Ένας (μεταξύ άλλων) τρόπος να ζούμε τη ζωή που μας ταιριάζει – αξίζει

lao

‘Ο δρόμος της φύσης είναι απλός και εύκολος, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν  ό,τι είναι περίπλοκο και τεχνητό.’ (Λαο Τσε)

 

Στην εποχή που ζούμε ”βομβαρδιζόμαστε” σε μεγάλο βαθμό και από σχεδόν πάσα κατεύθυνση με άχρηστες-περιττές (στην καλύτερη) και δυσάρεστες (στη χειρότερη) πληροφορίες. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια να εστιάσουμε, να ασχοληθούμε και διδαχθούμε από τις σημαντικές και ουσιώδεις  για τον εαυτό μας και την κοινωνία πληροφορίες. Ρισκάρω να καταντήσω βαρετός επαναλαμβάνοντας ότι οι τελευταίες δυστυχώς δεν διδάσκονται (ούτε καν αναφέρονται) σε καμία βαθμίδα εκπαίδευσης, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Φυσικό επακόλουθο είναι (ή θα έπρεπε να είναι) να αναλαμβάνει το κάθε άτομο την ευθύνη της αυτομόρφωσής του (με τον δικό του μοναδικό τρόπο) από το σχολείο κι έπειτα ή και παράλληλα με την μαθητική του ιδιότητα.

Χωρίς να μακρυγορώ λοιπόν και για να σας φύγει η οποιαδήποτε αγωνία, ας προχωρήσουμε στον έναν από τους πολλούς τρόπους που μας βοηθάνε να έχουμε ποιοτικότερη και ποσοτικότερη επαφή με το ποιοί είμαστε αληθινά, τι θέλουμε ειλικρινά, άρα και με το ποιά ζωή επιλέγουμε να ζούμε καθημερινά. Δεν είναι άλλος από το να γνωρίσουμε μια λίγο διαφορετική αλλά σίγουρα πιο χρήσιμη και ενδιαφέρουσα οπτική της… φυσικής (!). Ψυχραιμία, ουδεμία σχέση έχει με όσα ξέρατε μέχρι σήμερα για τη φυσική και τους νόμους της με την κλασική έννοια. Είπαμε, αφορά την καλύτερη κατανόηση του εαυτού μας και του περιβάλλοντος γύρω μας (φυσικού, κοινωνικού κλπ).

Η οπτική αυτή έχει να κάνει με την (κατά το δυνατόν) βαθιά συνειδητοποίηση 4 βασικών αρχών που διέπουν ολόκληρο το φάσμα της ανθρώπινης ύπαρξης. Ισχύουν δηλαδή τόσο σε σωματικό, νοητικό, συναισθηματικό όσο και σε ψυχολογικό-πνευματικό επίπεδο καθώς και σε επίπεδο αντίληψης, διαίσθησης και συνείδησης. Θα προσπαθήσω να εκφράσω το νόημά τους όσο πιο σύντομα, περιεκτικά και σχετικά με το θέμα μας (σε νοητικό-συναισθηματικό-ψυχολογικό και πνευματικό επίπεδο) γίνεται. Οι αρχές αυτές είναι:

