Strict Standards: Declaration of prettymenu::start_el() should be compatible with Walker_Nav_Menu::start_el(&$output, $item, $depth = 0, $args = Array, $id = 0) in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/themes/mudtimes/functions.php on line 258
Μήπως πάσχεις από "Psychopathia Philagnosia"; - Mud Times
Notice: Undefined index: mobile_avatar_display in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 815

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 879

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 880

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 881

Notice: Undefined index: in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/plugins/sexy-author-bio/public/class-sexy-author-bio.php on line 882

Μήπως πάσχεις από “Psychopathia Philagnosia”;

alex2

[προειδοποίηση: το κείμενο που ακολουθεί εμπεριέχει τιτάνιες ποσότητες υπερβολής την οποία η κειμενογράφος αναγνωρίζει και δηλώνει υπεύθυνα ότι την χρησιμοποιεί μόνο για καλό σκοπό. Μάλλον.]

 

“A book is a dream that you hold in your hand”, Neil Gaiman.

Και πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς το βιβλίο; Είναι ένας φαντασιακός κόσμος, ένα όνειρο, μία παράλληλη πραγματικότητα η οποία ποτέ δε τέμνεται με την ήδη υπάρχουσα. Καταδικασμένος πάντα ο αναγνώστης να περπατάει παράλληλα με τον λογοτεχνικό του σύμπαν και πάντα ευγνώμων για όλη την υπέροχη ηδονοβλεψία στην οποία επιδόθηκε μέσα από τη νοερή «κλειδαρότρυπα» του βιβλίου του. Το βιβλίο είναι όνειρο, σου λέω, το καλύτερο και πιο αθώο παραισθησιογόνο, το καλύτερό σου road trip, το προσωπικό σου MIT, το διδακτορικό σου στις πιθανότητες. Το βιβλίο είναι το μοναδικό «χαρτονόμισμα» με πραγματικό αντίκρισμα όλο τον πνευματικό θησαυρό του κόσμου.

Προβληματίζομαι όμως έντονα. Δεν θα έπρεπε όλη αυτή η λατρεία να διοχετεύεται στην ίδια τη ζωή παρά στα βιβλία και στους φαντασιακούς κόσμους τους; Είναι υγιές να ονειροβατεί κανείς σκεπτόμενος λέξεις και ήρωες ενός κόσμου που δεν υπάρχει; Δεν θα έπρεπε να σκεφτόμαστε τις λέξεις και τους ήρωες που έχουν υπόσταση, σάρκα, οστά; Μήπως ο βιβλιόφιλος πάσχει από psychopathia philagnosia; Είναι η ύπαρξη βιβλίων η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι το ανθρώπινο είδος πάντα θα προσπαθεί να υπερβεί τα όρια του πραγματικού κόσμου γιατί πολύ απλά ποτέ δεν θα του είναι αρκετά; Ποια είναι αυτή η τρομερή ανάγκη μέσα μας που μας ωθεί να καταβροχθίζουμε έτσι αχόρταγα λέξεις, προτάσεις, κεφάλαια;

Πριν αυτοαναγορευτώ σε junkie των βιβλιοθηκών και ψάξω για κλινική αποτοξίνωσης θα κάνω κάτι που φαντασιωνόμουν εδώ και καιρό. Θα ευχαριστήσω τους λογοτεχνικούς μου «γονείς» που με ανέθρεψαν και με έκαναν αναγνώστρια και ψυχάκι των βιβλίων. «Μαμάδες» και «μπαμπάδες» του παρανοϊκού λογοτεχνικού μου σύμπαντος, ο οσκαρικός ευχαριστήριος λόγος μου πάει κάπως έτσι:

1) Margaret Atwwood, Καναδέζα εξωγήινη ύπαρξη και φάρε της βιβλιοθήκης μου, ήσουν ο πρώτος μου μεγάλος λογοτεχνικός έρωτας, ήσουν το σπάσιμό του βιβλιοφιλικού τσαμπουκά μου. Όταν διάβασα το “Handmaid’s Tale” σου, κατάλαβα ότι τα βιβλία είναι η αίρεση στην οποία θέλω να ανήκω. Πότε οι λέξεις σου με σάπιζαν στο ξύλο και πότε μου έδιναν απλόχερα τόνους ολόκληρους ενδορφίνης. Δε ξέρω ποια είναι αυτή η εσωτερική γλώσσα που σου υπαγορεύει όλες αυτές τις σκληρές ομορφιές τις οποίες γράφεις αλλά είμαι ευγνώμων που την ακούς.

2) Εzra Pound. Θα ήθελα να σ’ ευχαριστήσω που μου έμαθες με τον δύσκολο τρόπο τι δεν θέλω να διαβάζω. Τα τρομακτικά και δαιδαλώδη Cantos σου βρίσκονται στο τρίτο ράφι της βιβλιοθήκης μου και μου υπενθυμίζουν ότι τα βιβλία τα διαλέγεις, δε σε διαλέγουν. Μέσα από σένα ένιωσα πρώτη φορά τον αιχμηρό πόνο της αναγκαστικής ανάγνωσης και έμαθα να λέω «όχι» σε όποιο βιβλίο δεν έχει κάτι να μου δώσει. Ήσουν ό, τι χειρότερο συνάντησα στην αναγνωστική μου ζωή και θα σε σκέφτομαι πάντα τρυφερά γι αυτό ακριβώς τον λόγο. Γιατί η αγάπη πονάει και τα λοιπά. Σε συμπαθώ αναπόφευκτα.

3) O Thomas Stearn Eliot είναι σπουδαίος. Ο Thomas Stearn Eliot δεν χωράει στο κείμενο αυτό… Δυστυχώς ο κυβερνοχώρος είναι πολύ μικρός για να χωρέσει όλα τα λόγια που αρμόζουν για έναν τέτοιο τιτάνα των γραμμάτων. Όμως εγώ θα αποτολμήσω σ αυτόν τον αλλοπρόσαλλο ευχαριστήριο μονόλογο του παραλόγου να ευχαριστήσω τον κύριο Eliot για κάτι πολύ συγκεκριμένο. Αν αύριο ο Αρμαγεδδών ξεσπούσε και οι τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης έκαναν ροντέο πάνω στη Γη τότε λίγο πριν αφανιστεί αυτή η τρισχαριτωμένη πρασινομπλέ μπαλίτσα μας θα μπορούσαμε να πούμε ότι «τουλάχιστον ο Έλιοτ έγραψε το “The Lovesong of J. Alfred Prufrock”. Είναι ποίημα-big bang και εδώ και 10 χρόνια που έχουμε γνωριστεί όποτε το διαβάζω νιώθω όπως ο νεαρός ψυχ στο “American Beauty” που χάζευε την σακούλα και ψέλλιζε “Sometimes, there’s so much beauty in the world – I feel like I can’t take it, like my heart is just going to cave in”. Αυτό το ποίημα είναι η δική μου σακούλα.

“There will be time, there will be time
To prepare a face to meet the faces that you meet;
There will be time to murder and create,
And time for all the works and days of hands
That lift and drop a question on your plate;
Time for you and time for me,
And time yet for a hundred indecisions,
And for a hundred visions and revisions,
Before the taking of a toast and tea. “

Για να καταλήξει κάπως έτσι:

“We have lingered in the chambers of the sea
By sea-girls wreathed with seaweed red and brown
Till human voices wake us, and we drown.”

Για το τέλος κράτησα τον Stephen King. Υπάρχει εξαιρετική λογοτεχνία εκεί έξω. Για την ακρίβεια υπάρχει μία τεράστια πλεονάζουσα ποσότητα εξαιρετικής λογοτεχνίας (και γενικότερα, τέχνης) την οποία δυστυχώς, σύμφωνα με κάποιους δικούς μου πρόχειρους μαθηματικούς υπολογισμούς, δεν θα προλάβουμε να την διαβάσουμε μέχρι να τινάξουμε τα πέταλα. Φαντάζομαι μία παγκόσμια, οικουμενική βιβλιοθήκη σαν κι αυτή για την οποία μίλησε ο Borges στο δοκίμιό του «Η βιβλιοθήκη της Βαβέλ».

«Η Βιβλιοθήκη είναι απεριόριστη και περιοδική. Αν ένας αιώνιος ταξιδιώτης τη διέσχιζε προς μια οποιαδήποτε κατεύθυνση, οι αιώνες θα του δίδασκαν κάποτε πως οι ίδιοι τόμοι επαναλαμβάνονται με την ίδια αταξία (η οποία, διά της επαναλήψεως, θα γίνει μια τάξη: η Τάξη). Αυτή η κομψή ελπίδα είναι η παρηγοριά στη μοναξιά μου.»

Μία βιβλιοθήκη με όλα τα βιβλία που έχουν γραφτεί από την απαρχή τούτου του άτιμου ντουνιά μέχρι και σήμερα. Τεράστιες, αχανείς εκτάσεις βιβλίων, αναρίθμητα ράφια προς το άπειρο, εκατομμύρια λέξεις και συνδυασμοί αυτών. Αν λοιπόν σταθείς τυχερός και βρεθείς ποτέ μέσα σ’ αυτή την Εδέμ του βιβλίου, προχώρα προς τον τομέα της λογοτεχνίας, στο γράμμα “K” και πάρε όσα βιβλία χωράνε στα χέρια σου, στις τσέπες σου και πάνω στο κεφάλι σου από τον έναν και μοναδικό, Stephen-freaking-King. Αμήν.

Αλεξία Τζιώγα


"if the world would shut up, even for a while, perhaps we would start hearing the distant rhythm of an angry young tune, and recompose ourselves."


Notice: Use of undefined constant php - assumed 'php' in /var/www/vhosts/mudtimes.gr/httpdocs/wp-content/themes/mudtimes/single.php on line 17