Ο politically correct «ακτιβισμός» είναι η νέα PMRC

main

(Ακολουθούν spoilers για Game of Thrones και Mad Max. Όποιος τα μισεί, να φύγει, να πάει αλλού)

 

 

Βίασαν τη Σάνσα.

Βίασαν τη Σάνσα στο S05E06 του Game of Thrones.

Βίασαν τη Σάνσα ενώ κάτι τέτοιο ΔΕΝ συμβαίνει στο βιβλίο.

Βίασαν τη Σάνσα και το internet λύσσαξε.

 

Για να δούμε πόσο υποκριτικό είναι κάτι τέτοιο.

 

Τα λάθος κίνητρα, όταν υπάρχουν φαίνονται. Και φαίνονται επειδή ο δημιουργός δε μπορεί να κρύψει το πότε  επικροτεί τις πράξεις του χαρακτήρα του. Γι’ αυτό και το Law Above Citizen για παράδειγμα ήταν ένα σκουπίδι. Αρκεί να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την απεικόνηση από τη συνενοχή. Όσοι κουνάνε το δάχτυλο για λάθος πρότυπα, αναζητώντας τα σκοτεινά κίνητρα πίσω από μια δημιουργική ιδέα, καλογραμμένη ή μη, δε διαφέρουν σε τίποτα από τα ταγιέρ της Tipper Gore που στόλιζε με “Parental Advisory” αυτοκολλητάκια όποιο δίσκο δεν καθόταν καλά στην οικογενειακή της θαλπωρή.

 

Προσπερνάμε το ότι το “πρόβλημα” είναι πως δύο στους τρεις βιασμούς που έχει απεικονήσει η σειρά δε συνέβαιναν στα βιβλία. Ένας αχρείαστος βιασμός είναι το ίδιο κατάπτυστος, είτε στο χαρτί είτε στην οθόνη.

 

Διαβάζουμε εδώ: “the last thing we needed was to have a powerful young woman brought low in order for a male character to find redemption”

 

Άρα η σκηνή δεν έχει λόγο ύπαρξης επειδή

α) δεν υπάρχει στο βιβλίο

(Στο βιβλίο ο Ράμσεϊ παντρεύεται – και βιάζει την πρώτη νύχτα – μια κοπέλα που δεν εμφανίστηκε ποτέ στη σειρά, για λόγους οικονομίας υποθέτουμε. Αλλά ο Ράμσεϊ βιάζει έτσι κι αλλιώς κάποια την πρώτη νύχτα του γάμου του, γιατί, ε, είναι ο Ράμσεϊ, ένα τεράστιο καθίκι.)

β) υποβιβάζει τη φρικαλεότητα που ζει η Σάνσα, εφόσον συγκεντρώνεται στην αντίδραση –  και ίσως αφύπνηση – του Θήον

(Όταν σε κάποιο θρίλερ η κάμερα αρνείται να απεικονήσει το κακό, μιλάμε για «τη δύναμη του τρόμου που απλώς υπονοείται». Τώρα όμως ξεχνάμε τα μαθήματα καλής κινηματογράφησης, γιατί πιάσαμε λαβράκι.)

και

γ) αν έπρεπε ντε και σώνει να συμβεί κάτι ακραίο ώστε να δικαιολογηθεί ένα ξέσπασμα-εκδίκηση των Σάνσα – Θήον, υπάρχουν κι άλλες εναλλακτικές από τον βιασμό ενός ήδη βασανισμένου χαρακτήρα

(Ο Ράμσεϊ είναι ο μεγάλος καθίκης του Westeros, είναι ο Τζόφρυ 2, that’s what he does, κόβει τσουτσούνια από άντρες και στην πρώτη νύχτα του γάμου του θα πηδήξει έστω και με το ζόρι. Φυσικά και υπάρχουν εναλλακτικές. Θα μπορούσε να της πετάξει το μαρτίνι στο πρόσωπο και να την κάνει έξαλλη. Θα μπορούσε να βάψει τις κουρτίνες της στο χρώμα που μισούσε. Θα μπορούσε να της βρίσει τη μάνα)

 

Επίσης, ο Batman θα μπορούσε να είχε αποφύγει να ρίξει μπουκέτο στην Catwoman, στο Batman Returns. Ο Conan θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολεμισταρά και χωρίς τη σκλάβα που του «σέρβιραν» στο κελί του, στο Conan the Barbarian. Ο μικρός Έλλιοτ θα μπορούσε να βρει έναν λιγότερο άγαρμπο τρόπο για να φιλήσει το κορίτσι στο E.T. The Extra-Terrestrial.

 

Κάπως έτσι ακυρώνουμε και την ύπαρξη του 90% του horror κινηματογράφου (όπου άλλωστε παίζει πολύ περισσότερο βυζί από ένα μέσο επεισόδιο GoT), αλλά ας μην επεκταθούμε στις φασιστικές προεκτάσεις τέτοιων απόψεων. Είναι αυτονόητες.

 

Έστω όμως ότι η οργή πατάει στο εξής, ορθό επιχείρημα: η κουλτούρα του βιασμού είναι κάτι που ζει κι αναπνέει δίπλα μας, άρα η απεικόνησή του είναι κάτι που προφανώς μας αγγίζει άμεσα. Όχι όπως ένα γαμήλιο μακελειό ή μια ακρωτηριασμένη τσουτσού για παράδειγμα. Οι εμετικοί «τα’θελε κι ο κώλος της» τύποι βρίσκουν δικαίωση σε τέτοιες σκηνές; Και το να χρησιμοποιούνται σαν σεναριακή διέξοδος είναι λάθος;

 

Όχι. Είτε σας αρέσει είτε όχι, ο βιασμός της Σάνσα(ς) είναι άλλο ένα αποτρόπαιο γεγονός, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο σημαντικό από τα εκατοντάδες που έχουμε καταβροχθίσει εδώ και 5 σεζόν. Και που σαν κανίβαλοι τα απολαμβάνουμε, με την ίδια αγνή καρδιά που απολαμβάνουμε ένα καλό σπλάττερ. Aν παρακολουθώντας GoT εξοικειωνόμαστε με την κουλτούρα του βιασμού, το ίδιο ισχύει και για τόσες άλλες επικίνδυνες κουλτούρες που ανήκουν στο σήμερα.

(τονισμός στο «σήμερα», προφανώς δεν εξισώνουμε έναν βιασμό με ένα απλώς διασκεδαστικό σούβλισμα από White Walker)

Κουλτούρες όπως του bullying, της ομοφοβίας, του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, της θανατικής ποινής και της αυτοδικίας. Που ξεδιπλώνονται με την ίδια porn νοοτροπία της κλειδαρότρυπας, όπως οι σεξουαλικές ταπεινώσεις των γυναικείων χαρακτήρων. Εγώ προσωπικά άναψα πυροτεχνήματα όταν πέθανε με φρικτούς πόνους το μικρό ξανθό μαλακιστήρι, ο Τζάστιν Μπίμπερ της Χρυσής Αυγής, ο μη-χέσω-βασιλιάς Τζόφρι. Αυτό υποθέτω με καθιστά ένα γουρούνι που δείχνει μηδενικό σεβασμό στα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ο μικρός Χίτλερ του King’s Landing δικαιούται μια δίκαιη δίκη;

 

Ίσως η μόνη λογική τοποθέτηση που διάβασα, ήταν ότι το GoT σε αντίθεση με οποιοδήποτε άλλο show, απεικονίζει τους βιασμούς με μια λάγνα διαστροφή. Πολύ σωστά. Όπως και ΟΛΕΣ τις υπόλοιπες βρωμιές που συμβαίνουν στον σκατόλακκο που λέγεται Westeros. Ή δέχεσαι αυτό το σύμπαν γι’ αυτό που είναι, ή το απορρίπτεις στο σύνολό του. Το να ενοχλείσαι μόνο με τον και-καλά-σεξισμό του show και να προσπερνάς τα υπόλοιπα δεν σε καθιστά φεμινιστή αλλά υποκριτή. Και φιγουρατζή.

 

 

Give them pleasure, the same pleasure they have when they wake up from a nightmare έλεγε ο Χίτσκοκ.

 

Αλλιώς, εμπρός για ένα σινεμά καθαρό από τέτοιου είδους άβολες απεικονήσεις και με μόνιμο PG-13 ραμμένο πάνω σε κάθε frame, εμπρός για μια τηλεόραση όπου η μεγαλύτερη σκατοψυχιά θα είναι οι μπάφοι του 7th Heaven , εμπρός για ένα internet ακίνδυνο όπου θα επιτρέπεται να γελάμε μόνο με γατάκια που αναποδογυρίζουν κούπες.

 

 

Αντί επιλόγου, παραθέτω αυτόν τον βιασμό της λογικής

fb_post

Μερικά σχόλια πάνω σε αυτόν τον πουριτανικό παροξυσμό:

 

Σκίζω το βρακί μου που η απεικόνηση ενός βιασμού θεωρείται ταμπού από τέτοιου τύπου συντηρητικά μυαλά. Ίδιοι με χριστιανούς που κραυγάζουν “BLASPHEMER”, μόνο που εδώ δυστυχώς παίρνει η μπάλα τον φεμινισμό.

 

Το καινούριο Mad Max ήταν υπέροχο. Ένας λόγος ήταν οι γυναικείοι ρόλοι «που τα έσπασαν» (θα αναπτύξουμε άλλη φορά το γιατί η Furiosa ξεμπρόστιασε το πόσο σεξιστικό είναι μέχρι τώρα το αμερικάνικο action cinema, αλλά όποιος έχει όρεξη να κλάσει στο γέλιο, ας μπει εδώ). Επίσης, το Mad Max ήταν εντελώς αναίμακτο. Οι μισοί κομπάρσοι/χαρακτήρες έγιναν κιμάς και δεν έσταξε σταγόνα αίμα. Το Mad Max γυρίστηκε έτσι ώστε να προωθηθεί ως mainstream τεμάχιο, κατάλληλο άνω των 13. Άρα γι’ αυτό δεν είδες «ΟΥΤΕ ΜΙΣΗ ΣΚΗΝΗ ΒΙΑΣΜΟΥ». Όχι γιατί θα υπονόμευε τη φεμινιστική δύναμη της ταινίας. Κατανοητό;

 

Το γράψιμο είναι όντως τεμπέλικο. Αλλά από εκεί, μέχρι τη λογοκρισία που πλαγίως προτείνεται, μεσολαβεί ένας δρόμος από δω ως το Ιράν.

 

Και τέλος, η σκηνή με τις sex slaves να μπανιαρίζονται σαν χαζοβιόλες πορνοστάρ, ήταν στην απεικόνησή της πιο στερεοτυπικά σεξιστική από οτιδήποτε έχει δείξει το Game of Thrones σε 5 σεζόν.

max

 

Πάρτε τώρα μια Σάνσα γονατιστή για να θυμόσαστε ότι δε βλέπετε Sex & The City αλλά μια σειρά όπου τα πάντα είναι αναλώσιμα.

sansa

 

 

 

Διονύσης Νταλκάς


Αποψιάτορας. Ημιμαθής ξερόλας. Εθισμένος στο ρολό φυσαλίδας. Είδωλο του ο Ιζνογκούντ.