Ο Zack Snyder μισεί τον Batman, τον Superman και το σινεμά

bat

Στο Mud Times υποστηρίζουμε ότι πρέπει να δείτε όλες τις ταινίες, όλο το IMDB. Καλές, κακές, χαζές, έξυπνες, φτηνές, ακριβές, όλες. Επίσης στο Mud Times ευχόμαστε κάποιος να μας έπιανε από το χέρι την ώρα που μπαίναμε στον κινηματογράφο να δούμε ανυποψίαστοι (σχετικά) τη νέα φρικωδία του Zack Snyder και να μας έκλεινε σε ένα σκοτεινό υπόγειο χωρίς φαϊ και νερό μέχρι να κατέβαινε το Batman v Superman από τις αίθουσες.

(ακολουθεί σκασμός από spoilers)

Ο Zack Snyder είναι ο τύπος που στυλίζαρε σαν video-clip τον macho φασισμό των 300 του Frank Miller ώστε το ελληνικό facebook να γεμίζει με ασπίδες, περικεφαλαίες και αμερικανοσκηνοθετημένη εθνική περηφάνια κι εμείς να καταλαβαίνουμε ποια profiles ανήκουν σε τύπους πιο χαζούς κι από μπρόκολο.
Από την άλλη είναι και ο τύπος στον οποίο οφείλουμε τη φιλότιμη μεταφορά του μη κινηματογραφίσιμου Watchmen. Μια σχιζοφρένεια που κορυφώθηκε στο Man of Steel, όπου το συμπαθητικό πρώτο μισό έδωσε τη θέση του σε μια από τις πιο απάλευτες, ατελείωτες, ασύνδετες και οτιδήποτε με α- στερητικό σκηνές δράσης με τις οποίες είχαμε την τιμή να χασμουρηθούμε.

Sequel έπρεπε να γίνει, αλλά μια και κανείς δε συμπαθεί τον Superman γιατί είναι φλώρος και δεξιός, οι σατανάδες των studio κατέφυγαν κακήν-κακώς στον λαοφιλή Batman και την ήδη γραμμένη σε comic κόντρα τους, ώστε να πουλήσουν τιτανομαχία, να αναστήσουν το νυχτεριδο-franchise που μετά τη τριλογία του Nolan κανείς δεν είχε ιδέα πώς να το επαναφέρει, αλλά και να θέσει τις βάσεις για τη Justice League σειρά ταινιών (οι Avengers της DC σα να λέμε). Με ένα σμπάρο τρία τριγόνια.

batman_v_superman_wonder_woman-wide

Ο δημοφιλής Batman δημιούργησε σούσουρο γύρω από μια ταινία που αν απλώς ήταν συνέχεια του Man of Steel δεν θα ασχολούταν ούτε η οικογένεια Kent. Μέχρι και συλλογή υπογραφών οργανώθηκε για να μην αναλάβει τον ρόλο ο Ben Affleck. Ο οποίος τελικά, μαζί με τον Jeremy Irons και τη Gal Gadot (η οποία στάθηκε καλύτερα από τον καθένα στις ασυνάρτητες σκηνές δράσης), είναι μάλλον οι μόνοι που σώζονται από ένα διομισάωρο trailer που θα αντιμετωπιζόταν σαν κακή superhero movie ακόμα και στα mid-90s του Batman Forever. Αν πρέπει όντως να μαζέψουμε υπογραφές για να δώσουμε τον πούλο τον πανηγυρικό σε έναν συντελεστή, αυτός θα είναι (τυμπανοκρουσίες-πυροτεχνήματα) ο Zack Snyder. O άνθρωπος που ανέλαβε ένα concept – έτοιμο φρουτάκι για να κάνει παπάδες στο έτσι κι αλλιώς αβανταδόρικο format του υπερηρωικού film έχοντας τον προϋπολογισμό ενός μικρού κράτους και τελικά παρέδωσε την τέταρτη κατά σειρά χειρότερη ταινία της ευρύτερης σειράς, μετά το Batman & Robin και τα Superman 3 & 4. Δηλαδή ταινίες που γελούσαμε με το χάλι τους ακόμα κι όταν ήμασταν 10 χρονών.

