Biohazard taking over Greece: Η συνέντευξη

11062336_943403652347791_4281331143729879403_n

Αν καταχωρήσουμε τις συναυλίες του Σεπτέμβρη ως φθινοπωρινές, οι 2 εμφανίσεις των Biohazard σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, ήταν τα liveshows του καλοκαιριού.

Όχι, δε με ενοχλεί το κλειστό Eightball στη μέση του Ιούνη, ο καιρός της συμπρωτεύουσας φρόντισε να με δροσίζει όλη μέρα με ψιλόβροχο και ψύχρα. Ναι, με βοήθησε η όλη διοργάνωση της Straight From The Heart που έστησε ένα mini fest με Psyanide, Astrarot, Morphinject και Streetwise να συνοδεύουν τους Biohazard που ξεσηκώθηκαν από το Brooklyn και οργώνουν τη νότια Ευρώπη.

Δεν υπήρξε ένας που να μην πέρασε καλά, τα κορμιά που ήταν σε διάθεση βρήκαν ευκαιρίες να χορέψουν, δεν ασχολούμαι καν με ήχο και παίξιμο διότι δε μιλάμε για τίποτα χθεσινούς και όποιος δεν ένιωσε την ικανοποίηση στον αέρα και το αίσθημα ότι όλα πήγαν εξαίρετα, βρίσκεται σε κώμα και δεν το ξέρει.

Αμέσως μετά τα 2 ελληνικά live, ο Billy Graziadei ήρθε αντιμέτωπος με τις ερωτήσεις μας και αυτό κύλησε κάπως έτσι…

 

  • Αλήθεια, πως νομίζεις θα ήταν η ζωή σου χωρίς τη μουσική;

 

Χαχαχαχα, ωραία ατάκα Νίτσε! Σίγουρα θα ήταν χάλια.

 

  • Σε όλη τη διάρκεια της πορείας σου, τι ήταν αυτό που σε βοήθησε περισσότερο και ποιο ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο;

 

Παλιότερα κατηγορούσα πολύ εύκολα ανθρώπους και έψαχνα για αποδιοπομπαίους τράγους, αλλά τώρα πια συνειδητοποιώ ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο στη ζωή είμαστε εμείς οι ίδιοι. Όταν πιστεύεις στον εαυτό σου, μπορείς να πετύχεις τα πάντα.

10289871_943403625681127_8107460432909202252_n

  • Οι αλλαγές στο line up των Biohazard ήταν συνεχείς. Θα έλεγες ότι είναι κάτι που έρχεται φυσιολογικά, ή αισθάνεσαι ότι έχουν πάει τη μπάντα πίσω;

 

Τα προβλήματα με το line up, είχαν να κάνουν πάντα με τη θέση του κιθαρίστα. Εφόσον χώρισαν οι δρόμοι μας με τον Bobby (σ.σ.: Hambel, που μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα είναι ξανά στη μπάντα), ένιωθα ότι πάντα κάτι έλειπε. Μοιραζόμασταν πάντα το ίδιο πάθος, την ίδια ενέργεια, την ίδια αγάπη για τους Biohazard. Και δε βρήκαμε ποτέ τον κατάλληλο να τον αντικαταστήσει. Είναι καταπληκτικός κιθαρίστας, συναρπαστικός performer, υπέροχος άνθρωπος, φοβερός συνθέτης και στιχουργός… Ο μόνος που βρήκαμε ποτέ και ταίριαξε τόσο πολύ ήταν ο Scott Roberts, o οποίος τώρα παίζει το μπάσο. Ποτέ δεν ήμασταν καλύτερα και σαν μπάντα, αλλά και σαν φίλοι.

 

  • Πιστεύεις πως ήταν δυσκολότερο να αφήσεις τη μπάντα και να τη βλέπεις να διαλύεται ή να παλεύεις για να τη στήσεις ξανά;

 

Κάποια στιγμή ένιωσα ότι είχα πετύχει όλα όσα ήθελα με τους Biohazard και προχώρησα σε άλλες μπάντες όπως οι Blood For Blood, οι Suicide City, ή οι Endrah… Δε θεώρησα ποτέ ότι άφηνα τη μπάντα μου πίσω, αλλά ότι εγώ προχωρούσα μπροστά. Το μόνο πράγμα που είχα μετανιώσει, ήταν ότι δεν ξαναέσμιξα με το Bobby, οπότε όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία, επανεξέτασα τις προτεραιότητές μου και δεν έκανα το ίδιο λάθος ξανά. Δεν έχει να κάνει με το αν σε ρίχνουν κάτω, αυτό που μετράει είναι να σηκώνεσαι στα πόδια σου και να συνεχίζεις να παλεύεις.

