Οι Grand Magus έρχονται για δυο συναυλίες και ο JB Christoffersson καταρρίπτει μύθους δεκαετιών για το σουηδικό metal

6d51e0c9-7a9c-4b81-8a9a-6c7f7034e2d1

Οι σύγχρονοι ήρωες του κλασικού heavy metal που ακούνε στο όνομα Grand Magus, είναι από τα σχήματα που μπορεί κανείς να τα ζυγίσει με πολλούς τρόπους. Ίσως είναι μια ακόμα παρέα ξεχασμένων στο χρόνο χατζημεταλλάδων. Ίσως είναι οι πιο τίμιοι και σταράτοι εκπρόσωποι μιας μουσικής που λατρεύουμε παθολογικά. Όσον αφορά εμένα, αδιαφορώ για τις περιστασιακές γνώμες του κάθε τυχαίου. Εφόσον ο JB Christoffersson είναι τόσο ενδιαφέρων τύπος όσο δείχνει σε αυτές τις κουβέντες και εφόσον το “Sword Songs” album έχει στυλ και χαρακτήρα, μου είναι πάρα πολύ εύκολο να ανυπομονώ για τις εμφανίσεις τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκηαφήνοντας την υπερανάλυση της κουλτούρας στην άκρη για λίγο…

 

 

Όταν ένα συγκρότημα έχει μια σταθερή παρουσία για 15 και πλέον χρόνια όπως οι Grand Magus, είναι πάντα χρήσιμο να κοιτάζουμε τα πράγματα από μια απόσταση – πιστεύω εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα. Έχετε κάνει 8 albums και ακόμα περισσότερες περιοδείες, πράγματα που συνθέτουν μια επιτυχημένη καριέρα. Θα έλεγες ότι απέδωσε όλη αυτή η προσπάθεια; Έχεις φτάσει σήμερα εκεί που ονειρευόσουν ότι θα έφτανες όταν ξεκινούσες;

Κοίταξε να δεις, το θέμα είναι ότι ποτέ δεν είχα τέτοιου είδους όνειρα. Όταν ξεκινούσαμε ήθελα να προσπαθήσω να γράψω σπουδαία μουσική και να ηχογραφήσω ένα demo. Αφού ηχογραφήσαμε μερικά, το όνειρο έγινε να αποκτήσουμε ένα δισκογραφικό συμβόλαιο (που ήταν πολύ σπουδαία υπόθεση τότε) και μετά να φτιάξουμε ένα album. Από εκείνο το σημείο και μετά τα πράγματα απλά συνέβαιναν χωρίς να τα σκέφτομαι ιδιαίτερα. Υποθέτω είναι ένα είδος εσωτερικής παρακίνησης που σε κάνει να προχωράς μπροστά, χωρίς να σκέφτεσαι τη σκληρή δουλειά που απαιτείται. Σίγουρα αισθάνομαι ότι αυτή έχει αποδώσει, βρισκόμαστε σε ένα πολύ καλό σημείο όπου συνεχίζουμε να “μεγαλώνουμε”, όχι γρήγορα αλλά σταθερά. Εφόσον δεν ήμασταν ποτέ συγκρότημα της μόδας, αποφύγαμε το hype του “next big thing” που σε γκρεμοτσακίζει όταν περάσει το ρεύμα της εποχής που σε είχε ευνοήσει. Πίστεψε με, έχω δει πολλές μπάντες να έρχονται και να παρέρχονται όσο καιρό είμαστε ενεργοί. Χτίζουμε μεθοδικά τη βάση μας εδώ και πολύ καιρό και νιώθω ότι είμαστε πιο δυνατοί από ποτέ.

 

 

Όλο αυτό έχει ξεκινήσει από τη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Είσαι κομμάτι αυτής της σκηνής εδώ και πολλά χρόνια, έχεις συμμετάσχει σε διάφορες μπάντες και φαντάζομαι θα ξέρεις τη φήμη που έχει η Σουηδία στο metal κόσμο ως μια από τις κυρίαρχες χώρες στο ιδίωμα. Μήπως όμως την εξιδανικεύουμε υπερβολικά; Σε ποιους τομείς η Σουηδία δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ metal; Υπάρχει κάτι εκεί που δε λειτουργεί για εσάς;

