Μια (μη) συνηθισμένη συνέντευξη με τους Bazooka

baz

Οι Bazooka, μια από τις πιο ιδιαίτερες και ελπιδοφόρες μπάντες της εγχώριας punk σκηνής, ξέκλεψαν λίγο από τον χρόνο τους ενόσω βρίσκονται κάπου ανάμεσα σε πρόβες, περιοδείες και ετοιμασίες για τον διάδοχο του ‘Άχρηστη Γενιά’ LP ώστε να απαντήσουν στις ερωτήσεις που τους έστειλε η συντακτική ομάδα αφεντιά μου. Ξεκινώντας το 2008 στην Αθήνα, έχουν κυκλοφορήσει 2 LP και 2 EP στο μεσοδιάστημα μέσω της Slovenly Records (USA), ενώ έχουν ήδη αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στο σανίδι τόσο των Ευρωπαϊκών όσο και των Αμερικάνικων stages. Επόμενός τους σταθμός η Θεσσαλονίκη στις 26/10.

 

Καλησπέρα παιδιά, καλώς σας βρήκαμε και πολλά μπράβο για την νέα σας LP κυκλοφορία. Ποιό είναι το γενικότερο feedback που είχατε από κριτικούς και κόσμο ως τώρα;

Το καλύτερο feedback είναι οι αντιδράσεις του κόσμου στα live. Σκίζουν τα ρούχα τους, καίνε τράπεζες και πλακώνονται καθώς παίζουμε. Κι αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό.

 

Υπάρχουν πλάνα για νέο promotional tour αυτή την σεζόν;

Στις 17 Νοεμβρίου φεύγουμε για Ευρωπαϊκό τουρ για ένα μήνα που θα κλείσει με δύο live σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβρη. Επίσης στις 26 Οκτωβρίου παίζουμε στη Θεσσαλονίκη στο 8ball με The Ex και Chinese Basement.

 

Θέλετε να μας πείτε δύο- τρία πράγματα για την διαδικασία των ηχογραφήσεων; Πότε, που, ποιά ήταν αυτή τη φορά η έμπνευση πίσω από τα τραγούδια;

Πρώτα ηχογραφήσαμε τα κομμάτια live στο Fab Liquid στο Νέο Ηράκλειο. Στη συνέχεια κάναμε τα φωνητικά και ότι άλλο θέλαμε να γράψουμε (κιθάρες, κρουστά, πλήκτρα κ.α) σε διάφορα στούντιο. Η έμπνευση πίσω από τα τραγούδια είναι η καθημερινότητα μας. Αυτή μας δίνει τον τόνο και τον ρυθμό.

 

Είστε jamband, δηλαδή συνήθως γράφετε όλοι μαζί τα κομμάτια στην πρόβα, ή υπάρχουν ξεκάθαροι ρόλοι σε ό, τι αφορά το δημιουργικό μέρος;

Υπάρχουν κομμάτια τα οποία φέρνει ο Ξάνθος και τα δουλεύουμε όλοι μαζί στο στούντιο και υπάρχουν και κομμάτια που γεννιούνται στις πρόβες όταν τζαμάρουμε.

 

Έχοντας παίξει ζωντανά και στις 2 πλευρές του ατλαντικού ποια θα λέγατε ότι είναι η μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση πχ με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι μπάντες στο εξωτερικό; (πέρα από τις αμοιβές, φυσικά).

Η βασική διαφορά είναι μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, όσο αφορά τη φιλοξενία. Στην Ευρώπη, από το 1ο τουρ ξέραμε που θα κοιμηθούμε και που θα φάμε. Στην Αμερική, στα μισά live οι promoter δεν ασχολούνταν με το accommodation, έπρεπε να το κανονίσουμε μόνοι μας για αυτό μετά από κάθε live και καταλήγαμε σε σπίτια μαζί με άλλα 20 άτομα στριμωγμένοι σε κάτι καναπέδες.  Από ‘κει και πέρα, το κοινό και τα live δεν έχουν μεγάλες διαφορές. Ένα live στα Τρίκαλα μπορεί να ναι καλύτερο από ένα live στη Γερμανία και ένα live στη Βαρκελώνη  μπορεί να ναι καλύτερο από ένα live στη Λάρισα. Το καλύτερο έχει να κάνει με τη δουλεία που θα κάνει ένας promoter, τον κόσμο που θα έχει το μαγαζί και όχι τόσο στο μέρος στο οποίο γίνεται το live.