 

  • Υπάρχει κάτι που κοιτώντας πίσω στην καριέρα σου, εύχεσαι να είχες κάνει διαφορετικά;

 

Είχα αυτή ακριβώς τη συζήτηση με τα παιδιά, όταν κάναμε sightseeing νωρίτερα. Τους έλεγα ότι θα ήθελα να προσέχω περισσότερο τα πράγματα γύρω μου, όταν περιοδεύαμε στις αρχές. Είχα το μυαλό μου στο να ζω τη στιγμή και μόνο και δε με ενδιέφερε η επόμενη μέρα. Τώρα πια, απολαμβάνω τις περιοδείες περισσότερο από ποτέ, η κάθε μέρα είναι ευλογία για μένα.

 

  • Παρατηρείς το κοινό των συναυλιών από την πρώτη γραμμή, εδώ και δεκαετίες. Βρίσκεις διαφορές στη συμπεριφορά από τον καιρό που ξεκινήσατε και του σήμερα;

 

Υπήρχε πολλή περισσότερη βία όταν ξεκινήσαμε. Μιλήσαμε πολύ όμως εναντίον της βίας στα πλαίσια της σκηνής και όσο περνούσαν τα χρόνια, αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στα shows μας. Περιστασιακά, όλο και κάποιος μεθυσμένος ηλίθιος θα ξεκινήσει έναν καβγά, αλλά σε γενικές γραμμές, οι συναυλίες μας είναι επιθετικά ειρηνικές (σ.σ.: “aggressively peaceful” είπε) , φοβερή φράση;

 

10289871_943403782347778_6047038814805821080_n

 

  •  Ένας καλός φίλος ήταν στο show σας στο Manhattan τον περασμένο Αύγουστο και του έκανε εντύπωση η συγκρατημένη αντίδραση του κοινού. Πιστεύεις ότι η φωτιά του ‘good, friendly, violent fun’ σβήνει, ή ήταν τυχαίο περιστατικό;

 

Εκείνη η συναυλία κλείστηκε τελευταία στιγμή, μεσοβδόμαδα, στη μέση του καλοκαιριού. Όλοι έλειπαν για διακοπές και δεν ήμουν ευχαριστημένος με την προσέλευση. Είχε έρθει η οικογένειά μου εκείνο το βράδυ και πέρασαν πολύ καλά. Το σπουδαίο με το να παίζεις μουσική είναι ότι δεν έχει σημασία το πόσοι θα έρθουν να σε δουν. Για μας, είτε είναι 200, είτε 2,000, είτε 20,000 άνθρωποι, το ίδιο μας κάνει. Παίζουμε από την καρδιά μας και τα δίνουμε όλα. Είχαμε παίξει στο Brooklyn, στο Black and Blue Bowl, λίγο καιρό πριν και εκείνο ήταν ένα αψεγάδιαστο NY Biohazard show.  Ανυπομονώ να ξαναπαίξουμε στη γειτονιά μας, τώρα με το νέο δίσκο.

 

  • Πως είναι στρωμένο το μέλλον για τους Biohazard;

 

Δουλεύουμε το νέο δίσκο εδώ και κάμποσο καιρό και ελπίζω να είναι έτοιμος είτε αργότερα φέτος, είτε νωρίς το 2016, από τη Nuclear Blast.

 

  • Τελικά, τα ελληνικά shows πήγαν όπως τα περίμενες;

 

Είμαι περήφανος που μπορώ να πω ότι κατατάσσονται στις κορυφές της λίστας μου, και δεν εννοώ μόνο τις φορές που έχουμε παίξει εδώ. Η ενέργεια ήταν ασταμάτητη, θα μπορούσα να παίζω όλη νύχτα!

 

 

Κάπως έτσι νιώθουμε κι εμείς, φίλε μου, κάπως έτσι…

 

 

*Όλες οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση της 126 Pixels (για περισσότερες photos από τα live, μπείτε εδώ)

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο