Δέκα λόγοι για να ξεκινήσεις να βλέπεις το The 100

the1000

Αυτές τις μέρες βλέπω τη τρίτη σεζόν του The 100 κι έχω μπει σε πωρωτικό mood. Ορίστε δέκα λόγοι για να ξεκινήσεις κι εσύ να το παρακολουθείς:

1) Είναι dystopian, sci-fi, medieval σειρά. Τι καλύτερο; Συνδυάζει Jericho με φυλές που σου θυμίζουν Vikings και έχει πρωταγωνιστές έφηβους που σε παραπέμπουν σε Hunger Games. Δεν βρίσκεις ελάττωμα.

2) Στην αρχή είναι εγκλωβισμένο στο teen καλούπι που του έχει στήσει το κανάλι CW, αλλά μόλις του δώσεις λίγα επεισόδια, όπου κερδίζει την ελευθερία των αποφάσεων του, μετατρέπεται σε σειρά υψηλού επιπέδου. Απλά δωσ’του χρόνο.

3) Κατ’αρχάς έχει τόσους πολλούς γαμάτους χαρακτήρες, που δεν μπορώ να διαλέξω ποιος είναι ο αγαπημένος μου.

Ντάξει. Αφού επιμένεις, ο Lincoln είναι.

4) H σειρά έχει τρελό, τρελό character development, σέβεται τον καθένα τους ξεχωριστά και τους εξελίσσει με απίστευτο αλλά σταθερό ρυθμό. Δεν φοβάται μάλιστα να «διαγράψει» όσους δεν χρειάζονται.

5) Η πρώτη σεζόν ήταν εισαγωγική, και θύμιζε λίγο Lost. Στη δεύτερη πήρε μια πιο στρατηγική υπόσταση και τώρα στη τρίτη είναι καθαρό sci-fi, το οποίο μπλέκει τεχνητή νοημοσύνη και post-apocalyptic τεχνολογία.

100

 

6)  Έχει πολύ προσεγμένo και ατμοσφαιρικό soundtrack (από εκεί ανακάλυψα το Remains των Algiers).

7) Αψηφά τα στερεότυπα. Βλέπεις γυναίκες να είναι αρχηγοί όλων των φυλών, βλέπεις gay ζευγάρια (αγόρια, κορίτσια) και πρωταγωνιστές Ασιάτες, Αφρικανούς, μεγάλους, μικρούς, τα πάντα.

8) Η αλήθεια είναι ότι έχει ένα αρνητικό: την πρωταγωνίστρια και ότι περιτριγυρίζεται από εκείνη. Το plotline της είναι συνεχώς αδιάφορο. Αλλά του το συγχωρώ γιατί αντί να ασχολείσαι με εκείνη, έχεις αλλού το μυαλό σου.

9) Το setting, οι ενδυμασίες, τα εφέ είναι όλα στην εντέλεια.

10) Η υπόθεση. Από τη πρώτη σεζόν ξέρουν τι θα δείξουν στις επόμενες δέκα. Εκατό χρόνια μετά την καταστροφή της Γης λόγω πυρηνικής έκρηξης (ή έτσι μας έχουν πει) οι εναπομείναντες άνθρωποι ζουν σε ένα διαστημικό σταθμό πάνω από τον πλανήτη μας, μέχρι που αποφασίζουν να επιστρέψουν. Πίσω στη Γη όμως, βρίσκουν την ανθρωπότητα να επιβιώνει στη μορφή φυλών που αλληλοσκοτώνονται. Θησαυρός σας λέω.

Το παραπάνω κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στο blog OverThePlace.

Ελένη Σπανού


Ήμουν η παράξενη κοπέλα που θα πλησίαζε στο βιβλιοπωλείο αγνώστους για να τους προτείνει βιβλία που λατρεύει. Αργότερα το έκανα χόμπυ και το ονόμασα book blogging.