Η εκδοχή του Ευθύμη για αυτά που θα ήθελες να ξέρεις

euthimis

 

Οι συστάσεις για τη συνέντευξη που ακολουθεί, λίγο-πολύ είναι περιττές. Αν έχεις κάνει κλικ σε αυτό το άρθρο, ξέρεις ποιος είναι ο Ευθύμης και ποιος ο ρόλος του στο ελληνικό Hip Hop. Υπάρχει άπειρο υλικό, που, μπορείς να βρεις πληροφορίες για το παρελθόν, για εποχές TXC και Α/Ε ή για την εκάστοτε επικαιρότητα. Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις , που ακολουθούν, απορρέουν από τη νέα του προσωπική δουλειά ( Εκδοχή έψιλον ), αλλά και από την αμφιλεγόμενη ιδιοσυγκρασία του Ευθύμη, καλλιτέχνη και ανθρώπου, ενός ανθρώπου με εμπεριστατωμένη   ̶ ίσως και υπερβολικά για μερικούς ̶  άποψη, την οποία, όντας χαμηλών τόνων, συνήθως κρατάει για τον εαυτό του. Ας δούμε λοιπόν τη δική του εκδοχή.

 


 

Τι θεματολογία προτιμάς για τα κομμάτια σου; Κοινωνικοπολιτική; Για τη ραπ σκηνή;

Έχω μια ισορροπία που εγώ πιστεύω ότι με ικανοποιεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο. Όλοι οι rappers έχουν μια ισορροπία ανάμεσα σε αυτά τα δύο, τουλάχιστον που να ικανοποιεί τον ψυχισμό τους, μέχρι ένα σημείο κάποιοι έχουν κοινωνικό έρεισμα, κάποιοι προσωπικό. Εγώ μέσα στα κομμάτια μου δεν θα αναφερθώ σε ονόματα συγκεκριμένα, πιστεύω ότι αυτά σου βάζουν μία χρονική άγκυρα. Αν πχ στο «Ακούγομαι» μιλούσα για συγκεκριμένα γεγονότα, θα έπαιρνα μια άγκυρα στο 2015 και το κομμάτι μετά από κάποιο καιρό δεν θα ήταν επίκαιρο. Προσπαθώ να αποφεύγω τη σύνδεση με πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα ή καταστάσεις.

 


 

Δώσε μου έναν λόγο που αρκετά ελληνικά ραπ lives έχουν τόσο ερασιτεχνικό αποτέλεσμα.

Καταρχήν να σου πω ότι αυτό το λες εσύ, αλλά όχι εγώ. Αλλά συμφωνώ απόλυτα. Βεβαίως αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη κουβέντα.

Τον κυριότερο ρε παιδί μου. Εγώ, πχ θεωρώ ότι ο βασικότερος λόγος είναι ότι το χιπ χοπ είναι αν θες hobby για πολλούς και δεν το αντιμετωπίζουν επαγγελματικά λόγω του ότι είναι λίγο ταμπού αυτό στην Ελλάδα.

Φτηνιάρηδες, για να βγάλουν 100 ευρώ παραπάνω, δεν θα πληρώσουν ηχολήπτη.

 


 

Υπάρχουν 4 στοιχεία (elements) στο hip hop. Αν υπήρχε και πέμπτο, πoιο θα ήταν αυτό;

Το πέμπτο στοιχείο είναι η αγάπη. Εκεί είναι που το ελληνικό χιπ χοπ χωλαίνει. Και δεν μιλάω για αγάπη μεταξύ των εμπλεκόμενων με το χιπ χοπ, αλλά αγάπη για το ίδιο το χιπ χοπ, γενικά δεν δείχνουν να το σέβονται καν αυτό που κάνουν. Και για να το συνδέσω με την προηγούμενη ερώτηση σου, το κάνουν φτηνιάρικα, πρόχειρα. Το χιπ χοπ δεν χρειάζεται να είναι πρόχειρο, βάλτε στον κώλο σας το πρόχειρο.

 


 

Σαν άνθρωπος του δεξιού ημισφαιρίου, από πού πήγασε το ταλέντο και η επιθυμία να ασχοληθείς με το ραπ;

Πιστεύω ότι ο ρυθμός και το να ντύσεις ένα ρυθμό με στίχους, ανήκει στο δεξί ημισφαίριο. Μου άρεσε να βάζω λέξεις πάνω στο ρυθμό. Αυτό το 4-4-4 που έχει το ραπ, είναι πολύ γεωμετρικό. Γενικά χρησιμοποιώ πολλά γεωμετρικά μοτίβα στη δομή των στίχων μου.

 

Δηλαδή; Μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα;

Βεβαίως. Στο “δεν είναι παιχνίδι”, ο στίχος λέει:

”Άλλη μια λέξις/ μπορείς να ακούσεις αν το επιλέξεις”

“Ευθύμης/ αν ξέρεις να κρίνεις μπορείς να κρίνεις”

“για πάντα /ακόμα και αν πέθανε η πρώτη μπάντα”

“στην πράξη/ δεν δείχνει κάτι να έχει αλλάξει”

Είναι το μοτίβο 1-3 που επαναλαμβάνεται σε όλο το κομμάτι, με μικρές παραλλαγές σε κάθε τέταρτο μέτρο, για γέμισμα, όπως λένε οι κρουστοί.

Υπάρχουν μοτίβα, όπως στο «Μήνυμα». – Η επεξήγηση του τετραμέτρου που ακολουθεί ήταν προς κατανόηση και βοήθεια της συνεντευξιάζουσας – Τώρα πρόσεξε, είναι πολύ απλό να σ’το εξηγήσω. Έχεις τέσσερα δάχτυλα, που είναι τέσσερα μέτρα ή μπάρες. Και έχεις και τέσσερις φάλαγγες σε κάθε δάχτυλο, τα τέσσερα beat του κάθε μέτρου. Κάθε φάλαγγα ένα χτύπημα, μπότα-ταμπούρο-μπότα-ταμπούρο. Οπότε φαντάσου το αυτό, σαν το τετράμετρό σου, με 16 συνολικά χτυπήματα. Ο στίχος λοιπόν λέει: “Ειν’ ο Εύθυμης από Αθήνα και πάλι./Γνωστός ως Γίγας Έψιλον, γνωστός ως Ρίμες Ατσάλι”. Έχεις το “πάλι” και το “ατσάλι” στις θέσεις 3 και 8, όχι στο 4 και 8, όπως κάνουν πολλοί rappers. Και ο παρακάτω, ο στίχος λέει “άλλη μία ρίμα, είναι/ κι άλλη στροφή για τη με/γάλη τη μπίζνα που με/ γεμίζει πίκρα κι είναι” Δηλαδή, η τρίτη και η τέταρτη μπάρα είναι κομμένες σε μισόμετρα , δηλαδή, έχει ρίμα και στη μέση και στο τέλος, άρα έχεις ρίμα στις θέσεις 10, 12, 14 και 16 με διπλή ρίμα στην άρση. Μετά, πάει το επόμενο δίμετρο ” πάλι τα ίδια πού ‘χω γράψει ήδη/μέσα στο πού ‘ν’ οι πέννες σας, μέσα στο δεν είναι παιχνίδι” και το επόμενο δίμετρο “Κι έχω κι άλλα να γράψω, /βλέπω κι άλλους να κράξω/Βγαίνω να τους διδάξω,/θέλω να τους πετάξω έξω.” Δηλαδή, πάλι πρώτη-δεύτερη μπάρα κάνουν ρίμα στο 3 και 8 ενώ τρίτη-τέταρτη στο μισόμετρο, με διπλή ρίμα στην άρση… Και αυτό το μοτίβο συνεχίζεται σε όλο το κουπλέ, ενώ υπάρχει κι άλλο γεωμετρικό, που επαναλαμβάνεται, το οποίο είναι πολύ λεπτομέρεια, δε θα σ’το πω.

Η «Φυλακή» είναι πολύ γεωμετρικό κομμάτι, έχει το “σ’αυτή τη φυλακή” που επαναλαμβάνεται κάθε 4, μετά, μέσα στα 4 έχει άλλα εσωτερικά μοτίβα, στα οποία, έχει μέσα άλλες ρίμες, που ριμάρουν και σταυρωτά… Εγώ πλέον δε θέλω μόνο freestyle, αν δε βάλω γεωμετρία, βαριέμαι. Γενικά αν εξαιρέσεις τα παλιά TXC τα υπόλοιπα είναι τελείως γεωμετρικά. Τη «Φυλακή» την είχα γράψει εδώ και δύο χρόνια αλλά με παίδευε η γεωμετρία του. Και μετά με ρωτάς γιατί οι rappers είναι ερασιτέχνες…
(Κατά τη διάρκεια της συζήτησης μπαίνει το «Χαλάζι»)

Αυτό το κομμάτι για παράδειγμα, έχει κάθε 4 μέτρα, ένα χτύπημα κενό. Αν προσέξεις η πρώτη μπότα κάθε τετράμετρου είναι κενή. Γιατί ήξερα ότι το κομμάτι θα βγει μεγάλο και στα live κάπως έπρεπε να έχω ανάσες, οπότε το φόρεσα αυτό το κενό σε όλο το κομμάτι. Και όλα αυτά είναι ξεκάθαρα από μελέτη άλλων mc’s. Μεγάλο σχολείο για εμένα ήταν ο DMX.

 


 

Με την «Εκδοχή», άγγιξες τα όρια σου;

Δεν ξέρω, έδωσα το 99% του εαυτού μου. Υπάρχει μία τρισύλλαβη λέξη η οποία θα ήθελα να είναι τετρασύλλαβη σε ένα κομμάτι, αλλά δε θα σου πω ποια. Κατά τ’άλλα όλες οι λέξεις είναι εκεί που πρέπει να είναι.

 


Το κομμάτι «Για τη γενιά μου» αντικατοπτρίζει τη γενιά που γεννήθηκε από τη χρονιά του 70 έως το 79. Εκτός από τη ρομαντική πλευρά που παρουσιάζεις στο κομμάτι, είστε και η γενιά της αρπαχτής ή, αν προτιμάς, του τυχοδιωκτισμού;

 
Ναι, δεν ξέρω αν φαίνεται καλά στο κομμάτι, ο τυχοδιωκτισμός είναι 100% χαρακτηριστικό της γενιάς μου, αλλά δεν θεωρώ ότι είναι επιλογή της γενιάς μου, αλλά αποτέλεσμα έλλειψης επιλογών. Έχει να κάνει με το περιβάλλον που μεγαλώνεις.
 

Ε πώς, ο Μηλιώνης και ο Φλώρος επέλεξαν να τα αρπάξουν.

Το συγκεκριμένο κομμάτι αναφέρεται στην πλειοψηφία όλων αυτών των ανθρώπων. Για τους ανθρώπους, που γεννήθηκαν σε μια εποχή πολυφωνίας και την αφουγκράστηκαν. Όπως λέω και στο κομμάτι, η γενιά μου αγάπησε τρόπους και γνώρισε τόπους, έμαθε το διαφορετικό μέσα από ξένες γλώσσες, αυτό το πράγμα την έκανε πιο ανοιχτή σε καινούρια πράγματα, αλλά η βάση της Ελλάδας σαν χώρα δεν σου επιτρέπει να έχεις μία υγιή εξέλιξη με τα εφόδια σου.

Στο δεύτερο κουπλέ του κομματιού περιγράφεται η πιο κρυφή πλευρά της γενιάς μου. Απομονωμένοι σε μια τακτική ευδαιμονίας, του “τα έχω έτοιμα, τα έχω όλα κανονισμένα, τώρα είμαι ελεύθερος μπορώ να ζήσω, να κάνω πράγματα” και μέσα σε αυτή τη φούσκα είδαμε τελικά, ότι όλο αυτό δεν ήταν δυνατότητες για να πάμε παραέξω, δηλαδή όταν εμείς νομίζαμε ότι ελευθερία είναι να μπορείς να πας από τη μία γειτονιά στην άλλη, ̶ και αυτό παρατηρείται σε εθνικό επίπεδο ̶ δεν έχεις τα περιθώρια να βγεις προς τα έξω και να πετύχεις, οι βάσεις σου είναι σαθρές. Πιο συγκεκριμένα, σαν γενιά, θεωρητικά, μας γαλούχησαν με την άποψη, ότι τώρα πια είμαστε ελεύθεροι επειδή μπορούσαμε να ακούσουμε heavy metal, να βάλουμε σκουλαρίκια, να βγούμε όπου θέλουμε. Αυτό, σου έδινε την αίσθηση ότι είσαι ελεύθερος, στην πραγματικότητα όμως δεν είσαι, γιατί το σαθρό πολιτικό σύστημα σε έχει μαντρώσει αλλού. Δεν σου επιτρέπει να κάνεις πράγματα, για αναγνωριστείς σε παγκόσμιο βεληνεκές, ή ακόμα και στην ίδια σου τη χώρα δεν υπάρχουν καταστάσεις για να δημιουργήσεις.

Γι’αυτό στο τέλος λέει σε αυτούς, που, δίνουν κάθε μέρα τη μάχη της ζωής, με αξιοπρέπεια, ο Μηλιώνης και ο Φλώρος δεν έχουν αξιοπρέπεια. Το ότι, κάποιοι, μεγαλώσανε με αυτά τα πρότυπα είναι αληθές, μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όμως, που νομίζαμε ότι όλα τα είχαμε έτοιμα. Είναι μία γενιά μπερδεμένη.
Για να σου απαντήσω και στην ερώτηση σου, το κομμάτι δεν το αρνείται καθόλου, είναι δείγμα της παιδείας που πήραμε, η οποία φτάνει μέχρι εκεί.

 


 

Τι γνώμη έχεις για την εξίσωση μαρξισμού ναζισμού; Έτσι κι αλλιώς, οποιαδήποτε ιδεολογία συνδυάζεται με φανατισμό, δεν ελλοχεύει συμπεριφορά φασισμού;

Οποιαδήποτε μορφή φανατισμού ελλοχεύει κινδύνους. Η ιστορία έχει δείξει ότι υπάρχουν ηγέτες που μπορούν να τις εκμεταλλευτούν. Όταν έχεις το πλήθος μαζί σου έχεις μία δύναμη η οποία έχει μεγάλο βάρος του πως θα την διαχειριστείς. Δεν έχει να κάνει με την ιδεολογία που κρύβεται από πίσω, αλλά με τη διαχείριση της ισχύως, αν έχεις και την πλειοψηφία του κόσμου παρεκτρέπεσαι. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον σταλινισμό ή το φασισμό αλλά όλες τις ακρότητες που έγιναν είτε στο όνομα του Χριστού, είτε από την πλευρά των φονταμενταλιστών μουσουλμάνων, στο όνομα του Αλλάχ. Θέλει κάποια ηθικά εχέγγυα για να διαχειριστείς τη στήριξη του λαού. Οτιδήποτε προσπαθείς να επιβάλλεις τόσο ώστε κάποιος να ζήσει ή να πεθάνει γι’ αυτό ̶όπως μία ποδοσφαιρική ομάδα, ένα μουσικό είδος, ένα στυλ ντυσίματος ̶ έχει σαν αποτέλεσμα πράξεις βίας εναντίον μειονοτήτων άνευ λόγου και αιτίας από κινήματα που απέκτησαν τους περισσότερους οπαδούς. Ανούσιο, μετά ξεφεύγεις από την ίδια σου την ιδεολογία.

 


 

Το πολυτονικό σύστημα που χρησιμοποίησες από κάποιους θα σχολιαστεί/σχολιάστηκε ως προκλητικό. Σαν Ευθύμης που ασχολείσαι με την ορθότητα της γλώσσας σε ενοχλεί αυτή η απαίδευτη συμπερασματολογία;

Στα αρχίδια μου ρε παιδί μου. Το εξήγησα δύο τρεις φορές, δε θα κάτσω να ασχοληθώ με ανθρώπους ψυχαναγκαστικούς που θέλουν να μου κολλήσουν ταμπέλες που τους συμφέρει. Πραγματικά στα αρχίδια μου. Πολυτονικό.-


Γιατί όμως πολυτονικό; Έχει να κάνει με τη σωστή προφορά;

Δεν έχει να κάνει με την προφορά, η προφορά έχει χαθεί ανεπιστρεπτί, έχει να κάνει με τη σωστή ετυμολογία της λέξης, να ξέρεις γιατί λες «καθ’ εαυτoύ» και όχι «κατ’ αυτού», αν δεν ξέρεις γιατί, χάνεις κάτι από την ουσία των λέξεων που χρησιμοποιείς ακόμα. Δεν πρέπει να χάνουμε τη ρίζα της λέξης, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις την πρότερη έννοια, ακόμα και αν πλέον δεν τη χρησιμοποιείς το ίδιο. Οι λέξεις για εμένα είναι ιερά πράγματα, είναι πέντε φθόγγοι που τους έχουμε βάλει στη σειρά για να πούμε κάτι, αυτό το κάτι έχουμε ορίσει τι είναι, από εκεί και πέρα οι έννοιες είναι ιερές – και αν σέβεσαι τις λέξεις σέβεσαι και τις έννοιες. Οι λέξεις είναι σύμβολα των εννοιών και τους αρμόζει ο ίδιος σεβασμός που δίνουμε και στις έννοιες.

 


 

Κάποιες φορές σου ζητούν να ξεκαθαρίσεις πολιτικά φλέγοντα θέματα, νιώθεις ότι ακούγεσαι;

Ο καθένας ακούει όσο θέλει να ακούσει, αν θέλει να πάρει την άποψη μου και να δώσει κάποιο βάρος, θα το δώσει. Αν εξαρχής πιστεύει άλλα αντ΄άλλων για εμένα, δεν έχει κανένα σκοπό να ακούσει αυτό που λέω, τότε με ρωτάει για το θεαθήναι της υπόθεσης και αντίστοιχα θα απαντήσω και εγώ για το θεαθήναι. Εγώ πιστεύω στην αντίληψη του καθενός, όχι μόνο από πλευράς ικανοτήτων, αλλά και την αντίληψη από πλευράς προθέσεως. Για εμένα επικρατεί μία άποψη ή προσπαθεί να επικρατήσει ότι δεν πιστεύω αυτά που λέω ή τα λέω για να απαντήσω διπλωματικά.

 


Συμφωνείς με την άποψη, ότι, για να αλλάξεις το σύστημα πρέπει να μπεις μέσα σε αυτό;

Τουλάχιστον να το μάθεις. Υπάρχει πολύς κόσμος, που δεινοπαθεί στη σημερινή Ελλάδα, αλλά παρόλα αυτά δεν θέλει να αλλάξει αυτό το σύστημα. Δείχνει, ότι αυτό το σύστημα έχει κάποια δύναμη, και όχι με την έννοια της ισχύως, αλλά με αυτήν της επιρροής απέναντι στο ψηφοφόρο, που, ψηφίζει 40-50 χρόνια, κόμματα, τα οποία ξέρει πως θα τον πηδήξουν κάποια στιγμή.

Όπως ένας δήμαρχος μπορεί να αλλάξει ριζικά την περιοχή του, δείχνοντας ένα άλλο πρόσωπο ενός ανθρώπου που κατέχει εξουσία, ή σαν πιο πρόσφατο παράδειγμα ο υπουργός Οικονομικών Βαρουφάκης

Ο Βαρουφάκης είναι ένα πολύ καλό δείγμα. Είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος προσπάθησε, ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε, να πολεμήσει το σύστημα εκ των έσω, αλλά δεν το ήξερε αρκετά καλά και τελικά τον κάνανε πέρα στις διαπραγματεύσεις.

