Οι Playground Circus επέστρεψαν με τους φανταστικούς φίλους τους

play
Τους Playgorund Circus τους έχω μες την καρδιά μου. Είμαι ο πιο αφοσιωμένος πάνκης του κόσμου; Όχι, πιστέψτε με, δεν είμαι. Δεν ήμουν καν συνεπής ακροατής στα νιάτα μου, αν και έχω μια φοβερή ιστορία αισθηματικής αποφασιστικότητας και άγουρου θάρρους, που boost-αρίστηκε από ένα αυτοσχέδιο best of των Bad Religion.

Προφανώς και απολαμβάνω τον τρόπο που βάζουν τα τραγούδια τους στη σειρά αυτές οι κινηματογραφικές φάτσες που αποτελούν τους P.C., αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που έχω soft spot για την πάρτη τους.

Οι Playgorund Circus πιάνουν τη ζωή από τα μαλλιά. Τον ταύρο από τα κερατα. Μου αρέσουν επειδή αποφάσισαν να κάνουν αυτό που κάνουν και μπήκαν με τα όλα. Τραβολογήθηκαν στην Αμερική για να παίξουν ένα μήνα σαν house band. Οκ, ήταν στο Whiskey A Go Go, και φυσικά δεν τους λυπόμαστε και όλοι τους ζηλέψαμε, αλλά εκείνο τον μήνα κοιμόντουσαν σε ένα πάτωμα. Πρόσφατα ξεσηκώθηκαν και πήγαν στο Λονδίνο, επειδή εκεί πιστεύουν ότι είναι καλύτερα για να κάνουν αυτό που θέλουν να κάνουν.

Εϊναι οι μόνοι που μετανάστευσαν; Προφανώς και δεν είναι. Πόσους ξέρεις εσύ όμως, που το έκαναν για να παίξουν “…a dynamic mixture of hard boiled energetic rock n roll, dried out in the hot california punk rock sun and wrapped in 90s MTV mentallity” ;

Σωστά, όχι πολλούς.

Πλατειάζω όμως αυτό δεν είναι καθόλου punk rock. Αν προτιμάς τη δίλεπτη, εκρηκτική εκδοχή, κλικάρεις στο ηλεκτρονικό press kit των Playground Circus, ακούς το καινούριο τους κομμάτι “Me And My Imaginery Friends” και θα καταλάβεις πολύ καλύτερα αυτό που θέλω να πω.

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο