Αντίο Κομαντάντε

kastro

Η Κούβα, το τελευταίο προπύργιο των ρομαντικών αυτού του κόσμου, έχασε τον ιστορικό ηγέτη της Φιντέλ Κάστρο. Ο άνθρωπος που άλλαξε την ιστορία του νησιού μια για πάντα, αποτινάσσοντας την αμερικανική επιρροή και αναδείχτηκε σε μία από τις μεγαλύτερες επαναστατικές προσωπικότητες του 20ου αιώνα, δεν είναι πλέον κοντά μας. Όμως τα πεπραγμένα και η κληρονομιά που αφήνει πίσω του θα συνεχίσουν να αποτελούν τροφή για σκέψη και αποφυγή λαθών. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο Φιντέλ Κάστρο δίδαξε ότι οι λαοί δεν έχουν έχουν λόγο να φοβούνται όταν είναι ενωμένοι.

Ο κουβανός ηγέτης είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Δικαίως. Και αυτό γιατί μπορεί να δούλεψε προς όφελος του λαού του όμως σε καμία περίπτωση δε μπορείς να κλείσεις τα μάτια στις ολοκληρωτικές πρακτικές.

Από τη στιγμή που ορκίστηκε πρωθυπουργός της χώρας, ο Φιντέλ έδωσε ιδιαίτερα βάση σε συγκεκριμένους τομείς. Αρχικά, δημιούργησε ένα ποιοτικό σύστημα εκπαίδευσης αφού μέσα στους πρώτους 30 μήνες μήνες διακυβέρνησης άνοιξαν περισσότερες αίθουσες διδασκαλίας από όσες είχαν ανοίξει τα προηγούμενα 30 χρόνια. Το σύστημα υγείας εθνικοποιήθηκε και εγκαινιάστηκαν νοσοκομεία σε όλη τη χώρα προσφέροντας δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ενώ μέσω του εμβολιασμού για παιδικές ασθένειες, η βρεφική θνησιμότητα μειώθηκε δραστικά.

Μέσα από τα έργα υποδομών, φτιάχτηκαν περίπου 600 μίλια δρόμων σε ολόκληρο το νησί ενώ 300 εκατομμύρια  δολλάρια σπαταλήθηκαν για την παροχή νερού και άλλων έργων υγιεινής. Επίσης, πάνω από 800 σπίτια χτιζόντουσαν καθημερινά με σκοπό να μειωθεί ο αριθμός των αστέγων, τη στιγμή που κέντρα καθημερινής φροντίδας άνοιξαν για παιδιά, άτομα με ειδικές ανάγκες και ηλικιωμένους.

Σήμερα, η Κούβα συγκαταλέγεται ανάμεσα στις χώρες με τα καλύτερα συστήματα εκπαίδευσης, έχει από τα χαμηλότερα ποσοστά αναλφαβητισμού, υψηλού επιπέδου σύστημα υγείας ενώ το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της είναι το ιατρικό της προσωπικό. Επίσης, η ανεργία βρίσκεται στο 2,7% ενώ κάθε σπίτι λαμβάνει καθημερινά τα απαραίτητα αγαθά.

Αυτά είναι επιτεύγματα της Κούβας του Φιντέλ. Πριν την επανάσταση ήταν μια χώρα στην οποία έκανε κουμάντο η Μαφία με την ανοχή των κυβερνήσεων που αποτελούσαν μαριονέτες των Ηνωμένων Πολιτειών. Όλα αυτά τη στιγμή που στην Κούβα είχε επιβληθεί ένα από τα σκληρότερα εμπάργκο στην ιστορία, που ουσιαστικά ήταν ο λόγος που ανάγκασε την κυβέρνηση να στραφεί προς τη Σοβιετική Ένωση.

Ο Κάστρο ηγήθηκε του Κινήματος των Αδεσμεύτων και πάντα στήριζε χώρες στην προσπάθεια τους για ανεξαρτησία. Ο Νέλσον Μαντέλα δήλωσε ότι η Κούβα του Φιντέλ στήριξε έμπρακτα τον αγώνα των Νοτιοαφρικανών ενάντια στο Άπαρτχαιντ.

Όμως το καθεστώς του Φιντέλ, στην προσπάθεια του να προστατεύσει τον εαυτό του εφάρμοσε σκληρές πρακτικές όπως έλεγχο του τύπου, μείωση των ατομικών ελευθεριών και φυλάκιση των πολιτικών αντιπάλων. Αυτές είναι πρακτικές ολοκληρωτικού τύπου που δυστυχώς συνέχιζαν να εφαρμόζονται ακόμα και μετά το πέρας του κινδύνου και αποτελούν μία πληγή στο έργο του Φιντέλ.

Βέβαια το πρόβλημα είναι ότι αυτού του τύπου πρακτικές εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα από το καθεστώς Μεταξά και από τη Χούντα των Συνταγματαρχών αλλά πολλοί κλείνουν τα μάτια τους και τα θαυμάζουν. Η διαφορά με την Κούβα είναι ότι εκεί το καθεστώς είχε κίνδυνο να αντιμετωπίσει σε αντίθεση με τα αυταρχικά καθεστώτα που γνώρισε η Ελλάδα.

Επίσης, στην Κούβα διεξάγονται εκλογές και ο Πρόεδρος της χώρας εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση.

O κόσμος έχασε ένα μεγάλο αγωνιστή η μνήμη του οποίου δε θα σβήσει ποτέ. Πάντα το παράδειγμα του Φιντέλ θα είναι ζωνταντό για όλους.

Hasta la victoria siempre Comandante!

 

Parker George


Wannabe δημοσιογράφος, με επαναστατικές ρίζες σφυρηλατημένες στην Αβάνα. Ξεχασμένος σε μια γωνιά του ευρωπαϊκού νότου.