1)Η αρχή της μη-αντίστασης: Η βασική ιδέα προέρχεται από πολεμικές τέχνες της Ανατολής όπως το Τζούντο, το Ται Τσι και το Αϊκίντο και πολύ απλά περιλαμβάνει 3 βήματα: α)Απορρόφηση, β)Εξουδετέρωση και γ)Κατεύθυνση. Όταν κάνουμε έναν αρνητικό-δυσάρεστο συνειρμό ή όταν κάποιος μας απευθύνεται με επιθετικό-άσχημο τρόπο, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδεχτούμε πλήρως και με θάρρος το συνειρμό ή τα άσχημα λόγια απορροφώντας τα χωρίς να υπερσκεφτόμαστε πάνω σε αυτά, απλά παρατηρώντας τα (κερδίζοντας χρόνο ώστε να αντιδράσουμε ψύχραιμα και δημιουργικά ενώ παράλληλα προσπαθούμε να είμαστε όσο γίνεται πιο χαλαροί) με αποτέλεσμα ύστερα από λίγο να ασθενήσει η δύναμη που έχουν πάνω μας, δηλαδή να εξουδετερωθούν σταδιακά. Μετά μπορούμε να επιλέξουμε ποιά αντίδραση θα έχουμε σχετικά με τους δυσάρεστους συνειρμούς ή με τα δυσάρεστα λόγια και προς τα που θα κατευθύνουμε την αντίδραση αυτή. Στην ουσία δεν αντιστεκόμαστε στο αρνητικό αλλά το υποδεχόμαστε ευγενικά για να το αλλάξουμε σε θετικό γνωρίζοντας πως η αντίσταση-επίθεση στο αρνητικό το μεγαλώνει, του δίνει δύναμη μιας και τέτοια είναι η φύση του (αναζητάει αρνητικά ερεθίσματα για να δυναμώσει-τα θετικά το αποδυναμώνουν). Μη-αντίσταση σημαίνει επίσης ”μη-κατάκτηση” όσον αφορά τους διαπληκτισμούς, τις διαφωνίες και τους καβγάδες. Πιο σημαντικό είναι να παραμείνει κανείς ήρεμος και ευγενικός σε μια διαφωνία παρά να ”κερδίσει” τη συμφωνία αναγκαστικά και με κάθε τρόπο. Επιπλέον, μη-αντίσταση κάλλιστα μπορεί να σημαίνει το να διεκδικήσει κανείς το ηθικά σωστό και δίκαιο ακόμα και αν χρειαστεί να ανεβάσει τον τόνο της φωνής του ή να μιλήσει επιθετικά σε αυτόν που αδικεί (εδώ η αντίσταση είναι η αποσιώπηση της δικαιοσύνης και της αλήθειας με συνήθως αρνητικές συνέπειες γι αυτον που λειτουργει με παθητικότητα σε τέτοιες περιπτώσεις.)

2)Η αρχή της προσαρμογής: Για να βελτιώσουμε τις επιδόσεις μας στον αθλητισμό είναι απαραίτητη η συχνή και σωστή άσκηση του σώματος γενικά και ειδικά, η οποία αναπτύσσει εκείνες τις σωματικές δυνάμεις που απαιτούν οι εκάστοτε συνθήκες (πχ μονόζυγο-δίζυγο, ποδηλασία, αερόβια γυμναστική, κωπηλασία, κ.α.). Ας κάνουμε μια αντιστοίχηση με τον ψυχικό-πνευματικό μας κόσμο: Οι εκάστοτε συνθήκες (επαγγελματικές/κοινωνικές/προσωπικές υποχρεώσεις, ευθύνες, σχέσεις κλπ) προϋποθέτουν αρκετά συχνά να είμαστε δυνατοί (γυμνασμένοι) ψυχικά και πνευματικά ώστε να ανταπεξέλθουμε ικανοποιητικά στις απαιτήσεις τους. Έχοντας τα κατάλληλα κίνητρα ο καθένας για τον εαυτό του (κατάλληλα υπό την έννοια ότι πηγάζουν από ειλικρινές ενδιαφέρον, ανταποκρίνονται στις αξίες ζωής του καθενός προσωπικά και αποσκοπούν στη συνολική βελτίωση του ατόμου) είναι σε θέση να ζητάει από τον εαυτό του τακτικά και με επιμονή λίγο παραπάνω από αυτό για το οποίο είναι σίγουρος/η ότι μπορεί να καταφέρει. Με αυτό τον τρόπο κανείς επεκτείνει τα εσωτερικά του όρια, δυναμώνει ψυχικά-πνευματικά και βελτιώνεται με αποτέλεσμα να τα καταφέρνει πολύ καλά ακόμα και σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Πολύ σημαντικό είναι να μπορούμε να βλέπουμε τις οποιεσδήποτε αποτυχίες ως κάτι το φυσιολογικό από το οποίο μπορούμε να γίνουμε σοφότεροι και πιο δυνατοί εφόσον τις αποδεχτούμε ως ευκαιριες. (Με λίγα λόγια να μην αντιστεκόμαστε στα μαθήματα που έχουμε να πάρουμε από μικρές ή/και μεγάλες αποτυχίες.)

