Πνευματικός ακραίος διαλογισμός με τους Still Falling

sfphoto

Με τους Still Falling δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός. Πως γίνεται εξάλλου να είσαι όταν ξεκίνησαν να υπάρχουν πριν από 7 χρόνια, 1 λεπτό μακριά από το σπίτι σου; Δεν γίνεται να είσαι όταν έχεις λιώσει τα τραγούδια τους και έχεις περάσει άπειρες ώρες μαζί τους.

Φτάσαμε αισίως στο 2016, το Free Of Avidya (το πρώτο τους full length album) κυκλοφορεί σε λίγες ώρες και τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πιο πνευματικοί, αρκετά πιo relaxed και ώριμοι, με καινούργιο drummer, νέες συνθέσεις στο τσεπάκι τους, θα ανέβουν στη σκηνή του New Long Fest για να μας δείξουν τον λόγο που πρέπει να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας πάνω τους όσον αφορά το μέλλον του ακραίου ήχου.

Κάναμε μια μικρή κουβεντούλα με τον Μάριο (φωνητικά) για τις απαραίτητες εξηγήσεις.

 

Ποιος είναι ο σκοπός των Still Falling; Να φτιάξουν μουσική για τους εαυτούς τους ή να προσπαθήσουν να μεταδώσουν σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα;

Ο σκοπός μας είναι να εκφράσουμε μέσω αυτού του μαγικού τρόπου που ονομάζεται μουσική, όσο το δυνατόν καλύτερα, πράγματα τα οποία έχουμε νιώσει και νιώθουμε και κατ’ επέκταση να κάνουμε τους ακροατές να νιώσουν το ίδιο.

 

Το Free Of Avidya είναι δίσκος που τον καταλαβαίνεις σχετικά εύκολα και μπορείς να τον ακούσεις με τα ακουστικά σου στο λεωφορείο π.χ. ή θα προτείνατε σε κάποιον να το ακούσει αρκετές φορές με απόλυτη συγκέντρωση;

Αυτό που θα πρότεινα σε οποιονδήποτε θέλει να ακούσει τον δίσκο, είναι να βάλει ακουστικά ή να καθίσει μπροστά από τα αγαπημένα του ηχεία, να πιάσει το booklet στα χέρια του και να βιώσει σαν συνολική εμπειρία αυτό που έχουμε δημιουργήσει. Νομίζω οι περισσότερες μουσικές δουλείες αξίζουν αυτή την αντιμετώπιση. Ακόμα και instrumental να είναι, ξεκόλλα, δεν χρειάζεται να scrollάρεις στο facebook καθώς ακούς κάτι καινούριο και μετά να πιστεύεις ότι έχεις πλήρη εικόνα από αυτό.

 
Διάβασα πως δεν θέλετε να δίνετε πολλές επεξηγήσεις για το στιχουργικό μέρος τους δίσκου. Πιστεύετε πως είναι καλύτερο να μην δίνονται κατευθύνσεις από τον καλλιτέχνη και να αντιλαμβάνεται ο καθένας εντελώς διαφορετικά το όλο δημιούργημα ή θα ήσασταν αρκετά πιο κατανοητοί εάν υπήρχε μια γενικότερη γραμμή από την πλευρά σας;

Σκοπός οποιασδήποτε τέχνης είναι να μεταφέρει συναισθήματα, όμως επειδή στον κάθε έναν η διαδικασία της «μετάφρασης» των πληροφοριών της εκάστοτε τέχνης γίνεται διαφορετικά, θεωρώ ότι είναι λίγο άσκοπο να δώσω εγώ την απάντηση για το πως «πρέπει» να αντιληφθεί κάποιος το υλικό μας. Το θεωρώ προσωπικό κομμάτι για τον κάθε έναν, αυτός είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι και εγώ την κάθε τέχνη και αυτό θα πρότεινα σε κάποιον να κάνει. Προφανώς όμως αν έρθει από κοντά κάποιος και με ρωτήσει την θεματολογία του δίσκου, θα προσπαθήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να εξηγήσω σε τι αναφερόμαστε.


Τελικά εν έτη 2016 τι είναι prog; Μπορούν να μπουν στο ίδιο καζάνι οι Mastodon με τους Dream Theater και τους Still Falling ή έχουμε να κάνουμε με περισσότερο με έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης που απλώνεται πάνω από διαφορετικά είδη;

Κάθε μπάντα έχει τον ήχο της και την ατμόσφαιρά της. Σίγουρα τα κοινά στοιχεία μπορεί να είναι πολλά σε διάφορες μπάντες, αλλά πιστεύω έχει να κάνει πολύ με την κρίση του καθενός. Για παράδειγμα κάποιος που δεν ακούει metal θα ακούσεις να λέει ότι όλες οι metal μπάντες του ακούγονται ίδιες και απλά μένεις παγωτό. Κι όμως είναι λογικό και έχει να κάνει καθαρά με το πόσο έχεις «εκπαιδεύσει» το αυτί σου, αλλά κυρίως την αντίληψή σου πάνω σε ένα είδος ή ακόμα και μια ολόκληρη τέχνη. Αυτό με κάνει να μην θέλω τόσο πολύ να βάζω μπάντες, ακόμα και κοντινές σε ηχόχρωμα, στο ίδιο καζάνι.

 
Έχω την εντύπωση πως το κοινό σας αποτελείται σε έναν μεγάλο βαθμό από μέλη άλλων συγκροτημάτων. Είναι κάτι που σας γοητεύει αυτό ή θα προτιμούσατε να παίζετε μπροστά σε ιδρωμένες κοπέλες που χορεύουν λάγνα πάνω σε breakdowns (τα έχουμε δει αυτά, δεν είναι τυχαίο το παράδειγμα);

Δεν με απασχολεί καθόλου ποιος και τι είναι αυτός που του έχει «μιλήσει» η μουσική μας. Μου αρκεί πως κάτι του «είπε».

 

Έχετε πλέον καινούργιο και ικανότατο μέλος πίσω από τα τύμπανα. Λύθηκε επιτέλους αυτό το θέμα με την θέση του ντράμερ;

Με τον Aiad έχουμε ταιριάξει τόσο πολύ και σαν μουσικοί αλλά και σαν παρέα, όπου πραγματικά ανυπομονώ για την επόμενή μας δουλειά. Σίγουρα είναι μια νέα περίοδος για την μπάντα η οποία είναι πανέμορφη και θα ήθελα πολύ να συνεχίσει έτσι!

 
Πέρα από την εμφάνιση στο New Long Fest του 2016, τι άλλο να περιμένουμε στο σύντομο μέλλον;

Κανονίζουμε μια εμφάνιση τον Οκτώβριο για Αθήνα και μετά απλά δεν θα αργήσει η περίοδος όπου θα ξεκινήσουμε να γράφουμε νέο υλικό.

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.