Τα φάουλ του Snyder είναι δυο, αλλά μεγάλα. Αφενός μας τρίβει στη μούρη ότι θεωρεί τον μέσο θεατή του ηλίθιο. Οι πρωταγωνιστές περιφέρονται απαγγέλοντας τα προφανή, με μονολόγους πιο κακογραμμένους κι από ατάκες ελληνικής σειράς επί ΠΑΣΟΚ. Το μίσος του Batman εναντίον του Superman παραμένει ενοχλητικά ατεκμηρίωτο σε όλη τη διάρκεια της ταινίας (γελοία τουλάχιστον η αφορμή που παρουσιάζεται στην αρχή, όταν σε όλη την υπόλοιπη ταινία ο Batman κατεδαφίζει χωρίς τύψεις τη μισή πόλη) αλλά πού να εμβαθύνουμε τώρα στα κίνητρα ενός αλκοολικού εκατομμυριούχου, έχουμε έναν Doomsday να σχεδιάσουμε. Ο οποίος Doomsday μάλλον προέρχεται από το recycle bin του team ψηφιακών εφέ που ανέλαβε το Lord of the Rings κι απέρριψε 2-3 σχέδια ως πολύ αντιαισθητικά ακόμα και για cavetroll. Ο Eisenberg ως χίπστερ Lex Luthor απλώς παίζει τον Eisenberg και είναι πιο εκνευριστικός κι απ’ τους Nickelback. Μουρμουράει συνέχεια ασυναρτησίες που σκοπό έχουν και καλά να μας πείσουν πόσο τρελάρας είναι, αλλά η αίσθηση που μένει είναι ότι ο σεναριογράφος έχασε το deadline κι έγραψε τις ατάκες στο κινητό του την ώρα που καθόταν στην ουρά του super market. Η σκηνή της συμφιλίωσης των Batman-Superman είναι τόσο γελοία («ωπ! Μάρθα και η δική σου μάνα; Έλα ρε μπρο!») που θα έπειθε περισσότερο αν ανακάλυπταν ότι τελικά ήταν και οι δυο Ολυμπιακοί. Ο θάνατος του Superman στο τέλος προφανώς και έχει βάσεις στο αντίστοιχο comic (εξ ου και ο Doomsday) αλλά σαν εύρημα είναι τόσο απεγνωσμένο λες και ξαφνικά οι συντελεστές αντιλήφθηκαν ότι έχουν 2 ώρες απόλυτου τίποτα και πρέπει κάπως να μπει λίγη δραματουργία για το εφέ. Και η αυτάρεσκη σοβαροφάνεια που καλύπτει όλη την ταινία (καμία σχέση με τον υγιή χαβαλέ της Marvel) κάνει όλα τα παραπάνω να μοιάζουν με σκουληκαντέρες σε ένα ήδη σάπιο μήλο.

batman-v-superman-dawn-of-justice-ben-affleck

Από την άλλη, ο Snyder κατακρεουργεί όχι μόνο τους ήρωές του – που ολοφάνερα δεν συμπαθεί καθόλου – αλλά και όλο το action σινεμά. Έχει στα χέρια του όλη την τεχνολογία για να απεικονήσει με καθηλωτικό ρυθμό το υπεράνθρωπο ξυλίκι και τις βιβλικές καταστροφές, αλλά καταφέρνει να στήσει τις σκηνες δράσης με τόσο εξώφθαλμη αφηγηματική αμπαλίαση που θα προτιμούσαμε να βλέπαμε τους ήρωες να παίζουν μήλα. Η τρομερά κακομονταρισμένη τελική μάχη αποδείχθηκε λιγότερο συναρπαστική κι από το να αλιεύω ολόκληρα κομμάτια ποπ-κορν στον πάτο του κουτιού με τα τρίμματα. Το μονοπλάνο με τις καρατιές του Batman στο όνειρο του Wayne θυμίζει τα αντίστοιχα χάλια που προσπαθούμε να ξεχάσουμε από το Matrix Reloaded. Η σκηνή που πρωτοσυναντιούνται οι 2 ήρωες-αντίπαλοι, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι ποτισμένη με δέος και καδραρισμένη με μαεστρία, καταλήγει μια slow-motion αστειότητα με music score μια χορωδία να απαγγέλει κάτι σαν το θεματάκι του Champions League – ο σκηνοθέτης νομίζει ότι όντως μεγαλουργεί κι εμείς νοσταλγούμε το 10 φορές πιο καλοσκηνοθετημένο Lego Movie.

Δεν αγνοούμε ότι το σινεμά δράσης έχει πλέον αλλάξει ταχύτητες, αλλά αν πρέπει να συγκρίνουμε με αφρόκρεμες τύπου Captain America ή το πρόσφατο αριστουργηματικό Mad Max, το Batman v Superman αποτελεί μια εξόφθαλμη action αποτυχία που απευθύνεται σε έναν πλανήτη κατοικημένο από θεατές που αγαπούν το Geordie Shore κι όχι το σινεμά, ψηφοφόρους του Trump, τηλεθεατές του Κωστόπουλου, αναγνώστες του pillowfights και «κάνε με αντ κούκλα, είμαι πλοκ» τύπους. Την πλειοψηφία της ανθρωπότητας δηλαδή, γι’ αυτό και θα σαρώσει στα ταμεία.

maxresdefault

Φυσικά ο Snyder δε δινει δεκάρα για όλα αυτά. Κάθεται σε κάποιο παραλιακό resort πίνοντας κοκτέηλ με ομπρελίτσα κι απολαμβάνει τα αστρονομικά ποσά που πληρώθηκε για αυτό το καλαμπούρι που αποκαλεί ταινία. Ας είναι. Επειδή όμως ο χρόνος όλους τους ξεμπροστιάζει, περιμένουμε τη μέρα που θα αποδειχθεί ότι η κάθε προσπάθεια της DC να ανταγωνιστεί τη Marvel, θα πατώσει σαν αμόνι στο κεφάλι του Aquaman και όλοι θα θυμόμαστε ότι η αρχή της κατρακύλας ήταν αυτή η ταινία, η ευκαιρία του Zack Snyder να φερθεί με αγάπη και μεράκι στους ήρωες και τους villains του, κι αυτός επέλεξε την τεμπέλικη και πλέον πασέ «εκρήξεις έχει, θα γουστάρουν» οδό. Κάποτε το Batman v Superman θα μνημονεύεται σαν ένα από τα αδιαμφισβήτητα σκουπίδια του σύγχρονου πολιτισμού δίπλα στα shows του MTV και τον Θέμο Αναστασιάδη. Οι συντελεστές ήδη το νιώθουν…

Διονύσης Νταλκάς


Αποψιάτορας. Ημιμαθής ξερόλας. Εθισμένος στο ρολό φυσαλίδας. Είδωλο του ο Ιζνογκούντ.