John Oliver is our man of the hour

last.week_.tonight.john_.oliver

 

Το να ξεχωρίσει ένα κωμικό talk show σε μια χώρα με μακρά και απαστράπτουσα παράδοση στο χώρο όπως είναι η Αμερική, είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Το να γίνει κάτι τέτοιο από την πρώτη σεζόν προβολής, είναι απολύτως αδύνατον. Εκτός και αν έχεις κάτι που κανείς άλλος δεν έχει. Εκτός και αν ο τρόπος σου δε μοιάζει με κανενός άλλου. Εκτός και αν είσαι ο John Oliver και παρουσιάζεις το Last Week Tonight στο HBO.

Είναι, χωρίς σκέψη, το πιο εγγλέζικο πράγμα στη late night tv της Αμερικής. Είναι ανελέητο, επίκαιρο, ευρηματικό και μηνύσιμο όσο πρέπει. Μόνο σε εμένα ακούγεται ακαταμάχητο;

Ο John Oliver γεννήθηκε στο Birmingham και από μικρός έμαθε να αγαπάει τη Liverpool FC. Αμέσως μετά το πτυχίο του στην Αγγλική Φιλολογία στο Cambridge, έγινε κωμικός. How could that possibly fail?

Πέρα από την πλάκα, η πρώιμη πορεία του ήταν στα συνηθισμένα πλαίσια του stand up σε μικρά θέατρα, συνεργασίες με κολλεκτίβες κωμικών και mini tours στην ενδοχώρα, προφανώς μερικές απογοητεύσεις και από νωρίς ενασχόληση με τα πολιτικά/κοινωνικά θέματα.

Καμία ιστορία όμως δεν είναι ωραία χωρίς απρόβλεπτες ανατροπές. Σε ένα πέρασμά του από τη βρετανική τηλεόραση και το σατιρικό Mock The Week, απέκτησε έναν fan στο πρόσωπο του κωμικού Ricky Gervais, ο οποίος χωρίς να τον γνωρίσει προσωπικά, τον πρότεινε στον Jon Stewart και χωρίς πολλά πολλά, το παντοδύναμο Daily Show είχε βρει τον senior british correspondent του.

Μια Κυριακή πέταξε από Λονδίνο στη Ν.Υόρκη και χωρίς καμία συνεννόηση, το βράδυ της Δευτέρας η nerdy φιγούρα του εμφανίστηκε στο αμερικάνικο γυαλί. Ο Jon Stewart προφανώς τον αγάπησε αμέσως, όπως όλοι μας, παρουσίασε μόνος του μια σειρά Daily Shows όταν χρειάστηκε να σκηνοθετήσει μια ταινία ο γερο Jon και από πέρυσι άνοιξε τα φτερά του με το δικό του talk show, το Last Week Tonight.

Θα μπορούσα να χαραμίσω μια παράγραφο σχετικά με το τι και πως του LWT, αλλά σίγουρα το να το δει κάποιος είναι πιο παραγωγικό για όλους μας. Κλίκαρε ένα οποιοδήποτε επεισόδιο και μόλις επανέλθεις από τα γέλια και τη σκέψη, έχουμε μερικά σημαντικά points να αναφέρουμε.

Αν πιστεύω ότι ο Oliver ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους; Βέβαια και το πιστεύω, με είδες να φτιάχνω ποτέ κείμενο για το Jay Leno? Γιατί συμβαίνει όμως αυτό;

  • Γράφει τα πάντα. Όχι μόνο γράφει όλα του τα κείμενα, έχει κερδίσει 3 Emmys (2009-2011-2012 For Outstanding Writing For A Variety, Music or Comedy Series) για λογαριασμό του Jon Stewart.
  • Η καταγωγή του είναι όπλο. Αφήνοντας απέξω την κωμική παράδοση της Μ. Βρετανίας, έχει ακριβώς το στυλ που περιμένει να δει από έναν Άγγλο, ο μέσος μη ηλίθιος Αμερικανός. Accent που δεν κρύβεται, υπερβολικές γκριμάτσες, trademark εκφράσεις και μπρίο ανωτερότητας. Κλειδί ισορροπίας; Πλήρως ενταγμένος Αμερικανός στο lifestyle, η γυναίκα του είναι στρατιωτικός γιατρός με θητεία στη Μ. Ανατολή και μπορεί να μιλάει στο κοινό και σαν “us” αλλά και σαν “you”, ανάλογα με την περίσταση. Είναι σημαντικό να αναφέρεσαι με προβληματισμό στις drone επιθέσεις στο Αφγανιστάν πχ, σαν ένας από εμάς που ανησυχεί, παρά σαν ένας αλλοδαπός που κράζει.
  • Έχει την υπερβολική πολυτέλεια να εμφανίζεται στο HBO. Μπορεί να μην έχει τη χλιδή ενός τεράστιου network, αλλά αυτό που έχει του λύνει τα χέρια. Ή μάλλον, αυτό που ΔΕΝ έχει. Διαφημίσεις. Τα έσοδα του δικτύου έρχονται πρωτίστως από συνδρομητές που έχουν αποκλειστική πρόσβαση σε παροχές και όσες εταιρείες διαφημίζονται, είναι μέσω της τοποθέτησης προϊόντων. Δεν έχει commercial breaks το HBO και το σημαντικότερο είναι ότι με αυτή τη μέθοδο δεν αναπτύσσονται δεσμεύσεις παροχέα/πελάτη. Άρα ο John μπορεί να πει οτιδήποτε θέλει για τον οποιονδήποτε. Το εξηγεί και ο ίδιος στο clip για το native advertising, ένα από τα αγαπημένα μου. [https://www.youtube.com/watch?v=E_F5GxCwizc].

Η πρώτη σεζόν του Last Week Tonight τελείωσε πριν τις γιορτές, αφήνοντας όλους εμάς τους μανιακούς της κοινωνικής ανάλυσης διψασμένους για την επόμενη. Και πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν περάσαμε στιγμές σοβαρότατου προβληματισμού όντας διπλωμένοι από τα γέλια (ναι, γίνεται), με θέματα όπως το σωφρονιστικό σύστημα, η θανατική ποινή , το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας, η διαφθορά της FIFA , η άνοδος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς  και φυσικά η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας με φόντο το Φέργκιουσον.

Προσωπικά, πέρασα όλο το φθινόπωρο κοιτώντας με αγωνία το subscription μου για νέα επεισόδια και όταν βγήκε το promo για τη νέα σεζόν, ήταν η πρώτη αγαπημένη μου στιγμή για το 2015. Ελάτε λοιπόν, μην αφήνετε ένα nerd μόνο του, έχουμε ολόκληρη σεζόν να βγάλουμε, shall we?

Γιάννης Καψάσκης


Δισκοπώλης, θεωρητικός, με πάθος για τη σημειολογία, το σουηδικό metal και το ρολό κοτόπουλο