Δείξε μου το logo σου, να σου πω ποιος είσαι – Ελληνικές εκλογές 2015 (ναι, πάλι)

logo_syriza

Μοιάζει με παιχνίδι που ξέρουμε καλά. Η διεξαγωγή εκλογών στη σύγχρονη Ελλάδα τείνει να ξεπεράσει σε hype το στήσιμο της σούβλας το Πάσχα. Και προς Θεού, στην ουσία του δεν είναι κάτι κακό. Το αντίθετο μάλιστα. Αν δεν είναι οι απόγονοι των αρχαίων εμπνευστών της δημοκρατίας αυτοί που εξασκούν αυτό το πολίτευμα, τότε ποιος θα είναι;

Λαμβάνοντας βέβαια υπ’ όψιν τα μηδαμινά πολιτιστικά επιτεύγματα των σύγχρονων Ελλήνων και το τραγελαφικό ποσοστό κατά το οποίο εφαρμόζεται στην πράξη η Δημοκρατία στη χώρα, ο παραπάνω ισχυρισμός δε φαίνεται και πολύ αταλάντευτος. Ακόμα και έτσι όμως, σε λίγες μέρες θα κληθούμε να επιλέξουμε τους αντιπροσώπους μας στο κοινοβούλιο (πως τα γράφω και δε γελάω…) με τις επιλογές να είναι το λιγότερο, ενδιαφέρουσες.

Τα πολιτικά κόμματα που ξέρουμε έχουν μεταλλαχθεί όσο ποτέ, οι συσχετισμοί είναι φρέσκοι, τα πρόσωπα μετακινούνται συνεχώς και για πρώτη φορά είναι τόσο δύσκολη η απόφαση. Όχι βέβαια γιατί υπάρχουν τόσοι φανταστικοί υποψήφιοι, αλλά επειδή έχουμε δει πλέον τα πραγματικά πρόσωπα όλων, κανείς μας δε μασάει από υποσχέσεις και ‘θα’. Οι εποχές αυτές πέρασαν και μόνο ο χρόνος θα δείξει ποιοι από όλους αυτούς τους παλαιοπολιτικάντηδες θα επιβιώσουν.

Οι οποίοι όμως είναι και οι μοναδικοί που δείχνουν παγιδευμένοι στο old way of doing things. Η ρητορική είναι η ίδια, ο λόγος ξύλινος, το ύφος ψευτο-righteous και η βλακεία ανίκητη. Και το καταλαβαίνεις αυτό, από τον τρόπο που επιλέγουν τα σύμβολά τους. Τα λογότυπα των κομμάτων είναι το πρώτο πράγμα που βλέπουμε πάνω στα ψηφοδέλτια και στις οθόνες των exit polls το βράδυ των αποτελεσμάτων. Γραφίστες με ταλέντο αμοιβάδας έχουν επιστρατευθεί για να δώσουν εικόνα στο μήνυμα των πολιτικών θέσεων και το αποτέλεσμα είναι άχρωμο, παραπλανητικό και υπερφίαλο.

Όχι πια όμως. Το Mud Times ξέρει τι κουμάσι είναι ο καθένας από αυτούς και αυτά, είναι τα πραγματικά λογότυπα των εκλογικών υποψηφίων…

 

logo_syriza- ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Η κυβέρνησή μας. Που σκίζουν τα μνημόνια με ένα άρθρο, σε ένα νόμο. Που ενέπνευσαν φιλοκυβερνητικές συγκεντρώσεις. Που βαρούν νταούλια και οι αγορές χορεύουν, που κάνουν κοινωνική πολιτική, που είναι κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας. Είναι καταπληκτικό το γερμανικό Σύνταγμα, να το διαβάσετε όλοι. Η γρηγορότερη μετάλλαξη πολιτικού DNA που έχει συμβεί ποτέ, πέρασε μέτρα που καμία δεξιά κυβέρνηση δε θα μπορούσε, πέταξε στα σκουπίδια το δημοψήφισμα που η ίδια έκανε, και όταν ήρθε η ώρα να στηρίξει τις αποφάσεις της, παραιτήθηκε. Η κ. Μέρκελ δήλωσε ότι «η παραίτηση της κυβέρνησης είναι μέρος της λύσης, όχι μέρος της κρίσης» και η λέξη γερμανοτσολιάς δεν έχει ξανακουστεί έκτοτε.

