Συναντήσαμε τον Σπύρο Σμυρνή και μας εξήγησε τι παίζει με τις Σκιές των Ανθρώπων

sm

Σπύρος Σμυρνής – επάγγελμα: υπεύθυνος γραφείου τύπου της DiDi Music.

καψούρα: γράψιμο ιστοριών οι οποίες κυκλοφόρησαν πριν λίγο καιρό σαν συλλογή από τις εκδόσεις Πνοή και ονομάζονται “Ανθρώπων Σκιές“.

Αυτή είναι η εισαγωγή που χρειάζεστε. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Για την ακρίβεια, πρέπει πρώτα να διαβάσετε έστω και μερικές αράδες από την συλλογή για να καταλάβετε πως δεν έχουμε να κάνουμε με άλλη μια τυπική παράθεση φανταστικών(;) γεγονότων που θα καταλήξουν ευκολοχώνευτα στο μυαλό σας. Εδώ η γλώσσα είναι σκληρή, όπως και η πραγματικότητα εξάλλου. Η μητέρα του για παράδειγμα, το θεωρεί πορνογράφημα αλλά δεν της κρατάει κακία. Ο Σπύρος γενικά δεν σκέφτηκε τι θα πουν οι άλλοι γι’ αυτή του την προσπάθεια, ούτε το γεγονός πως αναγκαστικά θα συγκριθεί με γνωστά διηγήματα. “Στ’ αρχίδια μου, δεν με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, εγώ ήθελα να το βγάλω αυτό το βιβλίο. Θεωρώ πως έχει ιστορίες όπου όλοι, λίγο πολύ, θα βρουν μέσα του, ένα κομμάτι του εαυτού τους.” Η αναβλητικότητα που έχουμε όλοι μας σαν άνθρωποι, του έδωσε εξάλλου και ένα κίνητρο αρκετά δυνατό για να προχωρήσει. Σκέψου πόσο δύσκολο είναι να γράψεις ένα βιβλίο. Σε αυτό, πρόσθεσε σαν κερασάκι στην τούρτα και ένα έτοιμο πλάνο πίσω από αυτή την προσπάθεια.

sm2

Είχα στο μυαλό μου από το ξεκίνημα πως αυτή θα ήταν μια συλλογή από ιστορίες και όχι μια μεγάλη που θα έπιανε 200 σελίδες. Φαντάσου πως ήξερα ό,τι τα διηγήματα θα ήταν 21 (πέρα από το γεγονός πως είμαι ΑΕΚ) γιατί έχω μια ιδιαίτερη σύνδεση με αυτόν τον αριθμό από τότε που ήμουν μικρός.” Η ομάδα της Νέας Φιλαδέλφειας όμως και η εναλλαγή του 1 με το 2 δεν ήταν οι μοναδικές του επιρροές σε αυτό το ταξίδι. “Πέρα από τις προφανείς συγκρίσεις με την γραφή του Μπουκόφσκι, η μεγάλη μου αγάπη είναι  ο Τσακ Πόλανικ με τους Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες και Χένρυ Μίλλερ να ακολουθούν αλλά επίσης έχω και σκάλωμα με έναν υπέροχο εγχώριο συγγραφέα που διάβαζα κυρίως στο στρατό, τον Γιώργο Χρηστέα.” Θέλοντας και μη, όταν αναφέρεται σε μια συζήτηση το όνομα του Μπουκόφσκι, δεν ξέρεις εάν ο άλλος είχε στο μυαλό του το να κινηθεί σε αυτό το γλωσσικό μονοπάτι επειδή του αρέσει αυτό το είδος γραφής ή αν πραγματικά πιστεύει πως μπορεί να ανταπεξέλθει σε κάτι τέτοιο. “Θεωρώ πως ήταν επιρροή ο Μπουκόφκσι στον άμεσο τρόπο γραφής αλλά επειδή έτσι κι αλλιώς οι ιστορίες στην συλλογή είναι καθημερινές – και είμαι και εγώ μέρος τους, σαν παρατηρητής ή σαν αυτός που του τις αφηγήθηκαν – βγήκε αυθόρμητα ο τρόπος γραφής.” Οι ιστορίες χρειάστηκαν περίπου 2 χρόνια για να ολοκληρωθούν αλλά ο Σπύρος πέρασε την φάση του κλασσικού writers block. Δεν τον σταμάτησε όμως αυτό. Έτσι κι αλλιώς μιλάμε για κάτι σχεδόν αυτοβιογραφικό. “Σε αρκετές περιπτώσεις ο ήρωας είμαι εγώ. Έχω αλλάξει ονόματα, τοποθεσίες, την κατάληξη της ιστορίας και μερικές λεπτομέρειες. Ίσως σε κάποια σημεία έχω πάρει τον ρόλο του πρωταγωνιστή επειδή κάποιος άλλος μου αφηγήθηκε κάτι και θα ήθελα να το ζήσω και εγώ.” 

