MudCountry: Η Margo Price φέρνει αρώματα αμερικάνικης ενδοχώρας στον καινούργιο δίσκο της

margo

Αυτή τη στιγμή στην “παραδοσιακή” μουσική σκηνή των Η.Π.Α. υπάρχει εμφύλιος πόλεμος. Δεν έχει να κάνει με την εκλογή του Τραμπ (αν και αρκετοί καλλιτέχνες έχουν τα guts να κάνουν δηλώσεις αγνοώντας την επίδραση που θα έχουν αυτές στο κοινό τους) αλλά κυρίως με την άνοδο της ποιοτικής (μουσικά και στιχουργικά) πλευράς αυτού που ονομάζουμε country. Οι εμπορικές – καγκούρικες – ξερνάω από τα αυτιά -τσιχλόφουσκες (τύπου Florida Georgia Line – κάνε κλικ και αντέξεις λεπτό, φτύσε με στα μούτρα) συνεχίζουν απτόητες το σατανικό τους έργο αλλά από την άλλη πλευρά, ονόματα τύπου Isbell, Simpson και Stapleton τσιμπάνε μεγαλούτσικο κομμάτι από την εμπορική πίτα των προηγούμενων.

Σε αυτό το στρατόπεδο, μαζί με την Nikki – Highway Queen – Lane ανήκει και η Margo Price. Ενώ άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις με το ντεμπούτο της “Midwest Farmer’s Daughter” του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε από την Third Man Records του Jack White και ξεσκίστηκε στο να περιοδεύει σε όλες τις Η.Π.Α., κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες το δεύτερο της πόνημα με τίτλο “All American Made”. Μουσικά που κινείται; Ο τίτλος τα λέει όλα.

Δεν θα βρεις ιδιαίτερες καινοτομίες, ούτε πειραματισμούς, αν και το budget φαίνεται να βοήθησε για κάποια έγχορδα, αλλά αυθεντική country μουσική. Δηλαδή up tempo τραγούδια σαν το Weakness, απαλές πλην τίμιες μπαλάντες, το απαραίτητο ντουέτο με τον Willie Nelson στο Learning To Lose και στίχους που μιλούν για επίκαιρα προβλήματα, όπως η κακοποίηση/εκμετάλλευση των γυναικών, οικονομικές στενότητες μέσα από τα μάτια κάποιας που τις έχει ζήσει και την ματαιότητα της φήμης που κουβαλάν σαν τρόπαιο οι σύγχρονοι κούφιοι cowboys.

Οπότε αν ψάχνεις κάτι κοντά στα basics αυτής της μουσικής με ουσία, τι περιμένεις, ακόμα να πατήσεις play;

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.