Ο Salvador Dali για το Playboy (Erotica)

dali1

Ακόμη αναρωτιούνται οι θερμοί οπαδοί του διάσημου Salvador Dali, τους πραγματικούς λόγους πίσω από την συνεργασία του με τον Pompeo Posar, τον φωτογράφο του περιοδικού Playboy, στις αρχές των 70’s.

Η απάντηση του ίδιου του Salvador Dali σ’αυτήν την απορία, δείχνει τις προτεραιότητες του εκείνο το διάστημα όσο το κοινό έψαχνε ένα βαθύτερο νόημα: «The meaning of my work is the motivation that is of the purest – money.  What I did for Playboy is very good and your payment is equal to the task.» Τόσο απλό.

Αποτέλεσμα?  Μια φωτογράφηση με την γνωστή αισθητική  του Dali πλάι σε πανέμορφες γυμνές γυναίκες με ξανθά μαλλιά, ολόλευκα δόντια και μαυρισμένο δέρμα: το ιδανικό πρότυπο ομορφιάς που πουλάει το Playboy, ενός περιοδικού must have του τότε άνδρα των ’50s και ’60s. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως επρόκειτο για  μια περιοδική έκδοση που τραβούσε και την προσοχή σεβαστών συγγραφέων και καλλιτεχνών, ενώ φιλοξενούσε την αφρόκρεμα όμορφων μοντέλων με “αποδεκτές” αναλογίες.

Ο Salvador Dali έφτιαξε το σκηνικό της φωτογράφισης βασισμένος σε προηγούμενα σκίτσα του με τίτλο «The Erotic World Od Salvador Dali».

Πάμε όμως από την αρχή. Καθώς η σεξουαλικότητα περιοριζόταν από το συντηρητισμό του 1920 και μετά, στόχος του Dali έγινε η έκθεση της σεξουαλικής επιθυμίας, μία ομοιότητα που θα είχε αργότερα με τον Hugh Hefner.  O Ισπανός καλλιτέχνης εκείνη την περίοδο, επισκέφτηκε το Παρίσι με μόνο σκοπό να αποφύγει την πορεία των Γερμανικών στρατευμάτων του Hitler και να ζήσει στην Αμερική, την χώρα που υποσχόταν οικονομική ευπορία.

dali2

Το γυμνό και η σεξουαλική έκφραση ενδιέφεραν τον Dali, o οποίος χρησιμοποιούσε το συμβολισμό στην τέχνη του. Τα έργα του μπέρδευαν, σόκαραν το κοινό του, κάτι που ο ίδιος λάτρευε, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις απόψεις που τον χαρακτήριζαν ενίοτε “καλλιτέχνη της πορνογραφίας”.

Όσο η φήμη του μεγάλωνε, ξεκίνησε να ασχολείται με εμπορικότερα έργα που του απέφεραν και τα ανάλογα κέρδη. Είχε διακοσμήσει βιτρίνες καταστημάτων, πορτραίτα για τις κυρίες της υψηλής κοινωνίας που παρά ταύτα δεν στερούνταν κρυμμένων συμβόλων, κοστούμια για μπαλέτο (Labyrinth 1941), εικονογράφηση για βιβλία (‘Macbeth’και ‘Don Quixote’1946), σκηνικά για ταινίες  (‘Spellbound’ 1945), διαφημίσεις προιόντων (De Beer’s, Gunther’s furs, Ford cars, Wrigley’s gum).

Έτσι και για την συνεργασία με το Playboy η εξήγηση του ήταν απλή. Ο λόγος ήταν κατά βάση οικονομικός αν και  είναι απτή η αισθητική του στη φωτογράφιση που πήρε τον συμβολικό χαρακτήρα του συνόλου του έργου του. Έγινε μια σχεδόν μυθική φαντασίωση με τις γυμνές γυναίκες στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

dali3

dali4

dali5

 

dali6

 

dali7
Salvador Dalí & Françoise Hardy

Το κείμενο αναδημοσιεύεται από το Wicked Vibes Bring The Joy.