Συνέντευξη: Ένα εσπρεσάκι με τον Aldrahn των Dødheimsgard

aldrahan

Κάμποσα βράδια πιο πριν, κατά την (πολλοστή μου) ακρόαση του ‘A Umbra Omega’,  μια φευγαλέα σκέψη διαπέρασε την ακραία βαρεμάρα που επικρατούσε την προκειμένη στιγμή στη ζωή.

‘Δαύτοι έρχονται για live το Νοέμβρη, να μη κεράσουμε ένα e-καφεδάκι να μας πάρουνε με το καλό;’

Κυρίες, κύριοι, παιδιά και όντα παραλλήλων διαστάσεων, ο playmaker των νορβηγικών αστέρων Dødheimsgard, Bjørn Dencker (ναι ντε, ο Aldrahn) δέχεται το εσπρεσάκι που του προσφέραμε, και μας δίνει κάμποσες σύντομες τζούρες σοφίας, έτσι για το καλό του χρόνου, μέχρι να μας τα πει ένα χεράκι από κοντά.

dhg

 

-Καλό σας απόγευμα κύριε Aldrahn, ελπίζουμε να είστε καλά εκεί στο πανέμορφο βόρειο κομμάτι της ηπείρου στην οποία κατοικούμε. Πως είναι τα πράγματα στη ζωή σας μετά το νέο album των Dødheimsgard;

Πολύ καλησπέρα σας! Σας ευχαριστώ, είμαι πολύ καλά η αλήθεια είναι. Τα πράγματα είναι λίγο πολύ όπως ήταν πάντα, ίσως το μόνο που διαφέρει είναι η ύπαρξη παραπάνω αιτήσεων για συνεντεύξεις ;). Α, όπως επίσης και για live εμφανίσεις, αλλά πέραν αυτών, όλα βαίνουν εντελώς φυσιολογικά.

- Επιστρέφεις στους DHG μετά από 16 χρόνια για το νέο σας πόνημα ‘A Umbra Omega’. Θα’θελες να μοιραστείς μαζί μας τις λεπτομέρειες της συμφωνίας που έχεις κάνει με κάποια ανώτερη δύναμη / θεότητα, προκειμένου να συνεχίσεις να ακούγεσαι το ίδιο ισχυρός και παράφρων όπως το 1999 στο ‘666 International;


(γέλια) Η αλήθεια είναι πως είμαι αρκετά ψείρας και λεπτολόγος με τον τρόπο μου ή ίσως να νιώθω μεγαλύτερη ανάγκη να το κάνω αυτή τη στιγμή, σε σχέση με τότε. Ή απλά νιώθω πιο δυνατός από τότε σε ένα γενικότερο πλαίσιο, αλήθεια δε μπορώ να στο εξηγήσω! Πρέπει να πω ότι έχω εκπλαγεί αρκετά από την ανταπόκριση την οποία λαμβάνουμε για την καινούρια δουλειά μας, η οποία είναι εντελώς θετική, κάτι το οποίο σε κάνει να νιώθεις τεράστια ανταμοιβή για τον κόπο σου. Αυτό μόνο του αποτελεί ένα τεράστιο κίνητρο, και σίγουρα δε μπορώ να εκφράσω με λέξεις το πόσο το εκτιμώ, είναι σίγουρα ο μεγαλύτερος λόγος για τον οποίο συνεχίζω ακάθεκτος αυτό που κάνω.


Προσφάτως ανακοινώθηκε πως τον ερχόμενο Νοέμβρη θα επισκεφθείτε την, εδώ και αρκετό καιρό, πιο πολυσυζητημένη και αμφιλεγόμενη χώρα της Ευρώπης. Ενώ οι
DHG μας έχουν ξανάρθει άλλες 2 φορές, στη θέση σου βρισκόταν ο Kvohst. Έχεις έρθει ποτέ στην Ελλάδα, και αν ναι, σε εντυπωσίασε περισσότερο το φαγητό ή τα αλκοολούχα μας;

Σωστά, θα μας βρείτε σύντομα σε μια κοντινή σας σκηνή τρελοί μπάσταρδοι, εχεχε!

Έχω ξαναέρθει στην Ελλάδα για διακοπές, αλλά όχι με κάποια μπάντα μετά το 1999. Δεν έχω απογοητευτεί ποτέ με κάποιο πιάτο ή ποτό της χώρας σας, αλλά βέβαια να πω ότι γενικότερα δεν είμαι ιδιαίτερα απαιτητικός μ’αυτά, οπότε ίσως και να μην λέει πολλά η άποψή μου πάνω σ’αυτό. Βέβαια, οφείλω να ομολογήσω πως η κουζίνα σας είχε κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες επιλογές και συνδιασμούς γεύσεων για έναν βόρειο σαν εμένα, ο οποίος έχει μεγαλώσει με ψωμί και πατάτες ;).


Μερικές μέρες πριν, είχαμε μια διεθνή έκθεση
tattoo στην Ελλάδα. Μιας και ασχολείσαι κι εσύ με το αντικείμενο, ποια είναι η γνώμη σου γι’αυτά τα μεγάλα events; Επίσης, θα μπορούσες να μας πεις μερικούς καλλιτέχνες που θαυμάζεις απ’τη φάση του tattoo;

Ωραία φάση! Νιώθω ότι τα conventions μπορούν να είναι πολύ ενδιαφέροντα, αν και προσωπικά δεν έχω παραστεί σε κάποιο ως καλλιτέχνης. Για μένα, νιώθω πως είναι πολύ αγχώδες και άβολο, ίσως και λίγο βρώμικο, οφείλω να ομολογήσω. Παρ’όλα αυτά, είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία να γνωρίσεις ανθρώπους και να δεις / μάθεις κάποια πράγματα, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για οποιονδήποτε τατουατζή έτσι ώστε να πάει κάποια βήματα παραπέρα τη δουλειά και την τέχνη του.

Από καλλιτέχνες, μου αρέσει πάρα πολύ η δουλειά του Colin Dale, ο οποίος είναι πραγματικά άψογος στο βόρειο / σκανδιναβικό στυλ. Η Electric Linda είναι μια ακόμη καλλιτέχνης η οποία θαυμάζω, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει πάνω στα πορτραίτα. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως στο χώρο του tattoo υπάρχουν αναρίθμητοι καλλιτέχνες με πολύ ταλέντο και φοβερές ικανότητες, οπότε κάποιος μπορεί απλά να τους θαυμάζει, και παράλληλα να προσπαθήσει να δουλεύει στο μέγιστο βαθμό των ικανοτήτων του, και ταυτόχρονα να βελτιώνεται όπως μπορεί.


Διάλεξε τρεις μη
metal καλλιτέχνες που επηρεάζουν σε υπερθετικό βαθμό τη ζωή σου και σε κάνουν να νιώθεις καλύτερο άνθρωπο.

Devil Doll, Lefoot (Tim Scott Mcconnell) και Klaus Schulze.

- Πόσες φορές θα διάλεγες την ανθρωπότητα έναντι της φύσης, αν η επιλογή σου εξάλειφε ένα από τα δύο απ’τον πλανήτη μας;

Κάθε φορά θα επέλεγα να σώσω τη φύση, προφανώς. Εκτός απ’αυτές που θα’χα καύλες ίσως (γέλια).

Πιστεύεις ότι το καινούριο Star Wars πρόκειται να κλονίσει το σύμπαν συθέμελα;

Το ελπίζω, αλλά προφανώς έχω τις αμφιβολίες μου. Ποντάρω και ευελπιστώ ότι το να βλέπεις τον Harrison Ford, τον Mark Hamill και την Carrie Fisher μετά από τόσα χρόνια δεν θα είναι μια απαίσια και ταπεινωτική νεκρανάσταση κάποιων ηθοποιών των οποίων η μπογιά έχει περάσει και απλώς ξαναγύρισαν για χάρη της σειράς. Εύχομαι, βέβαια, πως θα με στείλει αδιάβαστο, όπως και όλα τα προηγούμενα.

 
- Είσαι ακόμη ο υπερήρωάς μας;

(γέλια) Αυτό θα το αποφασίσετε εσείς!

- Κλείσε αυτή τη συνέντευξη με έντεκα λέξεις.

Fake faces reveal only the nature of humanity’s sad self-deceit.  ;)

 

Να σημειωθεί πως ο γράφων δε θυμάται πως πίνει τον καφέ του ο Νορβηγός.

Κώστας Χερέκελης


Νε(ι)ρωνικό κατασκεύασμα του 20ου αιώνα, παράλογο μα κομψό, πάντοτε με σεβασμό προς τον αναγνώστη. Και ψεύδορκο.