Ο πρώτος ράπερ στη δισκογραφική του Jack White λέγεται SHIRT.

shirt rapper new york

Πλέον είναι επίσημο. Το ραπ έχει καπελώσει το ροκ εντ ρολ για τα καλά, το βλέπαμε καιρό να έρχεται βαθμιαία με τις αμέτρητες συνεργασίες rock και rap καλλιτεχνών, ο τοίχος πλέον έπεσε. Ο Jack White, ιδρυτής και κάτοχος της Third Man Records υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με έναν ραπ καλλιτέχνη. Το όνομα αυτού; SHIRT. Οκ, κανείς δεν είναι τέλειος, οι ράπερς έτσι κι αλλιώς δε φημίζονται για την σούπερ γαμάτη έμπνευση τους στην εφεύρεση ονομάτων, αλλά οκ, θα μπορούσε να βρει ένα όνομα που όταν πληκτρολογείς SHIRT RAPPER NEW YORK να μην σε στέλνει σε μπλουζάκια Stussy μέχρι το γόνατο. Εν πάσει περιπτώσει, το όνομα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται, το ξεχνάμε για λίγο και περνάμε στο CV του.
Ενώνοντας το παζλ των πληροφοριών που βρέθηκαν, ο SHIRT είναι από το Πουέρτο Ρίκο, λογικά, ενώ μεγάλωσε στην κομητεία Queens της Νέας Υόρκης. Ηλικία: άγνωστη, αν όμως τα βάλεις κάτω βγαίνει. Στο blog του τα πρώτα posts έγιναν στα τέλη του 2008 με ένα ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ nickname, T.Shirt, βάλε και ότι πόσταρε σε τρίτο πρόσωπο: “Ο T-Shirt είναι αυτή τη στιγμή στο studio, μιξάροντας το τάδε κομμάτι του Kanye West”, βάλε και ότι δύο posts μετά έγραφε σε πρώτο πρόσωπο: “Ψήφισα τον Obama”, με πρόχειρους υπολογισμούς, φέτος κλείνει τα τριάντα.

Εύλογα, όλοι αναρωτήθηκαν, πώς αυτός ο ράπερ έφτασε στα αυτιά του Jack White; Ο ύπουλος, λοιπόν, ράπερ, κατάφερε να φτιάξει μία αρκετά πετυχημένη απομίμηση της σελίδας New York Times (με αξιοπρέπεια, όχι σαν εμάς), πετυχαίνοντας ακριβώς τις γραμματοσειρές, το layout, ακόμα και τις διαφημίσεις. -Μεταξύ μας, εγώ δεν το πολυπιστεύω, αν δεις το blog του και τη σελίδα του, δεν χρειάζεται να είσαι προγραμματιστής για να καταλάβεις ότι δεν έχει ιδέα από web design-. Έστω λοιπόν ότι κατάφερε με τον χ,ψ τρόπο να το κάνει, επέλεξε τον Jon Caramanica, ένα συντάκτη της New York Times ο οποίος ασχολείται με τη μουσική ενότητα της εφημερίδας, να “γράψει” ένα άρθρο για εκείνον, στο οποίο ξεκινούσε με τη φήμη ότι ο SHIRT σχετιζόταν ερωτικά με τη Rihanna. Ok, SHIRT χαλάρωσε λιγάκι. Παρόλα αυτά, το κόλπο του έπιασε και λίγες μέρες μετά το splinter, του πήρε συνέντευξη σχετικά με αυτήν του την παγαποντιά, με τα υπόλοιπα μουσικά sites να ακολουθούν αφιερώνοντας άρθρα για το SHIRT.

Ταυτόχρονα, αφού άρχισε να γίνεται πιο viral, έπρεπε η μουσική του να συνοδεύεται από βίντεο, οπότε είπε να προσλάβει σκηνοθετήσει τα δικά του βίντεο. Έτσι και έκανε, ξεκινώντας με κάποιες ταινίες μικρού μήκους. απέκτησε ένα portfolio που του έδωσε το εισιτήριο για την σχολή Καλών Τεχνών της Σουηδίας , σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα. Εδώ να σημειωθεί ότι ο SHIRT δεν έχει τελειώσει καν το λύκειο – ναι, τον δέχτηκαν. Έτσι λοιπόν αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος πήγε κόντρα στο ρεύμα των ράπερς που μετακομίζουν στη Νέα Υόρκη στο πικ της καριέρας τους, ήρθε στην Ευρώπη. Στα μισά του μεταπτυχιακού του, προκύπτει και η συνεργασία με τη δισκογραφική του Jack White, η οποία ανακοινώθηκε στις 8/1.
ΟΚ, καλά όλα αυτά, ας δούμε το ποιόν του ραπ του.

Ενδιαφέρουσα παραγωγή, ψιλο-αδιάφορο rap, ωραίο να το ακούσεις σε ένα μαγαζί με το μπάσο τέρμα.

 

Ολντσκουλάδικο τετρακάναλο, πολύ καλό ραπ που δένει, αλλά οι στίχοι δεν πρέπει να του πήραν πάνω από 5 λεπτά. Το κομμάτι παρόλα αυτά λεγόταν Old Man Angst, τίτλος που σε προδιαθέτει ότι οι στίχοι αντλούνται από έναν γκρινιάρη εξηντάρη, καθώς βολτάρει στο Brooklyn, αλλά όχι, έπρεπε ο τίτλος να αλλάξει και να φαίνεται σαν ένα από τα εκατομμύρια ραπ κομμάτια.

 

Ούτε slow flow ούτε trap, κάτι ενδιάμεσο. Το γεγονός ότι δεν έχει τελειώσει το λύκειο είναι αισθητό, το λεξιλόγιο του αποτελείται από τα βασικά. Οκ, ούτε ο DMX ήταν cunnin’ lynguist, αλλά έχει ταυτότητα. By the way, ωραίο synth στο intro.

 

Ε ναι, τώρα μιλάμε σοβαρά. Ρίμες, ή και όχι, αναδεικνύουν το flow, το beat είναι Bonobo οπότε δεν χρειάζονται άλλες συστάσεις. Ωραίο ραπ, άλλοτε πατά, άλλοτε όχι και σίγουρα πλουσιότερο λεξιλόγιο.

 

Τελευταίο και πιο αγαπημένο. Το beat groovάρει, μάλλον γραμμένο πάνω στους στίχους του (άρα και στο προεπιλεγμένο και έμφυτο flow του). Τέτοιες παραγωγές του ταιριάζουν γάντι και με αυτές θέλουμε να τον ακούσουμε.

Κατερίνα Σπανού


Κατ’αρχάς ειρωνική, ανούσια ισχυρογνώμων και κοσμάρα. Καταρχήν, αμήχανα ειλικρινής με συνειρμική σκέψη.