Οι Wish Upon A Star τα μαρτυράνε όλα λίγο πριν ανέβουν στην σκηνή του AN Club

14468774_10154525552578373_404665088818375413_o

Το κουαρτέτο των Wish Upon A Star είναι χρόνια στο κουρμπέτι και τον τελευταίο χρόνο με την κυκλοφορία του “Through Thick And Thin”, περνά την παραγωγικότερη περίοδό του. Μετά από την τελευταία τους περιπλάνηση στα ξένα, την 10η του Δεκέμβρη επιστρέφουν στα πάτρια εδάφη και την γνώριμη σκηνή του An Club. Λίγες μέρες πριν αυτή τους την εμφάνιση, τους ζητήσαμε να μαζευτούν στην άλλη πλευρά της ιντερνετικής μας σύνδεσης για ένα γρήγορο Q&A το οποίο και μεταφέρεται ακριβώς όπως αποτυπώθηκε.

 

 

-Για την ιστορία, είστε η πρώτη punk μπάντα με την οποία μιλάω σε πλαίσιο συνέντευξης. Αυτό βέβαια μπορεί να μη σημαίνει τίποτα ή μπορεί και να σημαίνει τα πάντα. Δεν ξέρω πως πρέπει να το δω.

 

Καλησπέρα Βαγγέλη! Είναι μεγάλη μας χαρά που έχουμε αυτή την πρωτιά.  Επειδή το punk rock έχει πολύ ζουμί, πιστεύουμε ότι είναι η αρχή μιας υπέροχης φιλίας κι ευχόμαστε να συνεχιστούν οι συνεντεύξεις και με άλλες μπάντες αυτού του είδους. Αλλά ναι, πάρ’το όπως θες, πάρ’το προσωπικά.

 

Οι προσωπικές υποθέσεις είναι το φόρτε μου. Αλλά ας πάμε σε σας: Από τη στιγμή που μπήκατε για το “Through Thick And Thin” και μέχρι σήμερα, περάσατε μια αναμφίβολα γεμάτη περίοδο τόσο στουντιακά όσο και συναυλιακά. Ποια είναι τα σημαντικότερα “do’s and don’ts” που αντλείτε από αυτήν την διαδικασία;

 

Η προετοιμασία ενός δίσκου από τη σύνθεση μέχρι την ηχογράφησή του αποτελούν από μόνα τους ένα ταξίδι στο οποίο μαθαίνεις πολλά. Χρειάζεται σίγουρα αφοσίωση και συγκέντρωση, επιμονή και υπομονή και αρκετό χρόνο για να μπορέσεις να φτάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Όσον αφορά τα lives σίγουρα πρέπει να παίξεις το υλικό ζωντανά ώστε να μπορέσει να φτάσει σε όσα περισσότερα αυτιά γίνεται. Σε αυτή τη διαδικασία θα πρέπει να έχει πίστη στις δυνάμεις σου και μακάρι να είσαι αρκετά τυχερός ώστε να έχεις κοντά σου ανθρώπους που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες με σένα. Αυτό χτίζει και μια σκηνή άλλωστε. Αυτό που πρέπει να αποφύγεις είναι να παρεκκλίνεις απ’το σκοπό.

 

-Άρα κάτι που θα μπορούσαμε να το συνοψίσουμε και με το «η μουσική σου ως αυτοσκοπός»;

 

Η λέξη αυτοσκοπός ίσως να είναι βαρύς όρος αλλά σίγουρα προτεραιότητα πρέπει να έχει η αγάπη για τη μουσική.

 

 

-Είχατε πει σε μια παλιότερη συνέντευξη πως ό,τι προηγήθηκε δισκογραφικά ήταν μια προσπάθεια να βρείτε το μουσικό χώρο της μπάντας και πως το “Through Thick And Thin” ορίζει πλέον την ταυτότητα σας. Όταν μπήκατε να το γράψετε, αυτό έγινε με τρόπο 100% στοχευμένο σε ένα συγκεκριμένο όραμα ή πήρε χαρακτηριστικά και από τη διαδικασία την ίδια;

 

Προφανώς και έχεις ένα όραμα στο κεφάλι σου την ώρα που ξεκινάς τη σύνθεση αλλά πάντα κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης προκύπτουν καινούριες ιδέες.  Στο studio συνεργάζεσαι και με άλλους ανθρώπους οι οποίοι είναι πολύ πιθανό να χρωματίσουν το τελικό αποτέλεσμα όπως και συνέβη στο “Through Thick and Thin”.

 

-Όπως το βλέπετε τώρα που έχετε πλέον μια απόσταση ασφαλείας, θεωρείται πως εν τέλει βρήκατε τον χώρο σας;

 

Σίγουρα κάναμε ένα βήμα προς τα κει αλλά πάντα όταν κοιτάς πίσω, κάτι σου λείπει. Κι αυτό θα συμβαίνει πάντα όσο εξελίσσεσαι προσπαθώντας να γίνεις όλο και καλύτερος. Ένα σκαλί τη φορά!