 


 

Θα προσπεράσω την ερώτηση “Φιλοσοφία Αρχαίας Ελλάδας=Εθνικισμός” και θα σε ρωτήσω ποιος Έλληνας φιλόσοφος σου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον.

Δεν έχω μελετήσει ποτέ την ελληνική φιλοσοφία σαν επιστήμη(,) δηλαδή, δεν θα κάτσω να δω παραπομπές, ή να παραλληλίσω φιλοσόφους της εποχής . Ό,τι φιλοσοφία έχω διαβάσει, το έχω κάνει με τη μορφή της λογοτεχνίας, όπου ένας άνθρωπος λέει τις ιδέες του, και εσύ με το δικό σου το μυαλό δημιουργείς εικόνες. Θα έλεγα ότι μου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον ο Πλάτωνας ή ο Σωκράτης, είναι λίγο αμφιλεγόμενο θέμα.

 

Ο Σωκράτης κάποτε είπε πως τα μεγάλα μυαλά συζητάνε για ιδέες, τα μέτρια μυαλά για καταστάσεις και τα φτωχά μυαλά για ανθρώπους, ισχύει αυτό στο ραπ;

Ισχύει παντού.

 

Άρα το diss δεν πρέπει να γίνεται;

Γενικά δεν πρέπει να τσακώνεσαι, αλλά όταν αυτό γίνεται σε ένα ring, σε πλαίσια ευγενούς άμιλλας, τότε είναι θεμιτό. Εξαρτάται από τις προθέσεις του άλλου. Τι θέλεις να βγάλεις από τον άλλον; Θες να τον εξαφανίσεις από προσώπου γης; Θες να τον προκαλέσεις; Θες να του εξάψεις τη φαντασία του, και να βγάλεις ένα άλλο κουπλέ; Είναι όλα μέσα στο παιχνίδι. Το battle rap, θεωρώ ότι, είναι μια πολύ καλή μορφή εξάσκησης.

 


 

Ποια η γνώμη σου για τη θεωρία της ασυνέχειας του Fallmerayer;

Μου αρέσετε εσείς οι δημοσιογράφοι, που, θέλετε σε μία συνέντευξη, ο συνεντευξιαζόμενος να αναλύσει όλα τα πολιτικοκοινωνικοοικονομικά προβλήματα του κόσμου, αλλά ο συντάκτης μου, μου είπε μέχρι 600 λέξεις! Παρόλα αυτά, εγώ δεν γνώριζα αυτή τη θεωρία σαν “ασυνέχεια”, αλλά “περί καθαρότητας των ελληνικών φύλων στον ελλαδικό χώρο”. Κοίτα, αυτή είναι μία κουβέντα η οποία δεν μας αφορά καθόλου, αυτά ενδιαφέρουν τους ναζιστές. Που πλέον, ούτε αυτούς ενδιαφέρουν. Πάρε παράδειγμα τον Ρουπακιά, το επίθετο του είναι αρβανίτικο. Όπως και του Παύλου, επίσης. Δεν πιστεύω, ότι μπορεί να ενδιαφέρουν, οποιοδήποτε σοβαρό άνθρωπο, θέματα φυλετικής καταγωγής.

