Οι Teeth Of The Sea είναι το συγκρότημα που πρέπει να ακούσεις χθες

teeth

Ψάχνοντας περαιτέρω ίνφο για τους συγκεκριμένους κυρίους, παρατήρησα ότι ανήκουν στο ρόστερ της Rocket Recordings, γνωστής για τους αρκετά πιο γνωστούς λόγω του hype που απολαμβάνουν τον τελευταίο καιρό (όχι άδικα) Goat. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αποδοθεί μια κάποια δικαιοσύνη και να αποκτήσουν οι Teeth of the Sea τη δημοσιότητα που τους αξίζει με το αισίως 4ο άλμπουμ τους.

Παραδέχομαι ότι πιάστηκα λιγάκι αδιάβαστος καθώς είχα ακούσει μόνο το πρώτο τους (αριστουργηματικό) άλμπουμ κι έκτοτε για κάποιο περίεργο λόγο δεν τους έψαξα περαιτέρω. Μόλις είδα όμως ότι κυκλοφόρησαν νέα δουλειά τον περασμένο Νοέμβρη έτρεξα να το ακούσω. Δεν περίμενα καθόλου αυτό που συνάντησα. Αρκετά ετερόκλητα στοιχεία και μεγάλες διαφορές από το πρώτο τους άλμπουμ αλλά όλα εξαίσια δοσμένα.

Το “All My Venom” ξεκινά υπνωτιστικά με ένα επαναλαμβανόμενο industrial μοτίβο και πνευστά που φέρνουν στο μυαλό soundtrack του Angelo Badalamenti, ειδικά αυτό του Twin Peaks. Καθόλου τυχαία, τον αναφέρουν ως μία από τις σημαντικότερες επιρροές τους. Στο τελευταίο του λεπτό έρχεται μια απότομη αλλαγή ρυθμού, ο οποίος γίνεται σχεδόν χορευτικός και ενδεικτικός του τι θα ακολουθήσει σε μετέπειτα κομμάτια. Το κομμάτι κλείνει με samples από παραμορφωμένες κραυγές, κάτι που συνεχίζεται στην αρχή του επόμενου κομματιού με τίτλο “Animal Manservant”. Το κομμάτι φέρνει στο νου αρκετά Nine Inch Nails, αν ο Trent Reznor κάποια στιγμή αποφάσιζε να χρησιμοποιήσει επικά synths σε συνδυασμό με τα εμβατηριακά ντραμς. Συνέχεια με το “Field Punishment”, το πιο ποπ κομμάτι του δίσκου. Θα μπορούσε εύκολα να αποτελέσει μέρος της playlist ενός synthwave πάρτι κατ’ εμέ. Τα synths συνεχίζουν στο ίδιο ύφος με το προηγούμενο, μόνο που εδώ ο ρυθμός είναι αρκετά πιο χορευτικός και εθιστικός.  Το “Have You Ever Held a Bird of Prey” χτίζει μια ύπουλη ατμόσφαιρα με το μονότονο τέμπο του έως το 4ο λεπτό περίπου όπου το έδαφος έχει στρωθεί για εμβατηριακά ντραμς, απόκοσμα samples και περίεργα ηλεκτρονικά να δημιουργήσουν έναν ήχο που τρυπώνει στο μυαλό σου και μένει εκεί για καιρό. Το “Phonogene” που ακολουθεί είναι απλά ένα ιντερλούδιο που δείχνει για άλλη μια φορά πόσο πολύ αρέσκεται το συγκρότημα σε παραμορφωμένα samples. Φτάσαμε στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου, “Love Theme for 1984” (και προσωπικό αγαπημένο). Η πιο απλωμένη σύνθεσή του, διάρκειας 11:10, μας θυμίζει ξανά πόσο πολύ αγαπούν τον Badalamenti (απλά δώστε βάση στα πνευστά και την κιθάρα). Όλα του τα στοιχεία δένουν τόσο εξαίσια μεταξύ τους και καταλήγουν τόσο αρμονικά και ήρεμα στο κλείσιμο που τα λόγια φαντάζουν λίγα να το περιγράψουν.

Μην αφήσετε την ευκαιρία να πάει χαμένη και προσπεράσετε αυτόν το δίσκο. Είναι μεγάλη εμπειρία η ακρόασή του, ιδανικότερα νύχτα φορώντας ακουστικά.

Υ.Γ. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στο άρθρο του rocking.gr  που μου έμαθε τους Teeth of the Sea. Γενικά τσεκάρετε το είτε σας αρέσουν είτε όχι. Περιέχει θησαυρούς.

Νίκος Καλογήρου


Μανιακός αναγνώστης κόμικς, αγοράζοντας όσα περισσότερα μπορεί. Πιστεύει πως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να περάσεις τον ελεύθερο χρόνο σου από μία συναυλία.