Honest Review: Mutoid Man – Bleeder

mutoid

Τις τελευταίες μέρες δεν είχα καθόλου διάθεση να ακούσω μουσική. Για την ακρίβεια ήθελα αλλά το όλο σκηνικό, από την στιγμή που ανοίγεις τον υπολογιστή σου, το να συνομιλήσεις με 2-3 άτομα, να πας μέχρι το περίπτερο για να πάρεις τσιγάρα, βγάζει μια ατμόσφαιρα επιτάφιου. Τα ίδια λόγια δεξιά και αριστερά, οι ίδιες ατάκες (ακόμα και από τους yolo τύπους), η κατήφεια που υπάρχει τριγύρω σου είναι ικανά να σε βγάλουν ψυχικά νοκ άουτ. Αυτό ακριβώς συνέβη. Έλα όμως που βλέπεις post του Καψάσκη στο facebook για social metal, η περιέργεια σου χτυπάει την πόρτα και χωρίς να έχεις ακούσει νότα από τους Mutoid Man (να με συγχωράτε αλλά δεν τους είχα καν ακουστά) αποφασίζεις να πάρεις το ρίσκο και να σπάσεις τα δεσμά της σιωπής. Πατάμε play και προσευχόμαστε να άξιζει τον κόπο…

 

1) Bridgeburner

Θόρυβος. Riff. Πάλι το ίδιο riff. Και πάλι το ίδιο riff. Λίγο doom…όπα. Μπότα, παλαμάκια και μπαίνει δυνατά. Ωραία φωνητικά ρε. Ωχ, Converge με Mastodon είναι αυτό; Τούπα τούπα με παλαβιάρικο riff και μελωδία. Bridges will burn, έχω κολλήσει ήδη. Συμπαθέστατο. Με έπιασε στον ύπνο είναι η αλήθεια. Διάολε, ο drummer ξέρει να κοπανάει. Σούπερ.

 

2)Reptilian Soul

Έμπα με τύμπανα που τρέχουν σαν δαιμονισμένα σκυλιά. Θα ήταν Motorhead αν τα riff δεν είχαν πάρει μεθαμφεταμίνες. Το πνεύμα των Mastodon συνεχίζει να δίνει το παρόν αλλά πλέον παίρνεις πρέφα πως έχουν τα φόντα εξαιτίας των φωνητικών. Break στην μέση με πιο ζόρικους QOTSA και η φάση συνεχίζει όμορφα.

 

3) Sweet Ivy

Μελωδία σκοτεινή, δεν θα πάει νορμάλ , να μου το θυμηθείτε. Ωραίο riff και μπαίνουμε πάλι σε mode τσίτας. Ο drummer είναι εξαιρετικός ο άτιμος. Σωστά γεμίσματα, ξέρει που θα παίξει τον σωστό ρυθμό. Τώρα εμένα αυτό μου θυμίζει  Royal Blood on speed και αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Όλα OK μέχρι εδώ αλλά περιμένω κάτι να με ξετινάξει.

 

4) 1000 Mile Stare

Fuck you high hat! Πιο δυνατά και γρήγορα τα σκηνικά εδώ. Στο 1:20 μπαίνει μια θρασίλα από το πουθενά και ξαφνικά καφρίζουν ανελέητα. Διάολε, αυτό είναι ΄γαμάτο. Πάρε και solo με χώσιμο από πάνω. So far, ξεχωρίζει.

 

5) Surveillance

Μάλλον κόλλησαν με το θρας αλλά μετά από λίγο πάνε στα κλασσικά τους μονοπάτια. Αυτός ο drummer. AΥΤΟΣ Ο DRUMMER! Σε ένα παράλληλο σύμπαν θα έπαιζε στους Motorhead. Αυτά τα παλαβιάρικα riffs είναι trademark αλλά μπορεί να τους βγουν σε κακό, δεν ξέρω. Ω ναι, τι γκρούβα είναι αυτή που κλείνει;;;

 

6) Beast

Πάλι Μαστόδοντα. Ξεκάθαρα. Πάμε πάλι το τούπα τούπα με το psycho riffing από πάνω. Η αλήθεια είναι με ψιλοκουράζει αλλά έχουν προσόντα οι άτιμοι. Ξεχωρίζει το ρεφρέν και μετά πάμε πάλι σε αγώνα δρόμου με ξαφνικό κλείσιμο. Φιλεράκι;

 

7) Dead Dreams

Riff που δίνει πόνο. Έτοιμο να ξεχυθεί σαν πολεμοχαρής στρατιώτης. Και μπαίνει σαν μπουλντόζα. Στο “your dead dreams” την δεύτερη φορά με έχει κερδίσει. Βγάζει ένα επικό feeling και σφαγιάζει τα πάντα τριγύρω του. Πιο απλοποιημένοι Big Business. Metal για τον λαό. Γαμάει.

 

8) Soft Spot In My Skull

Παράνοια. Γεμίσματα και μπαίνουν οι κιθάρες για να αμολήσουν την κόλαση. Θα μπορούσε να είναι το OST των διαπραγματεύσεων. Ζαλάδα και στα φωνητικά αλλά βγάζει ένα coolness για να σε τρελάνει πάλι. Πόνος, πόνος, repeat, repeat. Και πάρε ένα ρεφρέν με Seattle αύρα γιατί μπορούμε.

 

9) Deadlock

Οι Maiden πήραν κόκα και πήγαν μια βόλτα στο τρελάδικο. Μπουνταλάδικο αλλά οι Converge επιρροές δεν κρύβονται ούτε με #31#. Απλά ΟΚ.

 

10) Bleeder

Δεν έχει ξεκινήσει και βάζω στοίχημα πως αυτό θα είναι το πειραματικό, ομώνυμο, ξέρεις πως πάει. Παίζει να έχει και ακουστική, 5:54 λέει. Για να δούμε…ε ναι. Μπήκε με ακουστική indeed. Μπαίνουν και τα ντραμς σωστά και χτίζει ατμόσφαιρα σιγά σιγά (Crack The Skye κανείς;). Κορύφωση και……..που το πάνε; ΚΩΡΩΝΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ; Και μετά κάτι σαν μεταλλαγμένους Alice In Chains που την είδαν βρωμιάρηδες. Πάλι κορώνα. Η οποία μου βγάζει κάτι από Universe 217. Έτσι τουλάχιστον μου φαίνεται. Πάρε και ένα riff-solo-something. Bleeder φωνάζει και σου κολλάει. Το κατάλαβα με την τρίτη.

 

Έχουμε και λέμε. Έχουν ωραία φωνητικά, είναι παλαβιάρηδες, ο drummer σκίζει ΑΛΛΑ πρέπει να ξεφύγουν από τις επιρροές τους γιατί θα καταντήσουν κουραστικοί για τον οποιοδήποτε. Το ταλέντο πάντως για καλό songwriting το έχουν. Απλά θα προτιμούσα να δω την Baroness πλευρά τους παρά την High On Fire. Αυτά από μένα. Στέλιος Τσουμπανίδης live από την ουρά του ATM. Να έχετε ένα όμορφο βράδυ.

 

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.