 

Προσωπικά μου άρεσε πολύ η ‘Άχρηστη γενιά’. Μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι παρά τον ελληνικό στίχο οι αναφορές σας τείνουν περισσότερο προς την βρετανική σκηνή των late ‘70’s (Buzzcocks, TheFall) με ένα garage-feel-to-it, παρά προς την αντίστοιχη εγχώρια punk σκηνή. Οι επιρροές σας φαντάζομαι ότι πιάνουν και άλλες φόρμες του ροκ ήχου;

Θέλαμε να κάνουμε ένα δίσκο που δεν θα είχε σχέση με την ελληνική σκηνή που έχει υπάρξει ως τώρα και μουσικά και στιχουργικά. Οι επιρροές προέρχονται από μεγάλο μέρος αυτού που ονομάζουμε “rock” μουσική. Από τα 60s μέχρι σήμερα.

Υπάρχει χώρος για περαιτέρω πειραματισμό στο μέλλον; H Slovenly Records σας χαρακτηρίζει με την ταμπέλα ‘Psych punk΄΄ οπότε φανταζόμαστε ότι η εναλλαγή ύφους/ στυλ από τον έναν δίσκο στον επόμενο είναι βασικός καλλιτεχνικός στόχος των Bazooka.

Κουραζόμαστε να παίζουμε στο ίδιο ύφος, οπότε ο επόμενος δίσκος θα είναι σίγουρα «διαφορετικός».  Δεν είναι θέμα στόχου αλλά κάτι που έρχεται από μόνο του.

 

Διάβασα σε προηγούμενη συνέντευξη σας ότι οι στίχοι έχουν έντονη αυτοαναφορική και αυτοσαρκαστική χροιά. Αναρωτιέμαι αν το ίδιο ίσχυε και για προηγούμενους δίσκους, ή νιώσατε κάπως πιο άμεση την ανάγκη για καλαμπούρι μεταξύ σας τώρα που μιλάτε ελληνικά.

Ναι, το ίδιο ισχύει και για τον προηγούμενο δίσκο, απλώς ήταν στ’ Αγγλικά και δεν φαινόταν τόσο εύκολα όσο με τα Ελληνικά.

 

Κάπως κλισέ ερώτηση, αλλά με ποιους καλλιτέχνες θα θέλατε να μοιραστείτε την σκηνή ή/ και- γιατί όχι- και το στούντιο; Αν σας φέρνω σε δύσκολη θέση μπορείτε να μας πείτε με ποιους δε θα παίζατε με την καμία μαζί.

Με κανέναν.

 

Τελικά όσοι γεννηθήκαμε στην Ελλάδα από το ’90 και μετά είμαστε κάπως άχρηστη γενιά;

Ο καθένας είναι ότι θέλει να είναι ή ότι φαντάζεται ότι είναι. Σίγουρα δεν είμαστε πιο άχρηστοι από τους γονείς μας, είδαμε που καταλήξανε τα όνειρα της δεκαετίας του 70 του 80 και του 90.

 

Τι είναι το πιο βαρετό πράγμα που συμβαίνει αν είσαι σε μπάντα;

Η αναμονή πριν το live και η αναμονή μετά τα live πριν πας για ύπνο.

 

Ποια είναι η χειρότερη ταινία που είδατε φέτος;

Warcraft, το Her και άλλες.

 

Ποια ομάδα πιστεύετε ότι θα υποβιβαστεί λόγω χρεών από την Superleague φέτος;

Ο Ολυμπιακός.

 

Ποια είναι η αγαπημένη σας συμφωνία του G. Mahler;

Ο Mahler δεν κάνει συμφωνίες με κανέναν.

 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας pun;

Τι είναι το pun; Εμείς στο google είδαμε ότι σημαίνει λογοπαίγνιο. Ισχύει?

 

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας σταθμός του Μετρό Θεσσαλονίκης;

Όλοι είναι πολύ ωραίοι σταθμοί αλλά λατρεύουμε το σταθμό Καλαμαριάς.

 

Πιστεύετε στα φαντάσματα;

Εξαρτάται από το ότι έχουμε πιεί.

 

Θεωρείτε ότι η φάση με τους αντικαπνιστικούς νόμους στην Ευρώπη έχει παραγίνει;

Έχει παραγίνει. Εμείς το σκάμε παντού.

 

Ποιόν στίχο από τον τελευταίο δίσκο θα αφιερώνατε στο Mud Times;

«Σηκώνεται και σε κοιτάει,

όλος μέσα σου χωράει» (με αγάπη)

 

Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας.

Closerfield


Μουσικός, κοντός, αξύριστος. Τα τελευταία 9 χρόνια πίνει Stoli με δύο πάγους και φέτα λεμόνι. Όχι κάθε μέρα. Τι μας περάσατε;