Χαχα! Να σου πω την αλήθεια, είναι κάπως δύσκολο να παίζεις στη Σουηδία όταν είσαι σουηδική μπάντα. Είναι μάλλον ευκολότερο να γίνεις δημοφιλής εκεί αν δεν είσαι Σουηδός. Εφόσον τόσοι πολλοί Σουηδοί είναι σε μπάντες, πολλές φορές παίζεις για ένα κοινό που είναι κάπως αποστασιοποιημένο, αφού όλοι σχεδόν κάνουν το ίδιο με σένα, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Επίσης είναι πολύ δύσκολο να προσελκύσεις την προσοχή εδώ αν είσαι metal συγκρότημα. Ακόμα και με τεράστιες μπάντες όπως οι Sabaton ή οι Amon Amarth, σπάνια ασχολείται ο mainstream Τύπος. Κάποιος νέος pop καλλιτέχνης όμως που κάνει ένα hit single, ή έχει ένα YouTube hit και για κάποιο λόγο εμφανιστεί στην τηλεόραση ή στις εφημερίδες, θα φανεί σαν μεγάλο θέμα που “βγαίνει σε ευρωπαϊκή περιοδεία!!” – ενώ στην ουσία είναι 4 συναυλίες σε 2 χώρες εκτός Σουηδίας. Είναι εντελώς γελοίο και μπορεί να σε εκνευρίσει…ΑΛΛΑ το metal υποτίθεται πως θα πρέπει να είναι underground έτσι κι αλλιώς. Απλά εδώ κάτι που είναι της μόδας θα λάβει πολύ περισσότερη προσοχή από όση αξίζει.

evg_grandmagusliveingreece_1649_614

Από την άλλη πλευρά όμως, ένα από τα πιο διάσημα πράγματα σχετικά με τη Σκανδιναβία είναι η πολιτιστική υποστήριξη και οι κρατικές παροχές για τους καλλιτέχνες, που αναμφίβολα έχει κάνει τις ζωές σας ευκολότερες. Είναι αλήθεια τόσο ονειρεμένο όσο πιστεύουν οι μουσικοί από άλλες χώρες και πιστεύεις ότι η σουηδική μουσική θα ήταν σε διαφορετική κατάσταση αν αυτή η υποστήριξη δεν υπήρχε;

Είναι όλο αυτό κάποιος αστικός μύθος ή μια μεγάλη παρεξήγηση;;; Το έχω ακούσει ξανά αυτό σε συνεντεύξεις. Μήπως είναι κάτι που ισχύει στη Νορβηγία;

Δεν έχουμε λάβει ποτέ κανένα επίδομα και καμία υποστήριξη και είμαι βέβαιος ότι το ίδιο ισχύει για τις περισσότερες metal μπάντες. Θα έλεγα ότι η ανάπτυξη της σουηδικής σκηνής έχει χτιστεί σε ένα απόλυτα do-it-yourself-attitude. Τουλάχιστον αυτό συνέβαινε όταν εμείς ξεκινούσαμε. Δες την έκρηξη του death metal στις αρχές των 90’s: δε νομίζω ότι οι Dismember, οι Entombed ή οι Unleashed πήραν χρήματα απο την κυβέρνηση για να κάνουν ότι έκαναν τότε! Ήταν εντελώς underground. Δούλεψαν σαν τα σκυλιά μετά το σχολείο σε βρώμικα προβάδικα ή στο υπόγειο κάποιου για χρόνια και ξόδεψαν όλο το χρόνο τους και όσα ελάχιστα χρήματα είχαν για τη μουσική τους. Τους ξέρω όλους αυτούς εδώ και πολύ καιρό και μπορώ να σου πω ότι ξεκίνησαν χωρίς να έχουν τίποτα και παρολα αυτά έφτιαξαν καταπληκτική μουσική – όταν ήταν 17 χρονών! Πιστεύεις ότι οι Marduk έλαβαν σουηδικές κρατικές παροχές ως καλλιτέχνες; Ή οι Amon Amarth; Ή οι Dark Funeral; Ή οποιαδήποτε άλλη επιτυχημένη σουηδική metal μπάντα; Ξέχασε το. Έκαναν τα πάντα μόνοι τους, με αποφασιστικότητα και πρόθυμοι να θυσιάσουν πράγματα που άλλοι δε θα ονειρεύονταν καν να θυσιάσουν. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Είναι μια πολύ παράξενη φήμη αυτή για την κρατική υποστήριξη και ειλικρινά, δε μπορώ να καταλάβω από που ξεκίνησε.