 

-Εγώ πάντως, σαν εξωτερικός παρατηρητής, από την κυκλοφορία του άλμπουμ και μετά, είδα τους Wish Upon A Star να δουλεύουν με ένα άλλο μενταλιτέ και να φεύγουν από την λογική του χόμπι, διεκδικώντας πλέον κάτι περισσότερο. Προφανώς δε μιλάω για το αν μεταβάλλεται η αγάπη πάνω στο καλλιτεχνικό σου παράγωγο ή για το αν αυτό το «κάτι περισσότερο» μεταφράζεται απαραίτητα σε μαζική αναγνώριση ή διαφορετικούς οικονομικούς ισολογισμούς. Απλά βλέπω πως η πίστη στο υλικό σου, φέρνει από μόνη της και σε ένα turning point. Είναι όμως κάτι συνειδητό ή σε πάει από μόνο του;

 

Από την αρχή θέλαμε να παίζουμε τη μουσική μας όσο πιο πολύ μπορούμε κι έτσι αφοσιωθήκαμε πάνω σ’αυτό. Αφού δουλέψαμε πιο εντατικά προς αυτή την κατεύθυνση, μας έτυχαν και καλύτερα πράγματα. Τελικά είναι κάτι που γίνεται συνειδητά.

 

-Ποια είναι η καλύτερη και η ποια η χειρότερη συναυλιακή σας εμπειρία από όλη αυτή την περίοδο; Μπορεί να αφορά και κάτι παρασκηνιακό η ερώτηση.

 

Από τις πιο όμορφες εμπειρίες μας συναυλιακά, ήταν το Lab Fest πέρσι τον Μάρτιο όπου μοιραστήκαμε τη σκηνή ενός γεμάτου Αν με 3 πολύ δυνατές μπάντες της Αθηναϊκής σκηνής. Όσον αφορά τη χειρότερη, θα μπορούσε να είναι μία κρύα νύχτα σε tour, να έχεις κάνει χιλιόμετρα και τα πράγματα να μην έχουν πάει τόσο καλά τελικά. Αλλά κι αυτό μες το πρόγραμμα είναι.

 

-Πάμε λίγο στις 10 του Δεκέμβρη που εμφανίζεστε ξανά στο AN και που εξ’αφορμής αυτού γίνεται και η συνέντευξη: Κατ’αρχάς η κανονική αφίσα του live είναι τελικά αυτή που ανέβασαν οι Day Oof;

 

Οι Day Oof λένε πάντα την αλήθεια, μας ανάγκασαν να παίξουμε μαζί τους!

 

 

-Σας δίνω την ευκαιρία να διώξετε ένα μέλος των Day Oof και αντί να παίξει στην συναυλία να σερβίρει τον κόσμο ένα ποτό, ένα ρόφημα, ένα έδεσμα ή οτιδήποτε στην είσοδο του AN. Ποιον διαλέγετε, τι σερβίρει και φορώντας τι;

 

Τον κύριο Νικόλα με το μανκίνι του να σερβίρει τσίπουρο που τους έχει μείνει από την #ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ του δίσκου τους.

 

-Ποιο είναι το καλύτερο και ποιο το χειρότερο ρεαλιστικό σενάριο που μπορεί να λάβει χώρα τη 10η του Δεκέμβρη;

 

Το καλύτερο σίγουρα είναι να περάσει καλά ο κόσμος και οι μπάντες σε ένα όσο το δυνατόν πιο γεμάτο An Club γίνεται, με συντροφιά stagedives και singalongs. Το χειρότερο είναι ξεσπάσουν οι 10 πληγές του Φαραώ.

 

-Αν μπορούσατε να διαλέξετε ένα οποιοδήποτε ιστορικό πρόσωπο να κάνει stage dive την ώρα που παίζετε, ποιο θα ήταν αυτό;

 

Τον Marty Mcfly αφού παίξει ένα solo πρώτα!

 

-Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση που έχω πάρει στη συγκεκριμένη ερώτηση. Μια τελευταία που φεύγει από τα όρια του political correctness και η οποία είναι από παράκληση φίλου: Το sex appeal του Αλέξανδρου Μανούρα είναι κάτι στο οποίο βασίζεται το κομμάτι του μάρκετινγκ της μπάντας;

 

Το δυνατό μας σημείο προσπαθούμε να είναι η μουσική και οι εμφανίσεις μας αλλά κάποια πράγματα δεν κρύβονται.

 

 

-Για να σοβαρέψω λίγο πριν το τέλος: Μιας και είστε χρόνια στον χώρο και τον ζείτε από πολλές πλευρές, υπάρχει κάποια παθογένεια που εντοπίζετε στην ντόπια σκηνή και η οποία αν άλλαζε θα έκανε τα πράγματα καλύτερα;

 

Μια σκηνή αποτελείται από ανθρώπους και οι άνθρωποι τείνουν πολλές φορές να βάζουν μπροστά τον εγωισμό τους και το προσωπικό τους συμφέρον χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι δεν πηγαίνουν καλά τα πράγματα. Αν όμως μετριαστεί αυτό, θα γίνουν όλα ακόμα καλύτερα για κοινό και μπάντες.

 

-Θέλω να κλείσετε με μια ευχή και μια κατάρα.

 

Ευχόμαστε να παραμείνει αμείωτο το ενδιαφέρον του κόσμου για την ανεξάρτητη ελληνική σκηνή, ειδικά σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και να συνεχίσουν όλο και περισσότεροι να ασχολούνται με τη μουσική. Η μοναδική κατάρα που θα μπορούσαμε να στείλουμε θα πήγαινε σε αυτούς που μπαίνουν εμπόδιο στα όνειρα των ανθρώπων, ειδικότερα των νέων.

 

-Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας. Ραντεβού στο ΑΝ.

 

Εμείς ευχαριστούμε Βαγγέλη για την συνέντευξη. Σε περιμένουμε!

 

-It’s a date.

 

Βαγγέλης Ανανίδης


Διπολικός. Επειδή μοιράζεται την ημέρα των γενεθλίων του με τον Stevie Ray Vaughan, τον Denis Villeneuve και τον Zlatan Ibrahimovic, νομίζει πως είναι προορισμένος για κάτι σπουδαίο. Δεν είναι.