“Awaken, My Love!”: Ο νέος δίσκος του Childish Gambino είναι εδώ

wake

Σα να πάει να σώσει την κατάσταση το ’16 πριν φύγει, και σου αραδιάζει στα τελευταία του ό,τι έχει και δεν έχει, μια ντουζίνα άλμπουμ το ‘να τιμιότερο απ’ τ’ άλλο. Κάπου ανάμεσα σ’ αυτά, με πόσα περιοδικά να ‘χουν κιόλας δημοσιεύσει τις λίστες τους με τους καλύτερους δίσκους για φέτος, σκάει κι ο Childish Gambino το “Awaken, My Love!” και τραβάει για την πλάκα του σ’ όλες ένα μεγάλο Χ. Πρόκειται για την τρίτη δισκογραφική δουλειά του Childish Gambino (Donald Glover, γνωστού κι ως ηθοποιού), που όμως απέχει έτη φωτός από τις δύο προηγούμενες. Εδώ παθαίνει D’Angelo και πειραματίζεται με πιο neo-soul ρυθμούς, με αρκετούς ήδη fans της hip-hop δουλειάς του να δείχνουν να μην «πιάνουν» το νέο άλμπουμ. Το αποτέλεσμα είναι βέβαια τόσο συγκλονιστικό, που σχεδόν του τα συγχωρείς όλα του ρημαδιού του ’16 (ντάξει, όχι).

Όλο το άλμπουμ κραυγάζει George Clinton και δεκαετία του ‘70. Μια κραυγή σεξουαλική και ταυτόχρονα τρομακτική. Ο ίδιος ο Glover άλλωστε κατονομάζει τους Funkadelic και τους Isley Brothers ως κατεξοχήν επιρροές του (ο Clinton έχει μάλιστα βάλει το χεράκι του στη σύνθεση του Riot). «Είναι κάτι στη μαύρη μουσική του ‘70», λέει, «που σου δίνει την αίσθηση ότι προσπαθούσαν ν’ αρχίσουν μια επανάσταση». Παρατηρεί ότι η ίδια αίσθηση, η ανάγκη για επανάσταση, χαρακτηρίζει και το σήμερα (αναφερόμενος σε κινήματα τύπου Black Lives Matter), κι αυτήν ακριβώς είναι που επιχειρεί να καταγράψει κι εδώ, δένοντας την ψυχεδέλικη funk/ soul των 70s με μοντέρνα στοιχεία. Παίρνεις λοιπόν τους Parliament-Funkadelic, τους Sly and the Family Stone, τις τσιρίδες του James Brown, μπόλικο Prince, κάτι frankoceanικά vibes, παίρνεις και λίγο Hendrix (έχει βάλει κι ο Gary Clark Jr. το κατιτίς του στο The Night Me and Your Mama Met), ως τέλος και κάτι από Pink Floyd, τους βάζεις στο μπλέντερ, κι έχεις ό,τι λέγεται “Awaken, My Love!”.

Η κραυγή-διαμαρτυρία του Gambino οπωσδήποτε δεν αγγίζει τη δύναμη του D’Angelo στο Black Messiah, έρχεται όμως σε μια εποχή που ίσως την έχει μεγαλύτερη ανάγκη από κάθε άλλη. (This is the only Donald we need, που ‘δα και να γράφεται πολύ.) Ο Questlove πάντως, ντράμερ των The Roots, έφαγε λέει τέτοιο σκάλωμα, που ξύπνησε τον D’Angelo στις 4 το πρωί για να του πει ν’ ακούσει τον καινούριο Gambino. Και στην τελική, αν αυτή είναι μόνο η πρώτη επαφή του Glover με το είδος, σίγουρα έχει ακόμη πολλά να πει, και δεν έχουμε παρά να περιμένουμε.

«We’re coming out to get you/ We’re oh so glad we met you/ We’re eating you for profit/ There is no way to stop it», γράφει στο Zombies. Δεν ξέρω αν μιλάει για κυβερνήσεις ή αν αφήνει υπαινιγμούς για δισκογραφικές, πάντως ο Glover ανέβασε το νέο δίσκο ολόκληρο στο YouTube. Οπότε, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Λαμπρίνα Μπουτεράκου


Θα ‘θελε να ‘ναι η θηλυκιά Μπουκόφσκι, να μπεκροπίνει και να γράφει όλη μέρα. Αλλά δεν έχει τα κότσια. Αντ’ αυτού, κύλησε στη δημοσιογραφία.