 

New_Democracy_old_emblem

– Νέα Δημοκρατία

Ο Σαμαράς πρέπει να βαράει το κεφάλι του που παραιτήθηκε τη βραδιά του δημοψηφίσματος. Θα μπορούσε τώρα να τα κουνάει στον Τσίπρα με ακόμα πιο σιχαμερό ύφος. Το λάθος του; Δεν είναι original. Φαίνεται ότι είναι καλοζωισμένο παιδί των κολλεγίων. Η σημερινή ΝΔ, το κόμμα που μπορεί να καυχιέται ότι με δικές της ψήφους στέκεται όρθια η πρώτη αριστερή (sic) κυβέρνηση της χώρας, δε νοείται να έχει γιαλαντζί μάγκα για καπετάνιο. Και την κρίσιμη στιγμή που η ανάγκη ήταν μεγάλη, ο Βαγγέλας ο Μειμαράκης δίπλωσε το κομπολόι του στην τσέπη, έστριψε το καραμπουζουκλίδικο μουστάκι του και ανέβηκε στο βήμα. Χαλαρός, ατσαλάκωτος και με κάθε φράση του να αναβλύζει δεξιά αυθεντία, είναι ο μπαστουνόβλαχος ηγέτης της καρδιάς μας. Μπορεί να μην κυβερνήσει ποτέ, αλλά θα τον θυμόμαστε κάποτε και θα γελάμε.

 

xrisi

– Χρυσή Αυγή

Το πιο πρόσφατο πετυχημένο αστείο λέει ότι με τόσες εκλογές, ο ψηφοφόρος της Χ.Α., έχει μπει περισσότερες φορές σε σχολική αίθουσα, από ότι μπήκε τα χρόνια που πήγαινε σχολείο. Οι γνωστές κουραδοκέφαλες καρικατούρες του πολιτικού συστήματος είναι και πάλι εδώ, όπως είναι και σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα και το μόνο που με κάνει να αισθάνομαι λιγότερο απειλημένος, είναι η ακατάσχετη ζαβλακοσύνη τους. Είναι προφανές ότι πρέπει να είσαι βλάκας για να πιστεύεις σε φυλετικές καθαρότητες, ή σε εθνικές ταυτότητες, ή σε περιούσιους λαούς αλλά ακόμα και ένας χαζός μπορεί να σε μαχαιρώσει και αυτοί, θα το κάνουν. Ενότητα, αλληλεγγύη και να προσέχετε αυτά τα καθάρματα, παιδιά, είναι παντού γύρω μας…

 

To_Potami_logo

 

– Το Ποτάμι

Η φάση είναι Γρηγόρης Ψαριανός. Πολιτικολογία να ‘χαμε να λέγαμε, λαμόγια undercover και χιψτερίλα για να τσιμπήσουμε κανα πιτσιρικά στην κάλπη. Ο κυρ Σταύρος προσπαθεί με νύχια και με δόντια να φανεί όσο πιο λογικός μπορεί, αλλά κόμμα που φτιάχτηκε σε 2 εβδομάδες, με σκοπό να πρωταγωνιστήσει, είναι αναπόφευκτο να έχει μαζέψει και πολλή πλέμπα. Από πυροβολημένες ψευτοσυγγραφείς μέχρι οικολόγους εραστές των start ups, μπορεί να φαντάζει σύγχρονη και καθαρή επιλογή, όμως κανείς άλλος δε θα πουλήσει την ψυχή του στο Μπόμπολα, εεε, συγνώμη, στο διάολο ήθελα να πω τόσο εύκολα. Προχειροδουλειά επιπέδου ταϊλανδέζο από καντίνα στο Camden. Στομαχική παλινδρόμηση.

 

kke

– Κ.Κ.Ε.

Όχι στο όχι. Χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο; Το κόμμα που δεν έχει μετακινηθεί εκατοστό ιδεολογικά από το 1945, βρήκε στο πρόσωπο του κ. Κουτσούμπα τον grumpy cat που πάντα του άξιζε. Η Αλέκα ήταν πιο λογική και ανοιχτή σε συζητήσεις, ο κύριος Χαρίλαος ήταν γλυκός και αγαπητός. Ο αγώνας χρειαζόταν ένα άκαμπτο προσωπείο και επιτέλους τα κατάφερε. Καμία διαλλακτικότητα, καμία πρόοδος, πάνω από όλα η ιδεολογική καθαρότητα. Σαν τους οπαδούς των Iron Maiden. Θα κάτσεις να κουβεντιάσεις ότι ίσως η εποχή να τους ξεπέρασε; Όχι παλικάρι μου, ό,τι πεις, μαζί σου κι εγώ…

 

Anel3

– Ανεξάρτητοι Έλληνες

Το ότι αυτά τα παλικάρια, βρέθηκαν να συγκυβερνούν αυτή τη χώρα, είναι αρκετός λόγος για να φάμε 100 μνημόνια συνεχόμενα και να τα αξίζουμε κιόλας. Ειλικρινά, μακάρι να έχουν δίκιο και να μας ψεκάζουν αεροπλάνα, γιατί το να βλέπεις αυτούς τους ομοφοβικούς φασίστες σε κυβερνητικές θέσεις δε συγχωρείται με καμία δικαιολογία μη διαπλοκής (Αλέξη). Το ότι δεν ήταν εξαρτώμενοι από ντόπιους και ευρωπαίους ολιγάρχες δεν ήταν αρκετό για να συγκυβερνήσουν (Αλέξη). Καμμένος, Κουίκ, Νικολόπουλος, Αλέξη. Για όνομα του Θεού δηλαδή…

 

pasok

– ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Είμαι ένα παιδί που γεννήθηκε το 1980. Με πονάει που βλέπω την ΠΑΣΟΚάρα της καρδιάς μας τόσο χαμηλά. Που βλέπω το κόμμα της αλλαγής να έχει μετατραπεί σε κρανίου τόπο. Ερημιά, ο ήλιος ο πράσινος να δύει, καληνύχτα και καλή τύχη. Δηλαδή αν δεν ήταν τόσο διαπλεκόμενοι απατεώνες, αλήθεια θα στενοχωριόμουν. Περισσότερο για όλον εκείνο τον κόσμο που μαζευόταν κατά χιλιάδες στις πλατείες, περιμένοντας να βελτιωθεί η ζωή του. Πολλοί το πίστεψαν τότε, πολλοί είχαν ανάγκη να το πιστέψουν τώρα (Αλέξη). Όλοι αυτοί όμως δεν είχαν το swag που απαιτούταν. Δεν είναι εύκολο να είσαι Τσοχατζόπουλος, Τσουκάτος, Κουτσόγιωργας, Τρίτσης, Κατσιφάρας, Τσοβόλας, Σημίτης και τόσα άλλα θρυλικά ονόματα. Και τώρα; Έμεινες να περιμένεις να σε σώσει στο ρόλο του μοναχικού καουμπόη η Φώφη… Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα… άστα να πάν’ στο διάολο…

 

lafazanister

– Λαϊκή Ενότητα

Μη σκύβεις όμως το κεφάλι, αγαπητέ ψηφοφόρε. Μπορεί να νιώθεις ότι η απελπισία σε έχει περικυκλώσει και να μην έχεις ιδέα σε ποιον από τους μέχρι τώρα αξιολύπητους να ρίξεις την ψήφο σου. Αλλά μη φοβού, υπάρχει ακόμα ένας. Τι νόμιζες βρε κουτό, ότι εξαντλήθηκαν οι πολιτικές διάνοιες; Κόμμα με λογότυπο κύκλο και αστέρι έχεις ξαναδεί; Και τι αστέρι ε; Λαφαζάνη με τ’ όνομα! Είναι ολόφρεσκο, είναι επαναστατικό και αν δεν είχαμε ακούσει όλα όσα λέει τώρα και στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο, μπορεί και να ψαρώναμε. Ειλικρινή παλικάρια και αυτά, σιχάθηκαν το ΣΥΡΙΖΑ που δεν ανταποκρίθηκε στο αριστερό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, τα βρόντηξαν κι έφυγαν. Τους 6 μήνες κυβερνητικής απραξίας; Όχι. Όταν άφησαν απέξω τα χρέη των καναλιών στο πακέτο των προαπαιτούμενων; Όχι. Όταν έφεραν το 3ο μνημόνιο; Όχι. Όταν κατάλαβαν ότι θα παραιτηθεί ο Άλεξ και δε θα είναι στις επόμενες εκλογικές λίστες; Ε, τότε μάλιστα! Έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Πόσα να αντέξει η ψυχή του αριστερού πια;

 

Η εμπειρία μου σε αυτή τη ζωή μου έχει διδάξει ότι ναι, είμαστε αρκετά χαζοί σαν λαός. Γι’ αυτό και έχει επιτραπεί να υπάρχουν τύποι σαν όλους τους από πάνω. Σε όλα τα πράγματα όμως, υπάρχει και ένα όριο, δε νομίζεις;

 

Κείμενα: Γιάννης Καψάσκης/Logos: Mud Team