3)Η αρχή της ισορροπίας: Το σημείο ισορροπίας στον ψυχικό και πνευματικό μας κόσμο είναι η αίσθηση γαλήνης και οι ελάχιστες (θετικές-παραγωγικές-δημιουργικές) σκέψεις αντίστοιχα. Μέσω της μη-αντίστασης (με τα 3 βήματα, κατευθύνοντας δημιουργικές αντιδράσεις με θετικές προθέσεις προς τον εαυτό μας και τους άλλους) και της προσαρμογής έτσι ώστε να υπενθυμίζουμε συχνά στον εαυτό μας να είναι όλο και πιο ψύχραιμος σε συνθήκες όπου θέλουμε κάτι τέτοιο (δηλαδή κάθε φορά και περισσότερο ψύχραιμος διευρύνοντας τα εσωτερικά όρια της ψυχραιμίας μας) αυξάνουμε τις πιθανότητες να αισθανόμαστε εσωτερική γαλήνη συχνότερα και να μην ταράσσεται εύκολα ο ψυχισμός μας. Επομένως διαχειριζόμαστε καλύτερα και τις δυσάρεστες-περιττές σκέψεις είτε αντικαθιστώντας είτε μετατρέποντας τις σε θετικές επιλέγοντας παράλληλα να τις μειώνουμε και σε ποσότητα τις ώρες που θέλουμε να είμαστε χαλαρότεροι και πιο κοντά στην ισορροπία.

4)Η αρχή της φυσικής τάξης των πραγμάτων: Αποτελεί ένα συνδιασμό των 3 προηγούμενων αρχών. Όπως τα πουλιά χρησιμοποιούν τον αέρα για να πετάξουν, τα ψάρια ακολουθούν το ρεύμα για να κολυμπήσουν και το μπαμπού λυγίζει για να απορροφήσει το βάρος του χιονιού που πέφτει πάνω του ώστε να μη σπάσει, έτσι κι εμείς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις παραπάνω αρχές ώστε να βελτιωθούμε σε όλα τα επίπεδα, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να ορίσουμε ειλικρινέστερα τις επιθυμίες μας και μέσω όλων αυτών να έχουμε μια πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, κάτι που όχι μόνο μας αξίζει-ταιριάζει (με ιδιαίτερο τρόπο στον καθένα από εμας) αλλά είναι και μέσα στην ανθρώπινη φύση μας.

Κλείνοντας, θα ήθελα να προσθέσω ότι όσο δύσκολα ή εύκολα εφαρμόσιμα φαίνονται τα παραπάνω, σίγουρα είναι πολύ απλά. Το θέμα είναι κατά πόσο ειλικρινά θέλει να τα εφαρμόσει ο καθένας (το οτι μπορεί είναι δεδομένο), έχοντας απαντήσει ξεκάθαρα στον εαυτό του προηγουμένως αν θέλει αληθινά να αλλάξει μερικά πράγματα στη ζωη του και ποιά είναι αυτά, καθώς και το αν αξίζει περισσότερο η παρούσα κατάσταση της ζωής του από τον κόπο που θα χρειαστεί να καταβάλλει σταδιακά ώστε να αναπτυχθεί σταθερά βιώνοντας σφαιρικότερα και με πιο όμορφο-αληθινό τρόπο την Τέχνη που ονομάζεται  Ζωή.

 

Γιώργος Σούλος


Ειρηνικός Πολεμιστής, ισχυρίζεται ότι έχει μαθητεύσει κοντά στον Bruce Lee αλλά αστειεύεται (ή μήπως όχι;)