Ο Αστακός ΔΕΝ σου ανήκει

lanthimos2

Αντί προλόγου: συγχαρητήρια στον Γιώργο Λάνθιμο για μια τόσο σπουδαία διάκριση. Είναι κάτι που πραγματικά το αξίζει.

 

Ας έρθουμε τώρα στο ψητό. Ο Αστακός (το ίδιο και ο Κυνόδοντας μαζί με τις Άλπεις) ΔΕΝ σου ανήκουν σε καμία περίπτωση. Δεν μπορώ να σε ονοματίσω αλλά ξέρω (ελπίζω να ξέρεις και εσύ τον εαυτό σου) ακριβώς ποιος είσαι και πως λειτουργείς. Μερικά από τα βασικά σου γνωρίσματα είναι το γεγονός πως “χουλιγκανίζεις” πάνω σε έργα για τα οποία δεν ΑΞΙΖΕΙΣ να φέρεις γνώμη. Συμπεριφέρεσαι και απλώνεις την γνώμη σου με μια τοπικιστική μικροαστική αύρα, αυτή του γελοίου ξερόλα.

Είναι δεδομένο πως θα εμφανιστείς από το πουθενά (δηλαδή την μίζερη-φανταχτερή-βουτηγμένη στα σκατά κουλτούρα σου) για να πανηγυρίσεις κάτι το οποίο ΔΕΝ σου ανήκει. Ο Αστακός δεν είναι ελληνική ταινία. Πρόκειται για μια συμπαραγωγή Γαλλίας, Ολλανδίας, Αγγλίας, Ιρλανδίας ΚΑΙ Ελλάδας. Αδερφέ, εδώ δεν υπάρχει ούτε ένα ψήγμα Euro 2004 ατμόσφαιρας για να βροντοφωνάξεις πόσο καλοί είμαστε οι Έλληνες σε αυτό που κάνουμε. Ο Λάνθιμος είναι καλός σε αυτό που κάνει και κανένας άλλος. Μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος περισσότερα δίνει, παρά παίρνει.

Δίνει διότι οι ταινίες του προσέλκυσαν ένα ενδιαφέρον από τα φεστιβάλ του εξωτερικού ώστε να ασχοληθούν με την ελληνική παραγωγή ταινιών. Να έρθουν αντιμέτωποι με ταλέντα τα οποία προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτω από ακραίες αντίξοες συνθήκες…και τα καταφέρνουν περίφημα.

Δε θα ξεχάσω πριν λίγα χρόνια, το σούσουρο που είχε δημιουργήσει ο Κυνόδοντας. Είμαι σχεδόν βέβαιος πως θα δούμε παρόμοια σκηνικά να εξελίσσονται “εντός των τειχών” και με τον Αστακό.

Μια εθνική υπερηφάνεια ξεχύθηκε σαν εμετός παντού με το άκουσμα πως το (ναι,ελληνικό!) έργο θα είναι υποψήφιο για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Μέχρι που το είδαν και τα φουσκωμένα στήθη ξεφούσκωσαν, τα κεφάλια γύρισαν από αμηχανία να κοιτάξουν αλλού και τα μαργαριτάρια ξεχύθηκαν σαν σφίγγες από τα γεμάτα στόματα με τα κενά μυαλά.

Δεν την “έχεις” την κουλτούρα και το ξέρεις (είπαμε, ελπίζω) καλά. Δεν μπορείς να αντέξεις να λύσεις ένα παζλ που ανταποκρίνεται στα skills ενός 10χρονου επειδή προτιμάς την μασημένη τροφή. Δεν είναι τίποτα τρομερό, ο Κυνόδοντας είχε μια σημειολογία αλληγορική πάνω στην οποία μπορεί να γράψει Έκθεση και να την αναλύσει ο  οποιοσδήποτε ικανός μαθητής 3ης Λυκείου. Αλλά ναι, ξέχασα, εάν δεν υπάρχει ρυθμός και μοντάζ videoclip, κάτι πάει στραβά.

Έτσι θα γίνει και τώρα, στο σωτήριο έτος 2015. Σε μια χρεοκοπημένη πνευματικά (και όχι μόνο) χώρα.

Θα πανηγυρίσεις για κάτι που σνομπάρεις, θα εκφέρεις άποψη για κάτι που δεν έχεις ιδέα και στο τέλος θα γυρίσεις πλευρό και θα συνεχίσεις τον υποκριτικό σου ύπνο. Σε αυτό τουλάχιστον αριστεύεις.

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.