έκανα τα αυθαίρετα συμπεράσματά μου κι εγώ. Είναι μάλλον η παρενέργεια του πιο σκληρού ναρκωτικού. Του καλού live.

Alien Mustangs

A.

Οι Alien Mustangs είναι οι:

Αλεξανδρος: back vocals, farfisa

Χαρης: Κιθάρα

Νικος: Φωνή, κιθάρα

Γιωργος: μπάσο

Κοσμάς: drums

Mini bio:

Οι Alien Mustangs ξεκίνησαν το 2010 στη Θεσσαλονίκη. Η μουσική τους αποτελείται από ένα μείγμα ήχων που υπνωτίζουν, επαναλαμβανόμενες νόρμες στα drums και reverb κατευθείαν από τα 60’s, συνδυασμένα με μια παραμορφωμένη pop αισθητική. Μέσω της ανεξάρτητης Hands In Sand Records, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους 7inch το 2013, τον Μάιο του 2014 το River (10inch EP) και το 2015 την τελευταία τους κυκλοφορια The Tape Sessions, από την Krappstapes Records.

Links:

Facebook Page

Official Website

Discogs

 

Αλεξία Τζιώγα


"if the world would shut up, even for a while, perhaps we would start hearing the distant rhythm of an angry young tune, and recompose ourselves."