Ό,τι χαρακτηριστικά και να προσάψεις σε μία φυλή, ακόμα και να μας πείσουν οι επιστήμονες ότι κάποια φυλή σε σχέση με κάποια άλλη είναι ανώτερη, δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει. Τι πάει να πει; Ας πούμε ότι δεχόμαστε ότι οι Ασιάτες ότι είναι πιο οξύνοες. Τι σημαίνει αυτό ; Ότι, ο πιο χαζός ασιάτης είναι πιο έξυπνος, από τον πιο έξυπνο αφρικανό, ευρωπαίο, ινδιάνο; Αυτό, δε μπορεί να έχει οποιαδήποτε πρακτική εφαρμογή πουθενά. Δεν μας ενδιαφέρει το θέμα της φυλετικής καθαρότητας· ας πούμε ότι ο Έλληνας έχει φιλότιμο, δεν μπορείς να πεις, ότι το φιλότιμο του λιγότερο φιλότιμου Έλληνα είναι μεγαλύτερο, από του πιο φιλότιμου Άγγλου. Όλα αυτά δεν έχουν καμία πρακτική εφαρμογή. Κατά τα άλλα θεωρώ οτι η συγκεκριμένη θεωρία είναι απoτυχημένη σε πολλά επίπεδα, γι’ αυτό και δεν έπιασε καθόλου τόπο όταν γράφτηκε, έγινε δημοφιλής από τους ναζί, όταν ήθελαν να εισβάλλουν στην Ελλάδα. Από όσο γνωρίζω, ήταν μία πολιτική κίνηση της Αυστρίας, ̶τότε Αυστροουγγαρίας ̶   η οποία είχε συμφέρον, εκείνη την περίοδο, να έχει δίπλα της μια ισχυρή οθωμανική αυτοκρατορία, και, δεν της άρεσε ο κατακερματισμός. Αυτή η μελέτη, λοιπόν, κυκλοφόρησε για να αποδομήσει τα επιχειρήματα των, ας πούμε συμμάχων,   ̶Άγγλων, Γάλλων, Ρώσων ̶   τα οποία στόχευαν στο να αποκοπεί η Ελλάδα από τους Οθωμανούς. Γράφτηκε για να ακουστεί, πως πλέον, είναι Σλάβοι, πως δεν είναι συνεχιστές της ελληνικής δημοκρατίας. Ήταν μια αποτυχημένη κίνηση των Αυστροούγγρων, σε μία παρτίδα σκάκι, η οποία έχει τελειώσει εδώ και 200 χρόνια. Πέρα από αυτό, αυτή η θεωρία αφήνει, απ’έξω, το γλωσσικό στοιχείο, το οποίο πάει από πατέρα σε παιδί, σύμφωνα με τους ψυχολόγους. Και ο Fallmerayer το πιάνει πολύ επιδερμικά αυτό. Ο Fallmerayer υποστήριξε πως, τα σλάβικα φύλλα συνάντησαν πολύ ισχυρά, όχι ελληνικά, αλλά, εξελληνισμένα φύλλα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Όμως όλα αυτά ποσώς μας ενδιαφέρουν καθώς, τα χαρακτηριστικά ενός λαού, ̶   και πάρε παράδειγμα την Αμερική ̶   δεν έχουν να κάνουν με το αίμα που κυλλάει στις φλέβες, αλλά με τα έθιμα τα οποία έχεις μεγαλώσει. Ενώ, στην Αμερική, υπάρχουν πολλά φύλλα, έχεις στο μυαλό σου αυτό το χαρακτηριστικό πρότυπο του αμερικάνου. Γενικά, ήταν αποτυχημένη και σε άλλα σημεία, ήθελε να δώσει ένα χαρακτήρα εθνικό στην επανάσταση, ενώ ο χαρακτήρας δεν ήταν εθνικός , οι Έλληνες τότε ένιωθαν ρωμιοί, συνεχιστές της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αυτός είναι ο λόγος, που, συντάχθηκαν με αυτή την επανάσταση. Δηλαδή, ήταν αποτυχημένη στο, ότι ήθελε να αποδομήσει κάποια φυλετικά-εθνικά επιχειρήματα για την επανέναρξη του ελληνικού κράτους ̶   αν υπήρχε αυτό το πράγμα ̶   ενώ, τα κίνητρα ήταν κυρίως θρησκευτικά. Γενικά φαίνεται πως είχε δόλο και προσπάθησε να δημιουργήσει φανατισμό. Το βλέπεις από τον λυρισμό, με τον οποίο έγραφε «τα σλάβικα φύλλα ξέπλυναν το αίμα τον ελλήνων». Πώς γίνεται να ξεπλύνεις το αίμα κάποιας περιοχής; Γενικά, όλοι οι Έλληνες έχουμε πολλές προσμίξεις. Από τούρκικο αίμα, μέχρι ιταλικό και φράγκικο.

