Η ψυχιατρικοποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης

obama

Σπάνια επιχειρώ να σχολιάσω κάποιο άρθρο με το οποίο διαφωνώ μιας και θεωρώ ότι αν τα επιχειρήματα είναι μέσα στα όρια της λογικής τότε απλά υπάρχει μια ιδεολογική και πρακτική διαφωνία, ενώ αν αυτό που διαβάζω μου φαίνεται μη λογικό, αλλά σε ήπια πλαίσια, το προσπερνώ. Σήμερα όμως έπεσε στην αντίληψη μου αυτό το άρθρο.

Θεώρησα πως θα ήταν άλλο ένα άρθρο που κορόιδευε τον πρωθυπουργό για το σαρδάμ του κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου με τον Barack Obama, όταν και χρησιμοποιήσε αγγλική προφορά για να προφέρει ελληνικές λέξεις. Άλλωστε και στο παρελθόν έχει γίνει πολύς λόγος για το επίπεδο των αγγλικών του και της προφοράς του. Στην αρχή ξεκίνησε σαν ένα αστείο που γίνεται εκ του ασφαλούς και πλέον είναι σχετικά αδιάφορο.

Κατά τη διάρκεια της υποδοχής του Αμερικανού Προέδρου, οι πολιτικοί αντίπαλοι του πρωθυπουργού εξέφρασαν τα παράπονα τους γιατί δε φόρεσε γραβάτα, επειδή μιλούσε στον ενικό όταν απευθυνόταν στον Barack Obama ενώ έγινε αναφορά ακόμα και στη στάση του σώματος του. Την ώρα που θα μπορούσε ας πούμε να γινεί αναφορά στην απαγόρευση των διαδηλώσεων και το κλείσιμο του κέντρου, τα αντιπολιτευτικά social media επέμειναν στα ανούσια σημεία.

Το άρθρο που παραθέτω παραπάνω όμως δεν έμεινε σε αυτά τα ανούσια σημεία αλλά πήγε τη συζήτηση μερικά επίπεδα πιο κάτω. Παραθέτω κάποια κομμάτια που αποτελούν την ουσία του άρθρου:

«Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, εντελώς ανεξήγητα και ξαφνικά, άρχισε να μιλάει ελληνικά με αγγλική προφορά». Δε γνωρίζω αν ο αρθρογράφος, κύριος Γεωργακόπουλος, παρακολούθησε ολόκληρη τη συνέντευξη τύπου αλλά αν το έκανε, τότε γνωρίζει πολύ καλά πως ο πρωθυπουργός δεν άρχισε να μιλάει ξαφνικά και ανεξήγητα με αγγλική προφορά παρά μόνο σε ορισμένα σημεία. Ίσως λόγω του άγχους της συνάντησης.

Στη συνέχεια ο αρθρογράφος παραθέτει link και αναφέρει: «Διαβάστε εδώ για ένα πράγμα που λέγεται “Foreign Accent Syndrome”. Είναι ένα πολύ σπάνιο και περίεργο σύνδρομο που πλήττει κυρίως ασθενείς που έχουν πάθει εγκεφαλικό, ή έχουν υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό τραύμα, ή πάσχουν από ψυχικές παθήσεις. Το βασικό σύμπτωμα είναι ότι ξαφνικά αρχίζουν να μιλάνε με ξένη προφορά».

Ουσιαστικά ο κύριος Γεωργακόπουλος μας λέει ότι σε περίπτωση που ο πρωθυπουργός πάσχει από αυτό το σύνδρομο τότε το πιο πιθανό είναι ή να έχει υποστεί εγκεφαλικό ή εγκεφαλικό τραύμα ή να υποφέρει από κάποια ψυχική πάθηση. Και εδώ έρχεται όλη η ουσία της υπόθεσης. Ο αρθρογράφος επιχειρεί μια φτηνή επίθεση που αποτελεί την ψυχιατρικοποίηση της πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι γνωστό πως χρήση της ψυχιατρικής ως μέσο πολιτικής εξόντωσης έκαναν μόνο τα σκληρά και απολυταρχικά καθεστώτα. Εδώ, ο κύριος Γεωργακόπουλος δε μιλά ξεκάθαρα αλλά υπαινίσσεται.

Για να συμπληρώσει λέγοντας: «Φυσικά, δεν λέω ότι ο πρωθυπουργός της χώρας πάσχει από αυτό το πολύ σοβαρό σύνδρομο. Δε γίνονται διαγνώσεις από το YouTube, φαντάζομαι ότι υπάρχουν πολύ πιο πιθανά ενδεχόμενα, όπως για παράδειγμα ότι αποφάσισε να μιλάει και να συμπεριφέρεται σήμερα έτσι επίτηδες, για πλάκα. Πολύ πιο πιθανό. Αλλά εσείς δεν το βρίσκετε περίεργο; Πώς εξηγείται; Τι συμβαίνει;».

Αυτή η τακτική του υπαινιγμού μου θυμίζει αυτό. Μπορεί αρχικά να αρνείται ότι υπονοεί πως ο πρωθυπουργός πάσχει από από αυτό το πολύ σοβαρό σύνδρομο όμως συνεχίζει λέγοντας ότι ίσως το έκανε για πλάκα κλείνοντας το άρθρο με αόριστα ερωτήματα. Άρα ο Αλέξης Τσίπρας ή πάσχει από κάποιο ψυχιατρικό νόσημα ή είναι media troll που κάνει πλάκα σε συνεντεύξεις τύπου με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Είναι ξεκάθαρο πως το επίπεδο της πολιτικής συζήτησης έχει πιάσει πάτο. Πλέον όχι μόνο δεν ακούγονται επιχειρήματα αλλά επιχειρείται ξεκάθαρα character assassination του πολιτικού αντιπάλου, όχι με απλή λασπολογία αλλά με σαφή έκφραση αμφιβολιών για τη σταθερότητα της ψυχικής του υγείας. Πρόσφατα ο Donald Trump έθεσε θέμα σωματικών αντοχών και θεωρήθηκε ένα γελοίο επιχείρημα. Στην Ελλάδα ο κύριος Γεωργακόπουλος, στερούμενος (;) επιχειρημάτων μας λέει ότι η ψυχική υγεία του πρωθυπουργού δεν είναι σε καλή κατάσταση.

Θα έπρεπε να γνωρίζει ότι τέτοιου είδους χρήση της ψυχιατρικής έκαναν μόνο τα απολυταρχικά καθεστώτα.

 

Parker George


Wannabe δημοσιογράφος, με επαναστατικές ρίζες σφυρηλατημένες στην Αβάνα. Ξεχασμένος σε μια γωνιά του ευρωπαϊκού νότου.