sm3

Κάποια πρόσωπα που το πήραν στα χέρια τους βρέθηκαν να διαβάζουν για περιστατικά που τους έχουν συμβεί. Θυμηθείτε εδώ το Stranger Than Fiction και θα πάρετε μια γεύση του σουρεαλιστικού σκηνικού όπου διαβάζεις για τον εαυτό σου. “Χαρακτηριστικά θυμάμαι για μια ιστορία για μια κοπέλα που έμαθε πως είναι μέρος του βιβλίου και είχε συγκλονιστεί σε έναν βαθμό, παρότι δεν αναφέρθηκε το όνομα της μέσα. Όπως και για ένα φιλικό μου ζευγάρι το οποίο ενώ αυτή τη στιγμή είναι μαζί, όταν γράφτηκε η ιστορία τους είχαν χωρίσει. Αυτό το story έχει ένα επιτηδευμένο “happy end” για προφανείς λόγους. Ένιωσα λίγο σαν προφήτης εκεί”. Αυτοί οι ήρωες είναι αληθινοί, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με φαντασία εξάλλου. Γι’ αυτό μπορείς να βρεις και εσύ κομμάτια του εαυτού σου μέσα στις σελίδες του Ανθρώπων Σκιές. Πόνος, φόβος, απογοήτευση, μεθύσια, σεξ, όλα είναι εδώ. Έτσι κι αλλιώς ο καθρέφτης που βάζεις μπροστά σου είναι ένα είδος μετρήματος για το πόσο σε ικανοποιεί  ο εαυτός σου. “Κάποιες  ιστορίες δεν μπήκαν στο βιβλίο. Πρέπει να υπάρχουν ακόμα 10-12 που δεν μπήκαν εδώ αλλά στις συγκεκριμένες που επιλέχθηκαν για να μπουν, ήθελα να τονίσω πως κάποιοι ζουν καταστάσεις είτε μέσω μιας ανθρώπινης πλευράς, είτε μέσω μιας σκιώδης.” Στην ερώτηση για το ποιο θα έπρεπε να ήταν το soundtrack του βιβλίου, ο Σπύρος έχει ήδη στο μυαλό του την μουσική. “Υπάρχουν 3 δίσκοι που θα εναλλάσσονταν. Το Dirt από Alice In Chains, το Boxer από The National και το What Went Down από τους Foals. Σαν σύνολο όμως πιστεύω πως ο άνθρωπος που θα μπορούσε να έχει επιβλέψει το soundtrack του βιβλίου, με  την αύρα και τα τραγούδια του, είναι ο Jason Isbell.” Η οικογένεια του έχει διαφορετικές απόψεις για την προσπάθεια του αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να τους την αφιερώσει. Στον αδερφό του κυρίως που ήταν μονίμως εκεί για αυτόν εκφέροντας την άποψη του και στους γονείς με την γιαγιά του για την γενικότερη υποστήριξη τους σε όλη του την ζωή. Μιλώντας για ζωή, το συγγραφικό του ταξίδι ξεκινάει τώρα, οπότε σίγουρα στο μέλλον θα έχουμε περισσότερα νέα από αυτόν, κάτι αρκετά καλό και για εμάς τους αναγνώστες. “Έχω γράψει κι άλλα πράγματα τα οποία προς το παρόν βρίσκονται στο συρτάρι μου αλλά στο μέλλον θα εμφανιστούν επίσημα. Αυτό που θέλω κυρίως είναι να τιμήσω τον όρο “καλοτάξιδο” όταν μιλάμε για κάτι που πρωτοξεκίνησε,  εδώ συγκεκριμένα για το Ανθρώπων Σκιές. Θα πάω σύντομα στην Πάτρα, με την καινούργια χρονιά στην Θεσ/νίκη και σίγουρα θέλω να κάνω και μια παρουσίαση στο Αιγάλεω μιας και οι ιστορίες κουβαλάνε πολύ Αιγάλεω μέσα τους. Το ιδεατό για μένα πάντως θα είναι να εμφανιστεί σε μια από τις παρουσιάσεις ένας εντελώς άγνωστος ο οποίος θα τραβηχτεί από το βιβλίο για τον χ ή ψ λόγο και θα έρθει να με πιάσει και να μου πει τι του άρεσε. Αυτό για μένα είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

Στέλιος Τσουμπανίδης


Συλλέκτης εμπειριών, ρεαλιστής (άρα απαισιόδοξος), έχει κάνει το daydreaming επάγγελμα. Η συμπαντική αλήθεια κρύβεται στις ατάκες του Bill Hicks και στο bacon.