Honest Review: Ghost – Meliora

meliora

Να ξεκινήσω γράφοντας τα δημοσιογραφικά μπλαμπλίκια για το πόσο αποκάλυψη ήταν το Infestissumam και πόσο καθιέρωσε τους Ghost ως ροκενρολ αντιστάρς; Γεγονός μεν, σούπερ βαρετό δε, και είπαμε ότι τα reviews μας θα είναι honest, ενδιαφέροντα και θα γράφονται επί τούτου στην πρώτη ακρόαση. Να πω την αλήθεια, παρακουκουλώθηκα με την αναμονή των καινούργιων TesseracT και Deafheaven και άφησα στην άκρη το καινούργιο Ghost, μέχρι που είδα τον μεσιέ TeenageMusicGeek να λέει τόσο ωραία λόγια  και πάτησα το play. Δεν μπορεί να κάνει λάθος. Όχι, δεν κάνει. Φύγαμε.

1. Spirit

Οικεία ghost-ική εισαγωγή, μετάβαση σε στακάτο ριφ και τυμπανάκλες-μαϊ-γκοντ. Μα τι ωραίο, ιζηματοειδές αποτέλεσμα. Χάρμα η φωνή του Papa, σαν να ακούς ξανά παλιό φίλο. Low tempo power metal, φοβερός ήχος. Τίποτα που να παρεκκλίνει από ό,τι είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα.

2. From the Pinnacle to the Pit

Μικρό εγκεφαλικό: Ακούω Alice in chains; Αυτή η μπασογραμμή ίσως να είναι το μεγαλύτερο πειστήριο ότι ο μπασίστας τους είναι ο “οι-φήμες-θέλουν”. Ό,τι πιο groovy και μεταλικό έχει ακουστεί από τους Ghost μέχρι τώρα. Κάποια ριφ είναι σχεδόν Åkerfeldt-ικά – τα παλιά, μην αγχώνεσαι. Ρε, μήπως έκανε κανένα guest; Η ηχάρα εξακολουθεί να τους ταιριάζει όπως το δερμάτινο στον Lenny Kravitz.

3. Cirice

Μυστικιστικοφολκ εισαγωγή για το τρίτο κομμάτι. Σιγά μην έμενε έτσι: ο ήχος της μπότας στο Meliora θα μελετάται και θα αντιγράφεται με αηδία τα επόμενα χρόνια. Χορευτικό ριφ, τους βλέπεις να κουνιούνται on stage σε συγχρονία, ειρωνικά φυσικά. Ο προβολέας στον Papa σ’αυτό το κομμάτι. Κομμένο και ραμμένο για ραδιόφωνο, περιχαρακωμένη δομή, στρατηγική η τοποθέτησή του στο τρίτο slot. Ενδιαφέρον τελείωμα.

4. Spöksonat

Η παγανιστική μας γέφυρα ζωγραφίζει την εικόνα ενός εγκαταλειμένου λούνα παρκ στη μέση του δάσους που φύτρωσε βρύα. Όμορφο.

5. He is

Στο ίδιο κλίμα η εισαγωγή του πέντε, αφηγηματικό τραγούδισμα, εικονοκλαστικοί στίχοι – δες τι μας έφτασαν να λέμε. Καθόλου τύμπανα μέχρι το πρώτο ενάμιση λεπτό, σιγανό μπάσιμο με τουπά-τουπά. Σταδιακή κλιμάκωση, earworm ρεφραίν. Πολύ μελέτη και προσοχή έπεσε σε αυτόν το δίσκο, διαβλέπω σχέδιο κατάκτησης του κόσμου. Σαν να σε αφήνει να θέλεις κι άλλο όμως.

6. Mummy Dust

ΗΡΘΕΠΑΝΑΪΑΜ. Τώρα τι ακούω; Pantera; King Diamond; Τι; Συνδυάζονται; ΤΙ; Αν ήταν να διαλέξω ένα κομμάτι για να διαφημίσω το δίσκο θα ήταν αυτό, οπότε καλύτερα να σκάσω, άκου μόνος/η σου.

7. Majesty

Θα μπορούσε να είναι Deep Purple. Αλλά, ξες, καλύτερο. Αυτή η εισαγωγή είναι η επιτομή του πώς μπορείς μεν να πάρεις το παλιό, αλλά γκαντέμιτ, έχεις το μυαλό, την εμπειρία, τον εξοπλισμό και το ταλέντο να το κάνεις καλύτερο. Φοβερή ροκενρολιά. Να δεις που στο τέλος οι Ghost θα είναι αυτοί που θα μας ενώσουν (, Καψάσκη). Οι οργανικές λεπτομέρειες είναι που εκτοξεύουν το κομμάτι, αν του δώσεις προσοχή σε βάθος είναι σαν να βλέπεις μια έπαυλη να χτίζεται. Κομμάτι για το ξεκάβλωμα των μουσικών. Επίσης, δεν μου το βγάζεις από το μυαλό, κάπου εκεί μέσα ζει ένας μικρός-μικρός Åkerfeldtάκης.

aker

8. Devil Church

Ένα ριφ που τους ξέμεινε και δεν είχαν πού να το κολλήσουν, επομένως με μια ανάπτυξη ΤΣΟΥΠ έχεις το ιντερλούδιο…

9. Absolution

…για να περάσουμε φρόνιμα σε μια ακόμη μεταλλιά. Basic μεν, απολαυστικότατο και μελετημένο δε: Basic από επιλογή δηλαδή. Εύγε. Κουνάμε ρυθμικά τους γοφούς μας. Αυτό είναι το κομμάτι που θα κάνουμε το διασκεδαστικό sing along. Πιο συγκεχυμένη δομή αλλά ελεγχόμενη. Τα ναζιάρικα σολάκια τους σκοτώνουν, είναι αξιολάτρευτα.

10. Deus in Absentia

Να σου και το θεατράλε κομμάτι του δίσκου. Μα γιατί δεν γράφουν ένα μιούζικαλ άραγε; Αδικείται θεωρώ τούτο το κομμάτι τελευταίο, είναι ξεκάθαρα opener. Κρίμα, βρήκαμε κι ένα σφάλμα στο δίσκο. Το λιγότερο ραδιοφωνικό αλλά το πιο πολυεπίπεδο κομμάτι, η επιτομή του “ο διάολος κρύβεται στις λεπτομέρειες”. Και τελείωμα για κλάματα – τα καλά, όχι τα άσχημα.

Εύγε, Ghost, εύγε. Πολλή μελέτη, άλλη τόση έμπνευση και μπόλικη δουλειά και σχεδιασμός. Ηχάρα πάν’ απ’ όλα. Τόσο ταιριαστό ήχο είχα καιρό να ακούσω. Μην επιχειρήσετε να τον αντιγράψετε, 99% δεν σας πάει.

 

Σοφία Πυργιώτη


Σκληράδα επιπέδου βουτυρομάχαιρου. Στην πραγματικότητα, είναι μέτρια σε όλα – Πειστήριο: Το μεγαλύτερό της επίτευγμα είναι ότι δεν ζει στην Ελλάδα. Θάνατος σε όλα τα είδωλα.