Pareidolia – Το ’δες, το ’παιξες;

pareidolia

Tυπική εισαγωγή κειμένου σε θέμα με εύηχο όρο-κλειδί σε 3-2-1

ΠαρειδωλίαΗ παρειδωλία είναι ένα είδος ψευδαίσθησης ή παρερμήνευσης που αφορά σε ένα ασαφές ή δυσδιάκριτο ερέθισμα, το οποίο εκλαμβάνεται ως κάτι το καθαρό και το ευκρινές.

Πως βλέπει ο λαός του Θρύλου τον Μητρογκόλ αφού γύρισε από την  Fulham;

Ε, περίπου.

Οι εν λόγω κύριοι παίζουν με έδρα την Αθήνα, και η μαγική τριάδα απαρτίζεται από τους Βασίλη Παπαδημητρίου (τον ακροάζεσθε και στους Lost n’ Found) , Sinnik Al (I Bow Candles, Seduce The Heaven, SlavEATgod) και Ω (Once Them Edens, Sonata Antartika, RandomWalk). Ο πρώτος δανείζει τη φωνή του στο πόνημα, ο δεύτερος αποτελεί ένα μπαλαντέρ, αναλαμβάνοντας κιθάρες, πλήκτρα και μπάσο, και το τρίτο και πιο μυστήριο κομμάτι του παζλ πήρε ότι έμεινε το βρίσκουμε σε κιθάρες και programming.

Εντάξει, αδιαμφισβήτητα τα βιογραφικά τους είναι δυνατά. Τι ετοίμασαν για μας τους πληβείους, όμως;
Πρώτο κομμάτι – κλιπάκι – lyric video – με σως ανάμεσα στις πίτες για τη μπάντα λοιπόν, το οποίο βαπτίστηκε και μας συστήθηκε ως The Art Of Peeling Onions από τους μπαμπάδες του. Πίσω απ’τις κάμερες και τα έτσι βρίσκεται η Αθηνά Τούσια, την οποία έχουμε ξανασυναντήσει στον ίδιο ρόλο σε videos των Cerebrum, Impenetrable Darkness, Sonata Antartika, Once Them Edens , Furor και κάμποσα ακόμα.

Με άλλη μια βαριά φανέλα στο ρόστερ το αποτέλεσμα δε θα μπορούσε να ήταν απογοητευτικό σε καμία περίπτωση, μα εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα απ’τα πιο όμορφα lyric videos που κυκλοφορούν στην άσφαλτο. Αρκετά ταινιακό και dreamy, ξεφεύγοντας από τα πιο τυπικά στεγανά των lyric videos, που κάνουν ένα σχετικό πάταγο εδώ και κάμποσο καιρό, παίρνοντας το κομμάτι απ’το χεράκι και ντύνοντάς το όπως έπρεπε. Και λίγο καλύτερα.

Μουσικά, έχουμε να κάνουμε με ένα ωραίο κομμάτι. Πολύ ωραίο δηλαδή.

Θυμίζει : Όμορφη μουσική.

Συστήνεται σε όσους αρέσουν : οι μπάντες με όμορφη μουσική.

Επειδή καμιά φορά η αλήθεια (παρα)είναι απαιτητική, πατήστε play, αρκεί.

 

 

mpaloni

 

 

Μπαλόνι;

Κώστας Χερέκελης


Νε(ι)ρωνικό κατασκεύασμα του 20ου αιώνα, παράλογο μα κομψό, πάντοτε με σεβασμό προς τον αναγνώστη. Και ψεύδορκο.