Όχι άλλο La Casa De Papel

casa_main
Αυτές τις μέρες, τρία είναι τα φίλτρα για το καθιερωμένο κύμα block στις friends lists μας. Τα πατριωτικά posts λόγω 28ης Οκτωβρίου, οι θρήνοι για το μαύρο στο Mega (πυροτεχνήματα) και οι πανηγυρισμοί για το φρέσκο trailer της 3ης σεζόν του La Casa De Papel. Δυστυχώς δεν εισακούστηκαν οι προσευχές μας, οι συντελεστές δεν έπαθαν κάποιο ατύχημα ούτε τους φρενάρουν οι τύψεις για το πόσο κακοί είναι στη δουλειά τους και ένα από τα μεγαλύτερα σκουπίδια που μεταδίδει το Netflix (original πρεμιέρα στο ισπανικό Antena 3) θα επιστρέψει μέσα στο 2019, ρίχνοντας έτσι την επιστροφή του Καφέ της Χαράς από την κορυφή των πιο αχρείαστων reboot της τηλεόρασης.
 
Η ισπανική crime σειρά απέδειξε πόσο χαμηλά είναι ο πήχης στην οικιακή μας διασκέδαση κι αν πρέπει να απαριθμήσουμε τα ελαττώματά της, πέρα από τα προφανή (η κάκιστη σκηνοθεσία, η γραφή με την οξυδέρκεια 13χρονου, η αίσθηση ότι παρακολουθείς φοιτητική εργασία παρά το σεβαστό μπάτζετ) τα πιο ουσιώδη είναι τα εξής:
 
casa1
 
H φλυαρία:
Μια ομολογουμένως όμορφη αρχική ιδέα καλείται να ξεδιπλωθεί σε δυο σεζόν αλλά το σωστό χτίσιμο των πολλών χαρακτήρων και οι ενδιαφέρουσες υποπλοκές είναι η πασέ επιλογή όταν μπορείς να ροκανίσεις τον χρόνο με ατελείωτα slow-mo της Τόκιο ώστε να σου κάνει τσάμπα πρόμο στα σόσιαλ ο κάθε ξελιγωμένος που ποστάρει αβέρτα φωτογραφίες της ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΗΣ με caption τύπου «παντρεύομαι τώρα» κι άλλα τέτοια πασοκικά. Σαν εναλλακτική επιλογή, εδώ τελειοποιείται και η τέχνη του μυθικά βαρετού μονολόγου που δυστυχώς αποδίδεται σε έναν από τους ελάχιστους ικανούς ηθοποιούς του cast, στον Βερολίνο. Case study για το πώς γίνεται να μιλάς ασταμάτητα χωρίς να λες απολύτως τίποτα.
 
casa2
 
Ο Καθηγητής:
Ο αγιοποιημένος εγκέφαλος της «τέλειας» ληστείας αφιέρωσε τη μισή του ζωή στο στήσιμο ενός σχεδίου χωρίς ψεγάδι, για να το αναθέσει στα πρώτα τούβλα που συνάντησε στο δρόμο. Κι ενώ οι επιλογές του άρχισαν ήδη να στοιχίζουν στο σχέδιο, αφέθηκε να ερωτευτεί την βασική του αντίπαλο από την πλευρά της αστυνομίας σε ένα love story με τόσο μηδενική χημεία που άνετα αντικαθιστά το Twilight στα memes. Η κακή γραφή και η προχειρότητα στο στήσιμο χαρακτήρων δίνει τα ρέστα της στην περίπτωση του διδύμου Καθηγητής-Ρακέλ.
 
casa3
 
H Τόκιο:
H παρουσία της και μόνο προάγει τη σειρά από απλώς κακή σε βασανιστήριο. Καταφέρνοντας να ξεχωρίσει σε μια συμμορία ηλιθίων ως η βασίλισσα της μαλακίας, η παρουσία της Τόκιο είναι βγαλμένη από τις κλισέ χόλυγουντ εποχές όπου είναι απαραίτητη η παρουσία μιας φεμ φατάλ η οποία γενικά δεν εξυπηρετεί σε τίποτα την πλοκή πέρα από το να κάνει την ωραία. Στην προκειμένη περίπτωση, η Τόκιο δεν προσφέρει ούτε στην συμμορία (ο κάθε ένας υποτίθεται ότι διαθέτει από ένα απαραίτητο skill, αυτής το ταλέντο είναι να τα κάνει μαντάρα) ούτε στο σενάριο (ο έρωτάς της με τον γιωτά Ρίο που υποτίθεται ότι αποτελεί κινητήριο μοχλό της ιστορίας, είναι τόσο κακογραμμένος που δεν θα έπειθε ούτε στη Φίνος Φιλμ). Ό,τι πιο ανούσια εκνευριστικό έχει σταθεί μπροστά σε κάμερα μετά την Βίκυ Καγιά.
 
casa5
 
H ντεμέκ αριστερίλα:
Θες να γράψεις μια σειρά όπου οι ληστές ξεφτιλίζουν τους μπάτσους και να κάνεις ένα βαθύτερο πολιτικό statement παρά μια απλή heist ιστορία; Τι χρειάζεται για να συνεπάρεις τον κόσμο; Μελέτη και σπιρτάδα στο γράψιμο; Ούτε καν, το ξεζούμισμα του “Bella Ciao” αρκεί για να νιώσει συντρόφισσα μέχρι και η Τζέλλα από την Εκάλη που πλέον το έχει και ringtone στο iPhone X και καυχιέται παντού ότι λατρεύει τη σειρά επειδή είναι «επαναστατική». Και μετά μην απορείτε γιατί έχουμε τέτοια.
 
casa4
 
Οι ερμηνείες:
Όλοι οι ηθοποιοί (πλην του Βερολίνου και του Μόσχα, όχι τυχαία του μοναδικού συμπαθή χαρακτήρα της σειράς) συμπεριφέρονται στο ήδη κακό σενάριο σαν πρωτοετείς δραματικής σχολής σε οντισιόν για reboot του “Καλημέρα Ζωή”. Απλά όλοι το κάνετε γαργάρα επειδή μιλάνε Ισπανικά και φτάνουν μερικά “puta” για να ξεπεράσετε το γεγονός ότι τελικά έχουμε να κάνουμε με την πιο βλακώδη μη αγγλόφωνη αμερικανιά.
 
 
 
 

Διονύσης Νταλκάς


Αποψιάτορας. Ημιμαθής ξερόλας. Εθισμένος στο ρολό φυσαλίδας. Είδωλο του ο Ιζνογκούντ.