Αποστολή αυτοκτονίας στην Ευρώπη

army3

Είναι πολύ εύκολο η προσέγγιση σε ζητήματα τρομοκρατίας να γίνεται συναισθηματικά. Έχει λογική από τη στιγμή που μια επίθεση, όπως αυτή στις Βρυξέλλες, ξυπνά το αίσθημα του ανοικείου σε έναν πολίτη της δύσης ο οποίος δε βιώνει καθημερινά τέτοιου είδους περιστατικά. Όμως ανέκαθεν αυτή η προσέγγιση δημιουργούσε προβλήματα. Γιατί στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας σε ακόμα περισσότερο συναίσθημα καλύπτοντας ουσιαστικά τη βασική αιτία του προβλήματος. Τα media παγκοσμίως, χαϊδεύουν τα αυτιά των δυτικών κυβερνήσεων. Δεν επικρίνουν και κυρίως δε θέτουν στο δημόσιο διάλογο τη ρίζα εξάπλωσης του ισλαμικού φουνταμενταλισμού.

Όπως και στην 9/11 έτσι και στις πιο πρόσφατες επιθέσεις (Παρίσι, Βρυξέλλες), τα media αρχικά επένδυσαν στο συναίσθημα και εν συνεχεία δικαιολόγησαν τις πολιτικές των κυβερνήσεων οι οποίες θέλησαν να δώσουν σε ένα κομμάτι των πολιτών αυτό που ζητούσε, πόλεμο και αντίποινα που διαιωνίζουν το πρόβλημα. Η δύση είναι υπεύθυνη για αυτό που συμβαίνει στους πολίτες της. Αρχικά, η εισβολή στο Ιράκ το 2003 αποτελεί τη νούμερο ένα αφορμή δημιουργίας της οργάνωσης που ονομάζεται ISIS.

Μια εισβολή δίχως νόημα και ουσία, η οποία έφερε σε ιρακινό έδαφος μαχητές της Al Qaeda και παράλληλα, αποσταθεροποιώντας τη Μέση Ανατολή, βοήθησε στην περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση μουσουλμάνων. Γιατί αυτή η εισβολή, η οποία είναι ξεκάθαρα καταπίεση και έγκλημα κατά των μουσουλμάνων, δίνει τη δυνατότητα σε εξτρεμιστές να ποτίσουν με περισσότερο μίσος τις ψυχές αυτών που καταπιέζονται ή βλέπουν τους ομόθρησκους τους να υποφέρουν.

Επίσης, η δύση συνεχίζει να κινείται σε αυτό το μοτίβο των λανθασμένων πολιτικών μιας και κλείνει τα σύνορα σε πρόσφυγες οι οποίοι τρέχουν για να ξεφύγουν από το ίδιο πρόβλημα που υποφέρει τώρα και η ίδια, την τρομοκρατία. Το κλείσιμο των συνόρων έρχεται ως νίκη της ρατσιστικής ρητορικής των μισαλλόδοξων πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης οι οποίες αγκαλιάζουν φασιστικές οργανώσεις. Γιατί η δικαιολογία ότι υπάρχει η πιθανότητα να περάσουν τρομοκράτες ανάμεσα στους πρόσφυγες, είναι κατηγορηματικά λανθασμένη. Από τη μία οι πρόσφυγες τρέχουν για να ξεφύγουν από τη δίνη του εμφυλίου και του ISIS, και από την άλλη είναι πρακτικά λάθος το ενδεχόμενο το χαλιφάτο να εφαρμόσει το σχέδιο αποστολής μαχητών του σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Το Ισλαμικό Κράτος μετά από χρόνια προέλασης σε Συρία και Ιράκ, δείχνει να χάνει έδαφος. Επομένως, καθώς συρρικνώνεται, ίσως παύσει να αποτελεί κράτος. Άρα η μοναδική του δυναμική θα βρίσκεται στην τρομοκρατία. Την οποία τρομοκρατία δε μπορεί να συντηρήσει στέλνοντας μαχητές του στην Ευρώπη. Θα το αποδυναμώσει ακόμα περισσότερο. Μπορεί όμως να τη συντηρήσει σπέρνοντας ιδέες μίσους και τρομοκρατίας σε μουσουλμάνους της Ευρώπης και άτομα κοινωνικά αποξενωμένα. Αυτό αποδεικνύεται από τους δράστες των επιθέσεων σε Παρίσι και Βρυξέλλες. Όλοι ήταν Γάλλοι και Βέλγοι υπήκοοι. Κανένας δεν ήρθε από τη Μέση Ανατολή.Όλοι τους γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη δύση.Όλοι τους γοητεύτηκαν από τη ρητορική του χαλιφάτου.

Το κλείσιμο των συνόρων δε λύνει προβλήματα, αντιθέτως δημιουργεί περισσότερα. Ο μόνος τρόπος για να ηττηθεί η τρομοκρατία, είναι επιτέλους τα media να αρχίσουν να ασκούν σκληρή κριτική σε οποιαδήποτε πολιτική δύναμη επιμένει σε πολεμικές συγκρούσεις και κυρίως δεν καταδικάζει τα λάθη του παρελθόντος. Όσο η δύση επιμένει στη ρητορική και την πρακτική της σύγκρουσης θα δημιουργεί περισσότερους τρομοκράτες. Οι καμικάζι δεν είναι αυτοί που ανατινάζονται κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, είναι οι πολιτικοί που συντηρούν τον πόλεμο και επιμένουν. Δημιούργησαν και εξέθρεψαν το τέρας του φασισμού και τώρα αδυνατούν να το νικήσουν.

Οι πολίτες έχουν ανάγκη υπεύθυνα ΜΜΕ που θα παρουσιάσουν το πως δημιουργήθηκε το Ισλαμικό Κράτος και το πως πρέπει να ηττηθεί. Αλλιώς η ριζοσπαστικοποίηση θα λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις όπως και τα τρομοκρατικά χτυπήματα. Ποιος θέλει μια Ευρώπη γεμάτη με κράτη που θα βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ποιος θέλει χώρες διαλυμένες, υποχείρια της τρομοκρατίας και των ιμπεριαλιστικών πολιτικών; Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν υποχρέωση να κλείσουν τα αυτιά τους στις σειρήνες του ρατσισμού και του φόβου ενώ τα media έχουν την ευθύνη της παρουσίασης της ρίζας του προβλήματος. Αυτή τη στιγμή δημιουργούν επιπλέον φόβο και επενδύουν στο συναίσθημα.

Parker George


Wannabe δημοσιογράφος, με επαναστατικές ρίζες σφυρηλατημένες στην Αβάνα. Ξεχασμένος σε μια γωνιά του ευρωπαϊκού νότου.