Αλλά ποιος ξέρει; Ίσως όλοι οι άλλοι στη Σουηδία έχουν αυτές τις παροχές και εμείς πιαστήκαμε κορόιδα; Που είναι αυτό το κυβερνητικό χρήμα; Θέλω κι εγώ λίγο, χαχαχα!

 

Ξεκινάτε μια νέα περιοδεία για το πρόσφατο (και τίμιου χαρακτήρα) album “Sword Songs. Θα σας πάει σε πολλά μέρη του πλανήτη και δε μπορώ να μη ρωτήσω αν σε αγχώνει η εύθραυστη κατάσταση του πλανήτη τον τελευταίο καιρό. Οι διαμάχες για συναυλίες στο Ισραήλ, τα τρομοκρατικά χτυπήματα σε ευρωπαικές πόλεις, το παιχνίδι πυρηνικής ισορροπίας μεταξύ Η.Π.Α και Β. Κορέας, όλα αυτά τα τρελά πράγματα που συμβαίνουν, σε κάνουν να είσαι επιφυλακτικός όσον αφορά τις εκτεταμένες περιοδείες;

Μέχρι στιγμής, όχι. Αλλά υπάρχουν πολλοί παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν όταν σχεδιάζεται μια περιοδεία και πολλοί από αυτούς αλλάζουν συνεχώς, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε τι θα φέρει το μέλλον.

Πίσω στη μουσική και συγκεκριμένα σε αυτό που κάνεις εσύ, ως συνθέτης και στιχουργός. Είμαι σίγουρος ότι όποιον και να ρωτήσεις στη metal κοινότητα, θα σου πει ότι για εμάς η μουσική είναι εξίσου σημαντική με τους στίχους. Εσύ προσωπικά έχεις πολλές φορές στην καριέρα σου αποδείξει ότι αυτός ο ισχυρισμός ισχύει – οπότε με το χέρι στην καρδιά, πόσο συχνά θα έλεγες ότι όντως η προσοχή και η φροντίδα που δίνεται στη μουσική ενός κομματιού, παρέχεται και για τα λόγια που τη συνοδεύουν;

Νομίζω πως η πιο ειλικρινής απάντηση που μπορώ να δώσω είναι πως για μένα είναι πάντα ένας συνδυασμός. Αδυνατώ να διαχωρίσω τα δύο.

 

Όποτε αυτός ο συνδυασμός που λες λειτουργεί, έχουμε αυτό το αυθεντικό ανυψωτικό heavy metal συναίσθημα, που όλοι έχουμε νιώσει και θα θυμόμαστε για πάντα – αν ρωτάς εμένα, η εισαγωγή του “Son Of The Last Breath” πάντα με κάνει κομμάτια. Είναι όμως αυτό κάτι μόνο για τη δική μας κοινότητα; Κάτι που αποκτιέται μέσω της “heavy metal εκπαίδευσης”; Ή πρόκειται για ένα καθολικό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ο καθένας; Θα το νιώσουν οι “εξωσχολικοί” μουσικόφιλοι; Ή κατά τα αθάνατα λόγια των Manowar, “Their hearts will hang low”;

Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νομίζω πως κάποια κομμάτια κλασικής μουσικής παρέχουν αυτό το ίδιο συναίσθημα επίσης. Πολλά pop τραγούδια έχουν αυτό το ανυψωτικό χαρακτήρα, αλλά όχι με την ίδια δύναμη φυσικά. Και φυσικά το metal δε χρειάζεται να είναι “χαρωπό” για να είναι σε εξυψώσει, όπως φαντάζομαι θα συμφωνείς. Στην πραγματικότητα, αν γίνει πολύ χαρούμενο, δεν είναι metal, χαχαχα!

 

Στις 30 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου θα σας υποδεχτούμε ξανά με χαρά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τι θα πρέπει να περιμένουμε από εσάς αυτή τη φορά και το σημαντικότερο, τι περιμένετε εσείς από εμάς;

Αλήθεια ανυπομονούμε να επιστρέψουμε στην Ελλάδα. Αυτές οι δυο εμφανίσεις θα είναι πρώτες headline για εμάς από όταν είχαμε επισκεφτεί την Αθήνα το 2012. Πέρυσι που είχαμε έρθει ως support των Amon Amarth, είχαμε περάσει φανταστικά και στις δυο πόλεις. Για τα δυο επερχόμενα shows θα παίξουμε όσα περισσότερα κομμάτια γίνεται και ελπίζουμε να είστε δυναμικοί όσο ποτέ. Δε θα είναι το ίδιο χωρίς το τραγούδι σας!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο