Honest Review: Muse – Drones

drones

Τους αγάπησα τους Muse. Τους αγάπησα παράφορα από την πρώτη φορά που άκουσα το “Origin…” πριν από περίπου 10 χρόνια, όταν δεν έγραφαν ύμνους για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ντίσκο κιτσαριά και χιτάκια για το Twilight Saga. Από τότε έχει περάσει πολύ νερό κάτω από την γέφυρα όπως θα λέγανε και στην πατρίδα τους.

Eίχα επιχειρήσει να ακούσω 2-3 κομματάκια από το “Resistance” και δεν συνέχισα. Ομοίως και με το “2nd Law”. Κάπως έτσι, και επειδή την είχα κόψει την ιστορία αποφάσισα να προσκαλέσω τον φίλτατο συνάδελφο Γιάννη Καψάσκη για ένα joint/ word doc/ honest review, ώστε τουλάχιστον να καταφέρω να ακούσω όλο τον δίσκο.

Το πραγματικά θλιβερό της υπόθεσης ήταν ότι η ροή του άλμπουμ μοιάζει κατοπτρική της συνολικής φθίνουσας πορείας που ακολούθησαν οι Βρετανοί από την κυκλοφορία του “Showbiz” μέχρι αυτό το ξεδοντιασμένο, μετριότατο αμάλγαμα brit pop και prog rock.

Ακλουθεί το honest review που σπάει εκκωφαντικά τα όρια της κυνικότητας. Με italics ο Γιάννης Καψάσκης, σε κανονική γραμματοσειρά η αφεντιά μου.

 

1) Dead Inside

  • Δεν υποτίθεται ότι θα αφήναμε τα disco drums πίσω μας;
  • Το λες και cheesy.
  • Ας μην αρχίσω να φωνάζω “αδύναμο” ακόμα, θα δώσω χρόνο.
  • Όχι ghost notes ρε.
  • Τι είναι αυτό;
  • Αυτό του τσούκου- τσούκου.
  • Α, το άνοιγμα πάει να δώσει κάτι, ανέπνευσε το κομμάτι.
  • Ισχύει.
  • Κάτι κάνουμε εδώ, είχαν 2μιση δίσκους να το αφήσουν να πάρει τα πάνω του.

 

2) Drill Sergeant

  • Full metal Jacket?
  • Or something. Έχει riff πάντως μετά;

 

3) Psycho

  • Ω, έχει μια χαρά riff. Η αλήθεια είναι ότι όντως έλεγαν θα γίνει πιο stripped down από τις πρόσφατες μεγαλομανίες και όντως ροκάρει πατροπαράδοτα. Αν κρατηθούν αξιοπρεπώς οι μελωδίες, είμαστε σε καλό δρόμο.
  • ξέρεις μου θυμίζει λίγο Manson, αλλά με την καλή έννοια.
  • Υπάρχει και κακή;
  • Για τους φανς του Bellamy, μάλλον ναι.
  • Good point. Το κομμάτι είναι απλό, και καλό. ε;
  • Δε ξέρω ίσως υπερβολικά απλό. Δηλαδή σε μια πρόβα ή κάτι τέτοιο.

 

4) Mercy

  • Muse classico αυτό. Έχει μια γοητεία, μου αρέσουν στα σημεία που δείχνουν να έχουν χαρακτήρα.
  • Staaaarlight….
  • Χαχαχαχαχα, ναι, νομίζω κάτι τέτοιο εννοούσα, θενξ Closer…Οι fans θα γονατίσουν με αυτό, πάντως.
  • Ξέρεις τι, μου την σπάνε λίγο τα crowd pleaser κομμάτια, ειδικά από μπάντες σαν τους Muse.
  • Εννοείς μπάντες που έχουν χιλιάδες κόσμου αποκάτω που θέλουν να ικανοποιήσουν;
  • “Αντισυμβατικές” μπάντες που έχουν χιλιάδες κόσμου από κάτω.

 

5) Reapers

  • Έλα ρε αυτό πάει τραίνο.
  • Old school, post Motley Crue;
  • Οριακά θα έμπαινε στο Absolution.
  • Δεν περίμενες τέτοιο ροκαμπίλυ από τους Muse πλέον, παραδέξου το
  • Παραδέχομαι.
  • Όχι ότι έγιναν αληταράδες με δερμάτινα, αλλά είναι δραστική αλλαγή από τις σουίτες για έγχορδα του πρόσφατου παρελθόντος.
  • Χωρίς να έχουμε κάτι με τις σουίτες για έγχορδα να το πούμε αυτό…
  • Προφανώς, για όνομα του Στραβίνσκυ…
  • Γενικά, ως εδώ ο δίσκος δεν μου φαίνεται καθόλου forced πάντως, το οποίο είναι πολύ ενθαρρυντικό θα έλεγα….
  • Και πάλι έχεις δίκιο, έτσι είναι το metal, ρέει…
  • Γενικά έχω δίκιο.

 

6) The Handler

  • Πολύ riff ρε φίλε.
  • Και τώρα καταλαβαίνουμε όλοι πόσο τραγικά ήταν τα τελευταία δύο δισκάκια τους που κατέληξαν στα μπαλκόνια φυσικά.
  • Ναι, παρόλο που πάλι έπεσε εδώ στα λυρικά “μα πόσο τραγουδισταράς είμαι” τσαλίμια του ο Bellamy, η διαφορά είναι εμφανής. Έχω μια εντύπωση δε θα κράξουμε απόψε;
  • Και εγώ αυτό πιστεύω, επίσης τα στριψορώγικα τσαλίμια τα έκανε από το Showbiz, οπότε πες πάει και έρχεται.
  • Ο μισός δίσκος μέχρι τώρα, έχει κυλήσει νεράκι.
  • Νομίζω ότι αυτό είναι και το highlight του so far…
  • Το κομμάτι; Όχι ρε, αποκλείεται.

 

7) [JFK]

  • Rachel Long.
  • Εξηγήσου…
  • Κάτι για conspiracies άκουσα.

 

8) Defector

  • Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι να σ’ αγαπώ.
  • Ελπίζω σε μεγαλειώδες άνοιγμα, ας έχουμε λίγη πίστη στο rock ‘n roll
  • Τι έχουν πάθει με τους Queen γαμώτο.
  • Δεν το ξεπέρασαν ποτέ αυτό. Εγώ γουστάρω
  • Εγώ είμαι γκοθάς δεν τα γουστάρω αυτά τα πράματα του σατανά.
  • Ντάξ, makes sense. Στο solo, ο Brian May φταρνιζόταν (πάλι).
  • Για πες τι άλλα.
  • Εντάξει, σολάρω λίγο ακόμα και κλείνω.

 

 9) Revolt

  • Τι τραλαλα είναι τούτο;
  • Θέλεις τραλαλά;
  • Διψάς για αίμα πάλι απόψε.
  • Πρώην πασόκος σατανιστής.
  • Πρώην Πασόκος U2 fan.
  • Χτυπιέμαι γαμώτο.
  • Μου χτύπησε ένα pattern κάπως σιχαμένο σε αυτό, ψηφίζω για αποχώρηση.
  • Είμαι το Drones και μόλις έκανα κοιλάρα.
  • Εύκολα.

 

10) Aftermath

  • Μαλάκα αυτό το σαμπλάκι είναι dead can dance τον κόβω.
  • Σαν southern Παίσιος μου ακούστηκε
  • Αχου το ματιάσαμε το Drones.
  • Tρώμε σφαλιάρες στο δεύτερο ημίχρόνιο. Συναισθηματική μου πατατούλα, σε αγαπώ.
  • Είναι κάτι τσόντες με φίλτρα που βάζουν τέτοια κομματάκια.
  • Λες να είμαστε ανίκανοι να νιώσουμε αγάπη;
  • Καλά μεταξύ μας, αν γράφαν οι Dream Theater τέτοιο κομμάτι μια χαρά θα το περνούσαμε έτσι;
  • Ναι, έχεις δίκιο. Πάλι.
  • Το έκαναν πάλι ε?
  • Είναι κατάρα.
  • Έχει και τον ατελείωτο αυτό το τραγούδι.

 

11) The Globalist

  • Πάμε για το 10λεπτο. Όλα ή τίποτα Sergio Leone…
  • Περνάω πολύ ευχάριστα να ξέρεις. Και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Το εισπράττει και το αναγνωστικό κοινό.
  • Είναι η μαγεία της μουσικής. Αρκεί να μη σφυρίζει όλη μέρα αυτός ο καμπόης.
  • (3 λεπτά μετα) Σε πήρε ο ύπνος;
  • E; όχι, όχι κάτι σκεφτόμουν με κλειστά μάτια.
  • Ω, ω, ω, έρχεται!
  • Επειδή πρέπει να έχουμε κομμάτι που να θυμίζει ότι κάποτε που δεν βαριόμασταν να υπάρχουμε είχαμε γράψει το Knights of Cydonia, αναγκαζόμαστε να στρετσάρουμε μέτριες ιδέες μέχρι αηδίας.
  • Matt, εσύ;
  • Έλα σοβαρά τώρα πόσες φορές έχεις ακούσει αυτή την ιδέα.
  • Εντάξει, προφανώς κοροιδευόμαστε.
  • Πουτ δε πιάνο ντάουν τζέντλυ.
  • Ταμτάκος Τζον Λέννον, άσε το κούρασες.
  • Δεν καταλαβαίνω πως μπορεί να αρέσει αυτό το πράγμα σε κάποιον που δεν είναι κουφός.
  • Μας καλόπιασες στην αρχή, αλλά εδώ το τραβάς από τα μαλλιά. Στενοχωριέμαι.

 

12) Drones

  • Ντάξει ντροπή μαλάκες. Όχι κανόνας. Δε ζούμε στο 1537.
  • Merry Christmas.
  • Ξέρεις, ε, αν ο δίσκος δεν ήταν τόσο lazy θα πέρναγε αυτό για εξαγωγή. Αλλά όχι κύριοι. Μην υποτιμάτε την νοημοσύνη μας.
  • Δεν καταλαβαίνω το λόγο ύπαρξης αυτού. Έχεις δίκιο, ούτε για outro. Amen λέει ο νουμπάς…
  • Αυτάαααα…

 

 

(5 λεπτά μετά)

  • Οκ, ψυχραιμία. Μας απογοήτευσε; Νομίζω περιμέναμε λιγότερα πριν αρχίσει, σωστά;
  • Σωστά. Ίσως τον περιμέναμε χειρότερο. Και πάλι κάτω του μετρίου. Κυρίες και κύριοι αυτή η μπάντα στα ντουζένια της είχε βγάλει τα Showbiz και Absolution. Μποϋκοτάρετε τους.
  • I’ll drink to that…

 

Closerfield


Μουσικός, κοντός, αξύριστος. Τα τελευταία 9 χρόνια πίνει Stoli με δύο πάγους και φέτα λεμόνι. Όχι κάθε μέρα. Τι μας περάσατε;