Ναι είσαι μισογύνης…;

πατριαρχία_μισογυνης_φεμινισμος

Φεμινισμός ο [feminizmós] Ο17 : αντίληψη σύμφωνα με την οποία η γυναίκα θεωρείται ίση και ισότιμη με τον άντρα σε όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής. || το αντίστοιχο γυναικείο διεκδικητικό κίνημα, που στοχεύει στην κατάργηση κάθε διάκρισης σε βάρος των γυναικών. Πηγή: www.greek-language.gr.

 

Ο όρος αυτός όμως δεν αρκεί. Τα παρακλάδια του φεμινισμού είναι πολλά, υπάρχει ο μαρξιστικός φεμινισμός, ο φιλελεύθερος, ο ριζοσπαστικός, ο βιολογικός, ο αστικός (bourgeois). Οι  ταμπέλες που έχουν μπει στις φεμινίστριες είναι πολλές, όπως και οι διαφορές που έχουν μεταξύ τους. Αρκετά καλή ανάλυση των ειδών του φεμινισμού εδώ.

Δυστυχώς όμως, η έννοια και οι στόχοι του φεμινισμού έχουν αντικατασταθεί, με μία μη εξελικτική ιδεολογία.

Η σελίδα «Ναι, είσαι μισογύνης» είναι ένα παράδειγμα αυτής της τροπής. Πρόκειται για μία από τις πιο διαδεδομένες σελίδες του facebook και σε καλεί να…. Nα; Ειλικρινά, ως μέλος του γυναικείου φύλου, δεν μπορώ να καταλάβω πού στοχεύει αυτή η σελίδα. Σίγουρα αυτό που καταλαβαίνω, είναι πως θέλει να καταδείξει την πατριαρχία και πώς επηρεάζει τη ζωή της γυναίκας. Έπειτα, με αφορμή λεγόμενα χρηστών του facebook, υποδεικνύει, πως ο μισογυνισμός έχει πολλά πρόσωπα. Οι αναρτήσεις που κατηγορεί, κάποιες από αυτές, ειλικρινά, είναι εμετικές, θες να ξεράσεις στην οθόνη σου. Η ρητορική της κοπελιάς όμως που διαχειρίζεται τη σελίδα, είναι κάπως, εχμ, cringy.

Η διαχειρίστρια, με απαράδεκτα επιτηδευμένο λόγο, κουνάει το δάχτυλο και αν διαφωνήσεις έστω και σε ένα σημείο, σε κολλάει στον τοίχο και αναγάγει τη διαφωνία σου σε αίτιο της πατριαρχίας. Π.χ η διαχειρίστρια αναφερόμενη στην έκφραση «Τι γιατί την πέφτω στην γκόμενα σου, αφού φοράς εσπαντρίγιες.», αναγάγει το ποστ αυτό, στην πατριαρχία που κατακρίνει τον “ανάλαφρο άντρα”. Μία άλλη σκοπιά θα υποστήριζε πως το φαινόμενο αυτού του υποδήματος συναντάται σε κοινωνικές ομάδες που τις επιλέγουν με σκοπό την έλξη των γυναικών. Αυτή η τακτική ρητορικής είναι αρκετά κοντινή στου Άδωνη Γεωργιάδη, η οποία εστιάζει σε ένα αρνητικό μίας κατάστασης ή ενός συνόλου (όπου αποτελεί εξαίρεση), ώστε να τη χειραγωγήσει, ξεγλιστρώντας πανέξυπνα από το συνολικό ίσως και καλό αποτέλεσμα.

Παρατηρώντας τη σελίδα αρκετά πιο προσεκτικά, ο αυτοσκοπός της είναι να ξεκαθαρίσει ότι η πατριαρχία είναι εδώ και μας επηρεάζει και πως είτε το καταλαβαίνεις είτε όχι, ναι, είσαι μισογύνης. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που και οι γυναίκες είμαστε #όλοιοιαντρεςείναιμαλάκες ; Μιλάμε για ένα κοινωνικό φαινόμενο που επηρεάζει μόνο τις γυναίκες ή ένα κοινωνικό φαινόμενο που ονομάζεται μισανθρωπιά; Κατά τη διαχειρίστρια, αντίστροφος σεξισμός δεν υπάρχει (αλλά η εσπαντρίγια που αναγάγεται στην πατριαρχία, βολεύει), όπως και η μισανδρία είναι δεκτή, γιατί είναι προϊόν άμυνας, καθώς οι γυναίκες είμαστε η μεινότητα. Ο αντίστροφος σεξισμός σαν όρος δεν είναι σεξιστικός;  Sexismseption.

σεξισμός, πατριαρχία

Τα λογικά άλματα των διαχειριστριών:

Α. Οι πηγές τους.

Οι πηγές της σελίδας, προέρχονται από ένα κοινωνικό σύνολο με πολύ αυστηρά κριτήρια, σαν να γίνεται εσκεμμένα.

i)Τα ανομολόγητα σχολών, δηλαδή εξομολογήσεις φοιτητών τύπου περιοδικό FREE – love letters. Σαν να κρίνεις της μαμάδες της Ελλάδας, από το γκρουπ «μανούλες του fb» ή ακόμα χειρότερα, όλες τις μαμάδες της Αμερικής, από το “16 and pregnant”.

Ναι  Hurrfem, αυτοί οι άνθρωποι θα είναι οι αυριανοί μας συνάδελφοι, συμπολίτες, αλλά δεν νομίζω ότι προσφέρεις κοινωνικά κάτι, επιδεικνύοντας τους το δάχτυλό  σου, ίσα-ίσα, φανατίζονται και πολώνονται.

ii) Τα σκρινσοτς από το Κλαρκ. Το Κλαρκ είναι ξεκάθαρα σατιρική σελίδα, όσο shockin’ και να είναι, το γεγονός ότι κάποιες γυναίκες θίγονται από αυτά είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Η σελίδα δεν απευθύνεται μόνο σε άντρες, αν μπεις στον κόπο να διαβάσεις την περιγραφή, λέει: “Χιουμοριστική σελίδα για τα λαϊκά παιδιά και τα λαϊκά κοράσια. Αν ενοχλείστε με κάποια ανάρτηση, στείλτε μας μήνυμα και θα κατέβει αμέσως” . Αντίστοιχα, η σελίδα Κλαρινογαμπρός και Κλαρινογύπας με αντίστοιχο αριθμό συνδρομών, κατακρίνει το μοντέλο αυτού του άντρα μέσω της σάτιρας, δεν τα επικροτεί. Τώρα σοβαρά, είναι κάπως ανησυχητικό ένας άνθρωπος να μην συνειδητοποιεί ότι αυτή η σάτιρα κατακρίνει, αλλά δεν επικροτεί. Δεν πρόκειται περί χιούμορ, αλλά περί σάτιρας. ΣΑΤΙΡΑ, ΣΑΤΙΡΑ.

Η σάτιρα ή σάτυρα επιχειρεί τον εμπαιγμό κάποιας έννοιας ή προσώπου που ο σατιρικός καλλιτέχνης θεωρεί ότι αξίζει τέτοια αντιμετώπιση με σκοπό συχνά τη βελτίωση του αντικειμένου. Γίνεται μέσω μεθόδων όπως η παρωδία, η υπερβολή, η σύγκριση, η αναλογία και η ειρωνεία.

Β. Το πατριαρχικό μοντέλο.

Το οποίο για κάποιο λόγο εξαίρεται μόνο σε θέματα ένδυσης. Το σέξυ ντύσιμο είναι ταυτόχρονα δικαίωμα της γυναίκας αλλά και απαίτηση της πατριαρχίας;  Οι σχολιασμοί ντυσιμάτων στο διαδίκτυο είναι unisex, όχι μόνο υπόθεση των ανδρών. Το πρόβλημα δεν είναι η πατριαρχία, αλλά η προσωπικότητα του εκάστοτε ατόμου.

Η κριτική στο ίντερνετ υπάρχει και συμβαίνει παντού. Το αίτιο δεν είναι το πατριαρχικό μοντέλο, αλλά η ασφάλεια της απόστασης και της απόκρυψης ταυτότητας. Εύλογα θα μου πεις στο θέμα που εξετάζουμε πως  το «προκλητικό» ντύσιμο θα έχει αντίκτυπο μόνο στο γυναικείο φύλο, το οποίο συνήθως πέφτει θύμα βιασμού. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή, το προκλητικό ντύσιμο, αποτρέπει τον βιαστή καθώς δεν είναι στα μάτια του το ιδανικό θύμα, η έρευνα εδώ.  Από την άλλη μεριά, ο άντρας που θα πέσει θύμα βιασμού ή σεξουαλικής παρενόχλησης θα θεωρηθεί εξωγήινος.

Γ. Η αναγωγή των πάντων στο μισογυνισμό/πατριαρχία.

Ο μέσος χρήστης του fb, τρέφεται από το μίσος, από κράξιμο, σάτιρα και μπουρδολογία. Δεν φταίει η πατριαρχία για τα ανομολόγητα ενός πιτσιρικά που τον χώρισε η κοπέλα του, δε φταίει ο μισογυνισμός επειδή ένας τύπος είπε τον πόνο του στο fb για την κοπέλα που τον παράτησε για κάποιον πλουσιότερο. Γενικά, φαίνεται κάπως ανήθικο να επιλέγεις τη μειονότητα του συνόλου που αναφέρεσαι για να πετύχεις τον σκοπό σου.

Ναι, τι;

Η επιστήμη της επικοινωνιολογίας θεωρεί πως, το μεγαλύτερο λάθος του φεμινιστικού κινήματος είναι η χρήση της λέξης ισότητα. Η λέξη ισότητα, πατάει εκείνο το κουμπάκι στον ανθρώπινο νου, στην απόλυτη εξίσωση των δύο φύλων. Αυτό που ζητούσαν οι πρώτες φεμινίστριες, ήταν να είναι ίσες ως προς τα δικαιώματα με τους άντρες, δηλαδή ισονομία. Τελικά, το φεμινιστικό κίνημα κατάφερε να πετύχει το δικαίωμα ψήφου, αλλά η ισότητα δεν είναι μόνο η έλλειψη διαφορών όσον αφορά τα δικαιωμάτα, αλλά και τις υποχρεώσεις.  Έτσι, μοιραία, σύγχρονη επιτυχημένη γυναίκα σημαίνει καλή μητέρα, με μία αξιοπρεπή δουλειά, καλή νοικοκυρά, κοινωνική, να σηκώνει 250 κιλά στη μπάρα, πολυεργαλείο. Εν τέλη, η κοινωνία προσδοκά το καλύτερο δυνατό από τη σημερινή γυναίκα, κάτι που είναι αδύνατο για έναν άνθρωπο. Ο φεμινισμός προσδοκά από τη γυναίκα το δυναμικό πρότυπο και τα περισσότερα είδη φεμινισμού, δεν κάνουν αναφορές/ή κάνουν ελάχιστες, στην επιθυμία κάποιων γυναικών για οικογένεια, παιδιά, την ανάγκη τους στη μητρότητα και σε ένα σύζυγο που θα παρέχει εκείνος τα προς το ζην. Αυτή δεν θα έπρεπε να ονομάζεται «γυναικούλα»,  ούτε ο άνδρας που προτιμά να μεγαλώσει εκείνος το παιδί του, θύμα. Εκεί υστερεί η κοινωνία και εκεί πρέπει να βρεθεί λύση.

“If you don’t like something, change it.
If you can’t change it, change your attitude.
Don’t complain.”
~ Maya Angelou ~

 

Λογικά θα αναρωτηθείς, οκ και δεν πρέπει όμως να μιλήσω για τα εμετικές αναρτήσεις που αναφέρθηκαν στην πρώτη παράγραφο;  Σαφώς, κηρύσσοντας  όμως με υστερία και δογματισμό κανείς δεν πέτυχε τίποτα, μετά τον Χίτλερ. Σατιρίζοντας αυτές τις καταστάσεις, κοινωνικά αρχίζουν να περιθωριοποιούνται και να αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή (βλ.  Ponzi – άνδρας μόνος ψάχνει με σχόλια χρηστών και αν θες κάτι πιο επιστημονικό, σελ. 81 εδώ. ). Η τεχνική της υπόδειξης έχει δοκιμαστεί, ανεπιτυχώς, κανείς δεν θέλει να του λες τι να κάνει.

Η σελίδα «Ναι, είσαι Μισογύνης» φοράει ο πέπλο της πολιτικής ορθότητας, εκπροσωπεί τον ελιτίστικο αστικό φεμινισμό (νομίζοντας ότι είναι ριζοσπαστικός), στέκεται στο τι δεν πάει σωστά στην κοινωνία του σήμερα, τι φταίει, ποιος ευθύνεται (πάντα η πατριαρχία), χωρίς όραμα, χωρίς προτάσεις, χωρίς πρακτική εφαρμογή. Στην πράξη, αυτού του τύπου ο φεμινισμός, απέτυχε παταγωδώς στην Αμερική, με τη πρέσβειρα του, Χίλαρι να λαμβάνει λιγότερες ψήφους από τον Ομπάμα στις εκλογές του ‘ο8 (από το γυναικείο φύλο), αφού το μόνο επιχείρημα της ήταν, αφού είμαι γυναίκα, θα με ψηφίσεις και εσύ που είσαι γυναίκα. Τέλος, η ρητορική της βασίστηκε στο να κουνάει επιδεικτικά το δάχτυλο στον καθυστερημένο αντίπαλό της, δίνοντας την εντύπωση ότι την ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία.
Εν τέλει αυτό δεν είναι το ζητούμενο;
Σσ. Η φωτογραφία άρθρου είναι αναφορά της σειράς Downton Abbey στα White Feather Girls.

Κατερίνα Σπανού


Κατ’αρχάς ειρωνική, ανούσια ισχυρογνώμων και κοσμάρα. Καταρχήν, αμήχανα ειλικρινής με συνειρμική σκέψη.