Βασικά να σου πω κάτι; Ο Αριστοτέλης έλεγε πως οι έλληνες απαριθμούν 210 φυλές αν θυμάμαι καλά, από την Κρήτη ως τη Θράκη και αυτό που τους ενώνει είναι ότι θυσιάζουν στους ίδιους θεούς. Ακόμα και τότε, δεν βασίζονταν στο αίμα.

Πας στο χωριό μου, και βλέπεις τον τελευταίο μαλάκα να ξημεροβραδιάζεται στο προπό και στο στοίχημα, και θεωρείς ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ανώτερος από το παιδάκι που έρχεται από την Αφρική ξυπόλητο, να μορφωθεί και να μπει στο πανεπιστήμιο;! Όσο και να μου αποδείξεις ότι το αίμα έχει όντως κάποια χαρακτηριστικά, που περνάνε από γενιά σε γενιά, δεν έχει να κάνει αυτό, με τις πολιτικοκοινωνικές συνθήκες που μεγαλώνεις, αλλά με το χαρακτήρα του ανθρώπου. Και το πιο σημαντικό είναι ότι, πχ. Ας παραδεχτούμε ότι μία φυλή είναι ανώτερη από τις άλλες, τι σημαίνει αυτό ότι οι υπόλοιπες φυλές χάνουν τα δικαιώματα τους σε μια φυσιολογική ζωή; Οπότε αυτή η άποψη είναι τελείως απαρχαιωμένη.

Ναι, δυστυχώς είναι τελείως επίκαιρο, εφόσον εν έτει 2015,υπάρχουν στην Ευρώπη δεκάδες κινήματα, που υποστηρίζουν ότι κατάγονται από την Αρεία φυλή με πολλούς οπαδούς.

Αυτό το πράγμα υπάρχει ακόμα, ναι, αλλά δεν λέγεται πλέον φυλή. Το ότι εξακολουθούμε και αντιγράφουμε πρότυπα από όπου έρχονται, είναι ενός είδους φυλετισμός, και “φυλετισμός”, όπως γνωρίζεις, είναι η ελληνική έκφραση του “ρατσισμός”. Δηλαδή, το να αντιγράφεις οτιδήποτε, που έρχεται, ας πούμε συγκεκριμένα από την Αμερική, αυτό είναι η δική σου υποταγή ή αναγνώριση, ότι η δικιά σου χώρα είναι κατώτερη από εκείνη, ότι εκείνη πρέπει να αντιγράψεις για να γίνεις καλύτερος · αυτό το πράγμα πλέον έχει αλλάξει και δεν έχει να κάνει τόσο με τη φυλή, όσο με ένα γενικότερο lifestyle. Παλιότερα μπορεί κάποιες φυλές να αντιγράφανε άλλες φυλές ̶ γιατί το να διαφοροποιηθείς τότε από τη φυλή σου ήταν σχεδόν αδύνατο, τα φυλετικά χαρακτηριστικά είχαν κοινωνικό αντίκτυπο ̶   δηλαδή, τα ήθη και τα έθιμα περνάγανε ποτίζανε και μπολιάζανε τον Έλληνα, στην Ελλάδα και τον Ρωμαίο, στη Ρώμη. Το να προσπαθούν, πχ οι Άγγλοι να επιβληθούν των Ινδών, επειδή οι Ινδοί νιώθουν μια εσωτερική κατωτερότητα, δεν θα μπορούσε να γίνει στη σημερινή κοινωνία, γιατί θα υπήρχαν πολύ περισσότεροι, που, θα βιώνανε τον πόνο του Ινδού και πολύ περισσότεροι Ινδοί, οι οποίοι θα κατανοουσαν την υπεροχή του αγγλικού κοινωνικού μοντέλου. Και αυτό πλέον έχει γίνει, κερδίζει η μία φυλή από την άλλη.


Κατερίνα Σπανού


Κατ’αρχάς ειρωνική, ανούσια ισχυρογνώμων και κοσμάρα. Καταρχήν, αμήχανα ειλικρινής με συνειρμική σκέψη.